TransLiteral Foundation
Don't follow traditions blindly or don't assume a superstition either.
Don't be intentionally ignorant. Ask us!! Make Informed Religious Decisions!!
मराठी मुख्य सूची|मराठी पुस्तके|श्रीज्ञानेश्वरांची गाथा|
अभंग ६१६ ते ६२५

ज्ञानपर - अभंग ६१६ ते ६२५

श्रीज्ञानेश्वर महाराजांची गाथा म्हणजे विठ्ठल प्राप्तीचा एक सोपा मार्ग. यात विठ्ठ्लाच्या सगुणनिर्गुण रूपाचे मोहक वर्णन केलेले आहे.


ज्ञानपर

६१६

पुरे पुरे वो आतां जिणे निमालें ।

मज निरंजनी आफ़ाविले गोंवळें वो माय ॥१॥

आणिकाची चाड न लावावो मातें ।

एकल्या अनंतें मज बरवें केलें वो माय ॥२॥

तें परदीपीं उसळलें अंधारें फ़ेडिलें ।

कोडे कवतिकें जोडलें स्वरुप वो माय ॥३॥

आतां मी वेगळावलें पांचाहुनी जाहालें ।

परब्रह्म जोडलें किरु वो माय ॥४॥

ऐसा जगजीवनु जोगावला

जगमूर्ति देखिला ।

तो जगदेश्वरु फ़ळला निरंजनी वो माय ॥५॥

भुक्तीभरीं निडारला निजानंदु घनावला ।

रखुमादेविवरु स्थिरावला ह्रदयीं वो माय ॥६॥

६१७

ठसावलीं देहीं परब्रह्म मूर्ति ।

सोहं शब्दीं गती प्राप्त जालीवो माय ॥१॥

सहजीं सहज स्थिति ।

जाली वो माये ॥२॥

विरालीं अष्टांगे देखोनि गोमटें ।

पाहातां प्रेम फ़ुटें पातीं

श्रमती वो माय ॥३॥

अष्टभुजांचिया रिघालिये खेवा ।

तंव विश्वाचा बाहुवा

देखिला वो माय ॥४॥

नसमाय लेववितां लेविविजे कैसेनि ।

निरंजन अंजनीं लेईजे वो माय ॥५॥

हे भुली सांडूनि भुलवी परमबोध बोधवी ।

तोहा रखुमादेविवरु विठ्ठल वो माय ॥६॥

६१८

अमित सूर्य प्रकाशले तेज उदयो जाहाले ।

ज्ञानज्योति फ़ांकले दुणावोनि वो माय ॥१॥

दामोदर नामें मना बांधिलें दावें ।

निरंजन म्हणावे आपणा वो माय ॥२॥

गुणचि नाहीं त्यासी काय लाऊं गुण ।

अतीत निरंजन देखिला वो माय ॥३॥

डोळा जरी पाहीं तरि पारु

न कळे खेवोवो माय ॥४॥

आतां असे हव्यासु लागला निजध्यासु ।

निरंजनीं सौरसु करीतसे वो माय ॥५॥

आतां आहे तैसा असो

माझ्या ह्रदयींच वसो ।

हा रखुमादेविवरु विठ्ठलु वो माय ॥६॥

६१९

थोकलें याच्या गुणीं तनुमनासहित ।

त्या निजतत्त्वीं प्रीत निमालें वो माय ॥१॥

साहीं संवादले चौघे अनुवादले ।

पुरोनि उरलें म्या देखिले वो माय ॥२॥

कापुराची भांडुली परिमळें भरली ।

दीपीं उजळी रुप नासले वो माय ॥३॥

तेथें नाहीं ल्याया रुप ना छाया ।

ऐसी ज्योती कर्पूराची

उजळल्या वो माय ॥४॥

तेथें नाहीं उरवणी एकला एकपणीं ।

देखतांचि नयनी उमळला वो माय ॥५॥

ऐसी जाली प्राप्ती खुंटली मागिल गती ।

रखूमादेवीपती जोडला वो माय ॥६॥

६२०

ठकपरी धरिला मनोवेगें बांधला ।

तो ठेंगणाचि जाहाला अनिवाड वो माय ॥१॥

समाधि ध्यान निजध्यासिं आरुढलें ।

तंव अवघेंचि पारुषलें अभाव वो माय ॥२॥

हा असो जैसा तैसा ह्रदयमंदिरीं ऐसा ।

परपुरुषीं अपैसा अनुसरलें वो माय ॥३॥

बरवा देखोनि न्याहाळीं दिव्य

कांति झळाळी ।

परब्रह्मीं दिवाळी चहुदिशांची

वो माय ॥४॥

त्यानें निवाला मनु भेटला जगजिवनु ।

तो आनंद सुख गहनु

उचंबळे वो माय ॥५॥

हा निरालंब वोळवा भक्ति

भावें मिळाला ।

