TransLiteral Foundation
Don't follow traditions blindly or don't assume a superstition either.
Don't be intentionally ignorant. Ask us!! Make Informed Religious Decisions!!
संस्कृत सूची|शास्त्रः|ज्योतिष शास्त्रः|कर्मविपाकसंहिता|

कर्मविपाकसंहिता - धनिष्ठा नक्षत्र

कर्मविपाकसंहितासे बडी सुगमतासे लोग अपना पूर्वजन्म का वृत्तांत जान सकते है और विधिपूर्वक प्रायश्चित्त करने से अपने मनोरथों को सिद्ध कर सकते है।


धनिष्ठा नक्षत्र में उत्पन्न होने वालों का प्रायश्वित्त

अथ द्विनवतितमोऽध्यायः ९२

शिव उवाच ॥

देशे पंचनदे देवि गंगानाम्नी पुरी शुभा । वसन्ति सर्वे वै वर्णा ब्राह्मणाः क्षत्रिया विशः ॥१॥

स्वकर्मनिरताः सर्वे वर्णाचारसमाश्रिताः । तन्मध्ये ब्राह्मणोऽप्येकः कृषिकर्मरतः सदाः ॥२॥

एकस्मिन्समये देवि सिद्धमन्नं च तैः कृतम । रात्रिस्तत्र समायाता क्षेत्रे चान्नं तदा कृतम् ‌ ॥३॥

भागिनेयस्तदा रात्रौ चतुर्थांशमचूचुरत् ‌ । उषःकाले ततो जाते भागिनेयस्य वै तदा ॥४॥

मातुलेन तदा देवि यष्टिनाऽस्य कृतो वधः । ततो बहुगते काले तस्य विप्रस्य पंचता ॥५॥

यमदूतैर्महादेवि निक्षिप्तो नरकार्णवे । अष्टाशीतिसहस्त्राणि वर्षाणि च सदाशिवे ॥६॥

भुज्यते विविधं कष्टं नरकं चैव दारुणम् ‌ । नरकान्निःसृतो देवि मार्जारत्वं भवेत्किल ॥७॥

व्याघ्रस्य च पुनर्योनिः कुक्कुटत्वं ततोऽभवत्त् ‌ । पुनर्मानुषयोनिश्च धनधान्यसमन्विता ॥८॥

स प्रवीणो महावक्ता कुलाचाररतः सदा । पूर्वजन्मनि भो देवि भागिनेयस्य वै वधः ॥९॥

कृतो वै मन्दमतिना तत्पापेनैव तस्य हि । पुत्रो न जायते देवि व्याधिश्चैव पुनः पुनः ॥१०॥

अस्य शान्तिं प्रवक्ष्यामि श्रृणु मत्तो वरानने । गृहवित्तषडंशेन पुण्यकार्यं च कारयेत् ‌ ॥११॥

गायत्रीत्र्यंबकाम्यां च द्यौः शांतीति मनुत्रयम् ‌ । लक्षत्रयं वरारोहे प्रजपेतप्रयतः सुधीः ॥१२॥

द्शांशं हवनं देवि तर्पणं मार्जनं तथा । ब्राह्मणान्भोजयेच्चैव पश्चाशच्च वरानने ।

हविषा पायसेनापि खंडेन मोदकेन वै ॥१३॥

दशवर्णां ततो दद्यात्तिलधेनुं प्रदापयेत् ‌ । पश्चापात्रप्रदानं तु पिण्डदानं च कारयेत् ‌ ॥१४॥

भागिनेयस्य वै भूर्तिं सुवर्णरजतान्विताम् ‌ । हेम्रा दशपलेनैव सवत्सां पीठसंयुताम् ‌ ॥१५॥

पूजयेत्सुविधानेन मन्त्रेणानेन वै शिवे ॥१६॥

सुराराध्य जगत्स्वामिंश्चराचरगुरो हरे । मम पूर्वकृतं पापं तत्क्षमस्व दयानिधे ॥१७॥

अज्ञानाद्वा प्रमादाद्वा भागिनेयवधः कृतः । ततक्षमस्व दयापूर्ण त्र्यंबक त्रिपुरान्तक ॥१८॥

ततो वै पूजयेच्चैव लोकपालान्पृथक्पृथक् ‌ । पश्चान्माषबलिं दद्यात् ‌ प्रतिमां दापयेत्ततः ।

ब्राह्मणाय तदा देवि पूर्वपापविशुद्धये ॥१९॥

एवं कृते वरारोहे पुत्रः संजायते खलु । व्याधयः संक्षयं यान्ति न कन्या जायते खलु ॥२०॥

यदि न क्रियते देवि सप्तजन्मस्वपुत्रकः ॥२१॥

इति कर्मविपाकसंहितायां द्विनवतितमोऽध्यायः ॥९२॥

अथ त्रिनवतितमोऽध्यायः ९३

शिव उवाच ॥

पश्चिमायां महादेवि यवनस्य पुरं महत् ‌ । महानन्देति विख्यातं सर्वदेशे सुरेश्वरि ॥१॥

