TransLiteral Foundation
संस्कृत सूची|संस्कृत साहित्य|पुराण|गरूडपुराणम्|आचारकाण्डः|
अध्यायः १२७

आचारकाण्डः - अध्यायः १२७

विष्णू पुराणाचा एक भाग असलेल्या गरूड पुराणात मृत्यूनंतरच्या स्थितीबद्दलची चर्चा आहे, शिवाय श्रद्धाळू हिंदू धर्मीयांमध्ये मृत्यूनंतर जी विविध क्रिया कर्मे केली जातात, त्याला गरूडपुराणाची पार्श्वभूमी आहे.


अध्यायः १२७
ब्रह्मोवाच ।
माघमासे शुक्लपक्षे सूर्यर्क्षेण युता पुरा ।
एकादशी तथा चैका भीमेन समुपोषिता ॥१॥

आश्चर्य तु व्रतं कृत्वा पितॄणामनृणोऽभवत् ।
भीमद्वादशी विख्याता प्राणिनां पुण्यवर्धिनी ॥२॥

नक्षत्रेण विनाप्येषा ब्रह्महत्यादि नाशयेत् ।
विनिहन्ति महापापं कुनृपो विषयं यथा ॥३॥

कुपुत्त्रस्तु कुलं यद्वत्कुभार्या च पतिं यथा ।
अधर्मं च यथा धर्मः कुमन्त्री च यथा नृपम् ॥४॥

अज्ञानेन यथा ज्ञानं शौचमाशौचकं यथा ।
अश्रद्धया यथा श्रद्धा सत्यञ्चैवानृतैर्यथा ॥५॥

हिमं यथोष्णमाहन्यादनर्थं चार्थसंचयः ।
यथा प्रकर्तिनाद्दानं तपो वै विस्मयाद्यथा ॥६॥

अशिक्षया यथा पुत्रो गावो दूरगतैर्यथा ।
क्रोधेन च यथा शान्तिर्यथा वित्तमवद्धनात् ॥७॥

ज्ञानेनैयथा विद्या निष्कामेन यथा फलम् ।
तथैव पापनाशाय प्रोक्तेयं द्वादशी शुभा ॥८॥

ब्रह्महत्या सुरा पान स्तेयं गुर्वङ्गनागमः ।
युगपत्तुप्रजातानिहन्ति त्रिपुष्करम् ॥९॥

न चापि नैमिषं क्षेत्रं कुरुक्षेत्रं प्रभासकम् ।
कालिन्दी यमुना गङ्गा न चैव न सरस्वती ॥१०॥

चैव सर्वतीर्थानि एकादश्याः समानि हि ।
न दानं न जपो होमो न चान्यत्सुकृतं क्रचित् ॥११॥

एकतः पृथिवीदानमेकतो हरिवासरः ।
ततोऽप्येका महापुण्या इयमेकादशी वरा ॥१२॥

अस्मिन्वराहपुरुषं कृत्वा देवं तु हाटकम् ।
घटोपरि नवे पात्रे कृत्वा वै ताम्रभाजने ॥१३॥

सर्वबीजभृते विप्राः सितवस्त्रावगण्ठिते ।
सहिरण्यप्रदीपाद्यैः कृत्वा पूजां प्रयत्ननः ॥१४॥

वराहाय नमः पादौ क्रोडाकृतये नमः कटिम् ।
नाभिं गंभीरघोषया उरः श्रीवत्सधारिणे ॥१५॥

बाहुं सहस्रशिरसे ग्रीवां सर्वेश्वराय च ।
मुखं सर्वात्मने पूज्यं ललाटं प्रभवाय च ॥१६॥

केशाः शतमयूखाय पूज्या देवस्य चक्रिणः ।
विधिना पूजयित्वा तु कृत्वा जागरणं निशि ॥१७॥

श्रुत्वा पुराणं देवस्य माहात्म्यप्रतिपादकम् ।
प्रातर्विप्राय दत्त्वा च याचकाय शुभाय तत् ॥१८॥

कनकक्रोडसहितं सन्निवेद्य परिच्छदम् ।
पश्चात्तु पारणं कुर्यान्नातितृप्तः सकृद्व्रतः ॥१९॥

एवं कृत्वा नरो विद्यान्न भूय स्तनपो भवेत् ।
उपोष्यैकादशीं पुण्यां मुच्यते वै ऋणत्रयात् ।
मनोऽभिलषितावाप्तिः कृत्वा सर्वव्रतादिकम् ॥२०॥

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे एकादशीमाहात्म्यं नाम सप्तविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2016-11-11T11:53:06.1930000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

VIVĀHA (MARRIAGE)(विवाह)


  • 1) General information.
    In ancient India marriage was considered to be a sacrifice performed in accordance with social customs. Marriage was allowed to those who had completed education at the age of sixteen. (Samāvartana). Father or teacher teaches the pupil the Vedas and Vedāṅgas. When the education is completed the teacher or father makes him sit on a seat decorated with flowers, sandalwood etc. and do Godānavrata. Then he is offered Pañcāmṛta (milk, curd, butter, honey and water). This is called Samāvartana. With this his brahmacarya ends, and he is allowed to marry and lead the life of a house-holder. Marriage is a ceremony with four secondary rites Viz, Kanyādāna, Śacīyāga, Vivāha, Caturthīkarman. If the husband is dead, or lost, or has renounced the world, or has become a eunuch or is expelled from society, the woman is allowed to take another husband. If the husband dies, the wife should be given to the brother of the husband. If there is no brother she could accept anybody whom she likes.
    2) Eight kinds of marriages.
    The woman and man should not be of the same Gotra (family). One could marry a girl who is above seven generations on the paternal line and above five generations on the maternal line. Eight types of marriages allowed in [Manusmṛti, Chapter 3], are given below:
    (i) Brāhma.
    A man of good qualities and good family is asked to come and receive the damsel. This is Brāhma. The radiance of this marriage will give the man prosperity.
    (i
    i) Ārṣa.
    After getting a couple of cows from the bridegroom the bride is given to him.
    (ii
    i) Prājāpatya.
    The virgin is given to the man, who had requested for her hand as a duty.
    (i
    v) Daiva.
    The virgin is offered to the master who is engaged in performing a sacrifice.
    (v) Gāndharva.
    Marriage between a man and a woman with equal love on either part.
    (v
    i) Āsura.
    Giving money in return for the damsel and marrying her. This type is mean.
    (vi
    i) Rākṣasa.
    Carrying the damsel away by fight or force.
    (vii
    i) Paiśāca.
    Marrying a damsel when she is sleeping or lying unconscious.
     
RANDOM WORD

Did you know?

मकर संक्रांति हिंदू सण असूनही १४ जानेवारीला का साजरा करतात?
Category : Hindu - Traditions
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.