रखुमादेवी दादुला विठ्ठल

राणा वो माय ॥६॥

६२१

पाहातां सप्त पाताळें एकविसांवेगळें ।

तें निरंजन आगळें खुतलें डोळांगे माय ॥१॥

पांवा वाहे तळालोरी नादु उमटे अंबरीं ।

तया सुखसागरीं बुडालें वो माय ॥२॥

सुखसंवादु लागला जिवनी

जिवनु भेटला ।

भेटीं देऊनि गुंतला

मनोमंदिरीं वो माय ॥३॥

आतां न सोडी न राहे

आणिकु न पाहे ।

तंव हाचि लवलाहे मिळाला वो माय ॥४॥

आवडी रिघालें घर आपुलें ।

सहजीं सामावलें स्वरुपीं वो माय ॥५॥

वैराग्य-भक्तिज्ञानाची माउली ।

ते रखुमादेविवरविठ्ठली भेटलीं

वो माय ॥६॥

६२२

जनीं वनी हरी आहे निरंतरी ।

बोलिलीं वैखरीं व्यासमुखें ॥१॥

जगजीवईंश्वर क्षरला चराचर ।

लक्षालक्ष पार अलिप्तपणें ॥२॥

चहूं देहां ग्रासी व्याला

तत्त्वें तत्त्वेसी ।

हरि वैराटेसी एक वृक्ष ॥३॥

ज्ञानदेवो म्हणे वृक्षही वृक्ष न होणें ।

असोनि नसणें सुमनीं जैसें ॥४॥

६२३

संसारसातें आलों मी पाहुणा ।

दिसे दोन्ही आनंदा पाहवयासी ॥१॥

तव त्याचे तेजें झडपिलें मज ।

मजमाजि काज होऊनि ठेलें ॥२॥

चित्त जव निवडी तव आपणहि पळे ।

अवचितें जवळ येतु असे ॥३॥

जाऊं पाहे परता तव नेतु असे पंथा ।

वैकुंठीच्या कथा आपण सांगे ॥४॥

एकरुप दिसे तव सभोंवता आपण ।

अवघा नारायण अवघा नारायण ज्ञानदेवा ॥५॥

६२४

आदिमध्यअंत तुजमाजि बिंबे ।

ब्रह्मीं ब्रह्म थांबे लवण जळीं ॥१॥

तैसें झालें ज्ञाना उन्मनी उलथा ।

प्रपंच चळथा उडालिया ॥२॥

रिगु निगु काज जालें तुझे घर ।

अवघाचि संसार कळला आम्हां ॥३॥

गोप्य गुजराज उमजलासे हरि ।

दिसे अभ्यंतरीं आत्माराम ॥४॥

न दिससि ज्ञाना देहीं तुझ्या राम ।

घेतला विश्राम ऐसे दिसे ॥५॥

निवृत्ति निवांत समरसें पाहात ।

अवघाचि दीसत देहीं विदेही ॥६॥

६२५

सुखीं सुख मुरे तेथें कोण झूरे ।

जळी लवण विरें तैंसे जालें ॥१॥

ज्ञान ते विज्ञान प्रंपचेंसि भान ।

तेजोरुप गगन बिंबलें दिसे ॥२॥

आत्मा आत्मरुप परमात्मा समीप ।

कोटि कोटिरुप एकलेंचि दिसें ॥३॥

नाना तेजी भासे प्रपंचप्रकाशे ।

विरुळा समरमें ध्याये त्यासी ॥४॥

ऐसे जालें तुज प्रगटलें निज ।

कासवीचें बीज अंकुरलें ॥५॥

निवृत्ति निजबोध आनंदादि कंद ।

शाखाद्वमभेद हरि जाला ॥६॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2010-02-28T22:00:11.0800000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

Indian gentian

  • काळी कुटकी 
RANDOM WORD

Did you know?

आत्म्याची किती आणि कोणती रूपे मानली गेली आहेत?
Category : Hindu - Beliefs
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site

Status

  • Meanings in Dictionary: 644,289
  • Dictionaries: 44
  • Hindi Pages: 4,328
  • Total Pages: 38,982
  • Words in Dictionary: 302,181
  • Tags: 2,508
  • English Pages: 234
  • Marathi Pages: 22,630
  • Sanskrit Pages: 11,789
  • Other Pages: 1

Suggest a word!

Suggest new words or meaning to our dictionary!!

Our Mobile Site

Try our new mobile site!! Perfect for your on the go needs.