वसन्ति बहवो म्लेच्छाः स्वविद्यायां विचक्षणाः । ब्राह्मणस्तत्र वै देवि विद्यावान्निपुणास्तथा ॥२॥

तिष्ठत्यशंको नित्यं हि म्लेच्छान्नं स भुनक्त्यपि । संध्यया रहितो विप्रः पिशुनो दुर्मतिः शठः ॥३॥

सश्चितं बहुसाहस्त्रं स्वर्णरत्नगजादिकम् ‌ । ततो बहुदिने याते तस्य मृत्युरभूत्पुरा ॥४॥

सर्पेण दष्टो देवेशि पंचके निर्जलेऽपि वा । यमदूतैर्महादेवि यमाज्ञां गृह्म वै द्विजः ॥५॥

रौरवे नरके क्षिप्तो महाकष्टं स्म भुज्यते । षष्टिवर्षसहस्त्राणि भुक्त्वा नरकयातनाम् ‌ ॥६॥

नरकान्निःसृतो देवि ग्राहयोनिरभूत्पुरा । पुनः कच्छपयोनिं च मानुषत्वं ततोऽलभत् ‌ ॥७॥

पूर्वजन्मनि भो देवि ब्राह्मणत्वं यतोऽत्यजत ‌ । अपुत्रत्वं ततो देवि कन्यका नापि जायते ॥८॥

म्लेच्छान्नं देवि भुक्तं तु सन्ध्यां वै तर्पणं विना । अतो व्याधियुतो नित्यं न सुखं लभते क्वचित् ‌ ॥९॥

शान्तिं श्रृणु वरारोहे पूर्वेपापप्रणाशिनीम् ‌ । गृहं शुभंवरारोहे धनधान्यसमन्वितम् ‌ ।

संचितान्नं वरारोहे ब्राह्मणाय प्रदापयेत् ‌ ॥१०॥

गायत्रीमूलमंत्रेण लक्षजाप्यं तु कारयेत् ‌ । जातवेदेति मंत्रेण लक्षजाप्यं तु कारयेत् ‌ ॥११॥

हवनं तद्दशांशेन मार्जनं तर्पणं तथा । त्रैमासिकव्रतं कुर्याद्‌व्रतं च रविसप्तमीम् ‌ ॥१२॥

ततो गां कपिलां देवि स्वर्णवस्त्रविभूषिताम् ‌ । दद्यात्सवत्सां विधिवद्‌ब्राह्मणाय शिवात्मने ॥१३॥

अश्चदानं च कर्तव्यं चामरं छत्रमेव च ॥१४॥

एवं कृते न संदेहो व्याधिनाशो भवेद् ‌ ध्रुवम ‌ । पुत्रोऽपि जायते देवि वंध्यात्वं च प्रशाम्यति ॥१५॥

इति कर्मविपाकसंहितायां त्रिनवतितमोऽध्यायः ॥९३॥

अथ चतुर्नवतितमोऽध्यायः ९४

शिव उवाच ॥

यत्किंचित्क्रियते कर्म वैदिकं चापि लौकिकम् ‍ । तत्तत्कर्मफलं भोगमिह लोके परत्र च ॥१॥

सौराष्ट्र्नगरे देवि क्षत्रियो वसति प्रिये । क्षात्रधर्मरतो नित्यं मृगपक्षिप्रहारकः ॥२॥

एकस्मिन्समये दैवाद्वनं यातः स दुर्मतिः । मृगीं सगर्भां हतवान् ‌ बालकद्वयसंयुताम् ‌ ॥३॥

पुत्रेण भार्यया सार्धं भुक्तं तेन दुरात्मना । ततो वृद्धत्वमापन्ने तस्य मृत्युरभूत्किल ॥४॥

यमदूतैर्सहादेवि निक्षिप्तो नरके तदा । षष्टिवर्षसाह्स्त्राणि भुक्त्वा नरकयातनाम् ‌ ॥५॥

नरकान्निः सृतो देवि महिषो जायते स्म सः । वराहत्वं पुनर्जातं मानुषत्वमवाप्तवान् ‌ ॥६॥

देशे पुण्यतमे देवि धनधान्यसमन्वितः । विद्यावान्गुणवान्वक्ता राजसेवासु तत्परः ॥७॥

पूर्वजन्मनि देवेशि हत्वा मृगगणान् ‌ बहून् ‌ । प्रसवोन्मुखी मृगी नष्टा मृगवृन्दसामन्विता ॥८॥

तत्पापेन महादेवि मृतवत्सत्वमाप्तवान् ‌ । शरीरे बहवो रोगा ज्वराश्चातुर्थिकास्तथा ॥९॥

