TransLiteral Foundation
मराठी मुख्य सूची|मराठी पुस्तके|श्रीज्ञानेश्वरांची गाथा|
अभंग ६८६ ते ६९५

ज्ञानपर - अभंग ६८६ ते ६९५

श्रीज्ञानेश्वर महाराजांची गाथा म्हणजे विठ्ठल प्राप्तीचा एक सोपा मार्ग. यात विठ्ठ्लाच्या सगुणनिर्गुण रूपाचे मोहक वर्णन केलेले आहे.


ज्ञानपर

६८६

चातकेंविण अंतरींच ठसलें ।

तेथें एक वोळले ब्रह्ममेघ ॥१॥

तें जीवन अमृत जीवास जालें ।

त्याहुनि एक आगळेंगे माये ॥२॥

रखुमादेविवरु हातेंवीण स्पर्शलें ।

चक्षुविण देखिलें

निज ब्रह्मगे माये ॥३॥

६८७

तें अवघेचि नव्हें नव्हें अवघेचि होय ।

आवघ्याविण सोय आणिक असे ॥१॥

अवघे म्हणिजे तें व्योमाकार दिसे ।

त्याहुनि परतें असेगे माये ॥२॥

रखुमादेविवरु पाहता पाहावया गेले ।

पर तें पराहुनि देखिलें गे माये ॥३॥

६८८

तनुमनुधनें पूजन पैं केलें ।

आत्मलिंग पूंजिलें बाईये वो ॥१॥

तंव निराकार देखिलें निराकार देखिलें ।

मी पूजन लिंग तिन्हीं हारपलें ॥२॥

रखुमादेविवरु निजलिंग विवळलें ।

आवघी आवघे ठायी सामावलें बाईये वो ॥३॥

६८९

सगुणाची शेज निर्गुणाची बाज ।

सांवळी विराजे कृष्णमूर्ति ॥१॥

मन गेलें ध्यानीं कृष्णचि नयनीं ।

नित्यता पर्वणी कृष्णसुख ॥२॥

ह्रदयपरिवारीं कृष्ण मनोमंदिरीं ।

आमुच्या माजघरीं कृष्ण बिंबे ॥३॥

निवृत्ति निघोट ज्ञानदेवा वाट ।

नित्यता वैकुंठ कृष्णसुखें ॥४॥

६९०

आहे तें पाही नाहीं ते कांही ।

ठायीच्या ठायीं हरपलें ॥१॥

नाहीं आम्हां काज नाहीं

आम्हां चोज ।

आमुचें निज गोविंदराजा ॥२॥

बापरखुमादेवीवरु आनंदसोहळा ।

ब्रह्मानंदकळा भोगीतसे ॥३॥

६९१

निर्गुणाचा पालऊ लागला ।

लय लक्षीं हारपला देह माझा ॥१॥

वायांविण गेलें वायांवीण गेलें ।

अवघी बुडाले ब्रह्मेंसहित ॥२॥

रखुमादेविवरु विठ्ठ्लु मालाथिला ।

निजपद पावला जिऊ शिवीं ॥३॥

६९२

कोटीची भरोवरी सरोनी गेली शरीरीं ।

संसाराचि उरी कांही नुरेचिगे माये ॥१॥

लक्षाचा लाभ मज घडलागे माय ।

कवणें उपायें चरण जोडले वो ॥२॥

चिंतनीं चिंतिता काय चिंतावें ।

तें अवघेंचि मनीं रुप गिळावेंगे माये ॥३॥

बापरखुमादेविवरु देहेंवीण आलंगिला ।

तो समर्थ माल्हाथिला बाईये वो ॥४॥

६९३

मी बोल बोलें तो गेला

कवण्या ठायां ।

हें पुसों आलों लवलह्यां वो ।

कव्हणि न सांगति मागूं धावें काह्या ।

आतां लाजिलें ऐशा स्त्रेहागे माये ॥१॥

चला कांवो मज आडोनी ।

रुप पाहोंद्या कां माझें मजलागुनी ।

वेडावलें मज देखुनी ।

शेखीं मी माझें गेलें हारपोनिगे माये ॥२॥

मी बोला आंतु कीं बोल मज आंतु

सुखें मुरालें रुप रुपांतुवो ।

बापरखुमादेविवरु विठ्ठलासि

येकांतु ।

आतां पुरला अंतु ।

दुजेपणागे माये ॥३॥

६९४

आम्हीं संन्यास घेतला ।

देहादिकांचा त्याग केला ॥१॥

आम्ही संन्यासी संन्यासी ।

सदा राहों एकांतेंसी ॥२॥

चित्तचतुष्टया निरसिलें ।

अज्ञाना तिळोदक दिधलें ॥३॥

ज्ञानाचें विज्ञान आलें हातां ॥

आम्हां नाहीं शरीरममता ॥४॥

ब्रह्माहमस्मि शुध्दज्ञान ।

तेथील सांडिला अभिमान ॥५॥

बापरखुमादेविवरु विठ्ठ्लु ह्रदयीं ।

तोचि सबाह्यअभ्यंतर ठाई असे रया ॥६॥

६९५

माझी प्रकृति निष्कृति जालीं ।

ब्रह्मीं सामावली बाईये वो ॥१॥

देहेविण ब्रह्म देखे

देहेविण ब्रह्म देखे ।

तेणें निर्गुण राखे रोखावलें ॥२॥

जाणतां म्हणौनि नेणतां पै गेलें ।

शेखीं आपणातें विसरलें बाईये वो ॥३॥

रखुमादेविवरु नेणोनि जाणीतला ।

जाणपणें निमाला माझ्या ठायी ॥४॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2010-02-28T22:11:07.5630000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

हिमटी घेईं चिमटा न भडभडीचा बोभाटा

  • काहीं माणसें हळूच आपण मागें राहून खोडया करतात व नेहमीं खोडकर म्हणून प्रसिद्ध असतात. त्यांच्या नावानें मात्र ओरड होते. 
RANDOM WORD

Did you know?

why treeepad veedhee ? narrate
Category : Hindu - Puja Vidhi
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site

Ved - Puran
Ved and Puran in audio format.