शान्तिं श्रृणु वरारोहे मृतवत्सत्वशान्तये । गृहवित्ताष्टमं भागं पुण्यकार्ये नियोजयेत् ‌ ॥१०॥

गायत्रीमूलमंत्रेण लक्षजाप्यं तु कारयेत् ‌ । हवनं तद्दशांशेन मार्जनं तर्पणं ततः ॥११॥

पलपंचसुवर्णस्य म्रगीं वत्ससमन्विताम् ‌ । कृत्वा समर्पयेच्चैव ब्राह्मणाय शिवात्मने ॥१२॥

दशवर्णां ततो दद्याच्छय्यादानं विशेषतः वाटिकां रोपयेच्चैव पथि कूपं तथा शिवे ॥१३॥

ब्राह्मणान्भोजयेत्तद्वच्छतसंख्यान् ‌ सुमोदकैः ॥१४॥

एवं कृते वरारोहे पुत्रः संजायते खलु । व्याधयः संक्षयं यान्ति वन्ध्यात्वं च प्रशाम्यति ॥१५॥

मृतवत्सा तु या नारी सुतं सानुग्रहं लभेत् ‌ । काकवन्ध्या पुनः पुत्रं लभते नात्र संशयः ॥१६॥

इति कर्मविपाकसंहितायां चतुर्नवतितमोऽध्यायः ॥९४॥

अथ पश्चनवतितमोऽध्यायः ९५

शिव उवाच ॥ मथुरादक्षिणे भागे योजनानां त्रयोपरि । पुरं सिद्धमिति ख्यातं वसन्ति बहवो जनाः ॥१॥

छीपकारो वसत्येको धनधान्यसर्मान्वतः । बलभद्र इति ख्यातो वैष्णवो ज्ञानवल्लभः ॥२॥

तस्य पुत्रत्रयं जातं कनीयस्यस्य चादरः । नादरो ज्येष्ठपुत्रस्या मध्यमस्य तथैव च ॥३॥

धनं बहु चितं तेन महाशूद्रेण चानघे । भ्रातृणां विग्रहो जातो विभागार्थं धनस्य तु ॥४॥

ब्राह्मणस्तस्य वै मित्रं विग्रहस्तेन वै श्रुतः । आगतः सोऽस्य निकटे छीपकारस्य वै शिवे ॥५॥

ब्राह्मणस्य वधो जातः शूद्राणां विग्रहे सति । सर्वं द्रव्यं कनिष्ठाय छीपकारो ददौ स्वयम् ‌ ॥६॥

एवं बहुगते काले शूद्रस्य मरणं त्वभूत् ‌ । रौरवं नरकं जातं छीपकाराय वै स्वयम ‌ ॥७॥

लक्षवर्षं वरारोहे भुक्त्वा नरकयातनाम् ‌ । नरकान्निःसृतो देवि व्या घ्रयोनिस्ततोऽभवत् ‌ ॥८॥

ततो गृध्रस्य वै योनिं काकयोनिं ततोऽलभत् ‌ । मानुषत्व पुनर्जातं मध्यदेशे सुरेश्वरिं ।

धनधान्यसमायुक्तो रोगवान् ‌ पुत्रवर्जितः ॥९॥

अस्य शान्तिं प्रवक्ष्यामि श्रृणु मे परमेश्वरि ॥१०॥

गृहवित्तषडंशेन पुण्यकार्यं च कारयेत् ‌ । पूर्वपाप विशुद्धयर्यं दशवर्णां ततो ददेत् ‌ ॥११॥

गायत्रीसूर्यमन्त्राम्यां लक्षजाप्यं वरानने । दशांशं हवनं देवि मार्जनं तर्पणं तथा ॥१२॥

दशांशं भोजयेद्विप्रान्ब्राह्मणान्वेदपारगान् ‌ ॥१३॥

कूष्माष्डं नारिकेरं च पश्चरत्नसमन्वितम ‌ । गंगामध्ये प्रदातव्यं देवि सत्यव्रताय च ॥१४॥

एवं कृते वरारोहे सर्वरोगक्षयो भवेत् ‌ । वंशवृद्धिर्भवेत्तस्य नात्र कार्या विचारणा ॥१५॥

इति कर्मविपाकसंहितायां पश्चनवतितमोऽध्यायः ॥९५॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2011-05-05T04:53:40.9270000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

तुतारी

  • f  A wind instrument, a sort of horn. 
  • स्त्री. ( व . ) बैलांना हाणायची काठी ; पराणी ; टोंचणी . 
  • स्त्री. तोंडाने वाजविण्याचे एक पितळी वाद्य ; लहान करणा ; शिंग . संग झडती चौघडे शिंगे तुतारा । - ऐपो १११ . [ ध्व . ] तुतारजी - पु . तुतारी वाजविणारा . [ तुतारी ] 
RANDOM WORD

Did you know?

दीप किंवा दिवा लावण्याचे कांही शास्त्र आहे काय?
Category : Hindu - Beliefs
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site