TransLiteral Foundation
Don't follow traditions blindly or don't assume a superstition either.
Don't be intentionally ignorant. Ask us!! Make Informed Religious Decisions!!
संस्कृत सूची|शास्त्रः|ज्योतिष शास्त्रः|कर्मविपाकसंहिता|

कर्मविपाकसंहिता - उत्तराफाल्गुनी नक्षत्र

कर्मविपाकसंहितासे बडी सुगमतासे लोग अपना पूर्वजन्म का वृत्तांत जान सकते है और विधिपूर्वक प्रायश्चित्त करने से अपने मनोरथों को सिद्ध कर सकते है।


उत्तराफाल्गुनी नक्षत्र में उत्पन्न होने वालों का प्रायश्वित्त

अथाष्टचत्वारिंशोऽध्यायः ४८

उत्तराफल्गुनीनक्षत्रफलम ‌

शिव उवाच ॥

अयोध्यानगरे देवि वैश्योऽवात्सीत्सुरेश्वरि । स्वकर्मनिरतो दान्तो विष्णुभक्तिपरायणः ॥१॥

धनधान्यसमायुक्तो विप्रसेवासु तत्परः । पत्नी तस्य वरारोहे सुन्दरी च पतिव्रता ॥२॥

कश्चिन्मित्रं प्रियस्तस्य ब्राह्मणो वेदपारगः । प्रत्यहं निकटे तस्य बहु स्वर्णमुपार्जितम् ‌ ॥३॥

ब्राह्मणोऽप्यात्मनः स्वर्णं ददौ वैश्याय वै शिवे । तीर्थयात्राप्रसंगेन वाराणस्यां गतः स वै ॥४॥

गत्वा काश्यां वरारोहे शरीरं ब्राह्मणोऽत्यजत् ‌ । वैश्येन सर्वं तद्‌द्रव्यं भुक्तं बहुदिनोपरि ॥५॥

शरीरं चात्यजद्देवि पुण्यतीर्थे स्त्रिया सह । अयोध्यायां विशालाक्षि स्वर्गवासं तथाऽक्षयम् ‌ ॥६॥

दशपश्चयुगं भुक्त्वा फलं चैव मनोहरम् ‌ । ततः पुण्यक्षये जाते मृत्युलोके सुरेश्वरि ॥७॥

कुले महति वै पूज्ये नरजन्म ततोऽभवत् ‌ । धनधान्यसमायुक्तो विष्णुपूजासु तत्परः ॥८॥

ब्राह्मणस्यैव स्वर्णं हि न दत्तं वै गृहीतवान् ‌ । तस्मात्खलु वरारोहे पुत्रस्तस्य्य न जायते ॥९॥

शरीरेच महाकष्टं मध्ये प्रजायते । तस्य चोत्तरफल्गुन्याः प्रथमे चरणे शुभे । जन्म चैवाप्यमूद्देवि पुत्रकन्याविवर्जितः ॥१०॥

अस्य पापस्य वै शान्तिं पुण्यं श्रृणु वरानने ॥११॥

हरिवंशश्रवणं कुर्याद्वारमेकं च तत्परः । गृहवित्तषडंशेन पुण्यकार्यं च कारयेत् ‌ ॥१२॥

गायत्रीमूलमन्त्रेण दशायुतजपं तथा । होमं च तद्दशांशेन तर्पणं मार्जनं तथा ॥१३॥

दशवर्णा प्रदातव्या स्वर्णयुक्ता सदंबरा । भूमिदानं ततो देवि विप्राय विदुषे प्रिये ॥१४॥

व्रतं सूर्यस्य वै कुर्यात्पत्न्या सह वरानने ॥१५॥

कूष्माण्डं नारिकेरं च पश्चरत्नसमन्वितम ‌ । गङ्रामध्ये प्रदातव्यं सुवर्णं दक्षिणां ततः ॥१६॥

शय्यादानं प्रयत्नेन प्रकुर्यान्नियतेन्द्रियः । एवं कृते न सन्देहः सर्वरोगो विनश्यति ॥१७॥

अपुत्रो लभते पुत्रं काकवन्ध्या सुतं लभेत् ‌ । मृतवत्या सुतं सूते चिरजीविनमुत्तमम ‌ ॥१८॥

इति कर्मविपाकसंहितायां अष्टचत्वारिंशोऽध्यायः ॥४८॥

अथैकोनपश्चाशत्तमोऽध्यायः ४९

शिव उवाच ॥

पुरुषोत्तमपुरे रम्ये स्वर्णकारोऽवसत्पुरा । स्वकर्मनिरतो नित्यं हेमकृत्यविचक्षणः ॥१॥

ब्राह्मणस्तस्य वै मित्रं धनाढयो वेदवर्जितः । तेन विप्रेण भो देवि स्वर्णं दत्तं शतं पलम् ‌ ॥२॥

स्वर्णकाराय मित्राय माल्याय च विचक्षणे । ब्राह्मणाय न दत्तं हि माल्यं दिव्यं वरेऽनघे ॥३॥

ब्राह्मणस्याभवन्मृत्युः किश्चित्काले गते सति । स्वर्णं तत्स्वेच्छया भुक्तं पुत्रदारयुतेन च ॥४॥

ततो बहुगते काले स्वर्णकारस्य वै शिवे । मरणं वै तदा जातं पुत्रदारयुतस्य च ॥५॥

महाकटाहनरके दूतैः क्षिप्तो यमाज्ञया । युगमेकं वरारोहे भुक्तं नरकजं फलम् ‌ ॥६॥

नरकान्निर्गतो देवि व्या घ्रयोनिस्ततोऽभवत् ‌ । व्याघ्रयोनिं ततो भुक्त्वा श्रृगालस्तु ततोऽभवत् ‌ ॥७॥

ततः काकस्य वै योनिं भुक्त्वा नरकमाप्तवान् ‌ । देशे पुण्यतरे देवि मानुषत्वं सुरेश्वरि ॥८॥

पूर्वजन्मनि यत्स्वर्णं ब्राह्मणस्य ह्रतं प्रिये । तेन पापेन भो देवि पुत्रो नैव प्रजायते ॥९॥

गर्भस्त्रावी भवेन्नारी काकवन्ध्या च जायते । अस्य पापस्य वै शान्तिं श्रृणु देवि सुशोभने ॥१०॥

षडंशं च ततो दानं ब्राह्मणाय समर्पयेत् ‌ । दशायुतजपं कुर्याद्‌गायत्र्या नियमेन च ॥११॥

हरिवंशश्रवणं देवि संकल्प्य श्रद्धया युतम् ‌ । होमं वै कारयेद्देवि स्वर्णदानं शतं पलम् ‌ ॥१२॥

गोदानं विधिवत्कुर्याच्छिवपूजनमेव च । एवं कृते न संदेहः शीघ्रं पुत्रमवाप्स्यति ॥१३॥

मृतवत्सा लभेत् ‌ पुत्रं चिरजीविनमुत्तमम् ‌ । काकवन्ध्या प्रसूयेत सत्यमेव न संशयः । रोगात्प्रमुच्यते शीघ्रं ज्वरः सर्वः क्षयं व्रजेत् ‌ ॥१४॥

इति कर्मविपाकसंहितायां एकोनपश्चाशत्तमोऽध्यायः ॥४९॥

अथ पश्वाशत्तमोऽध्यायः ५०

श्री शिव उवाच ॥

पुरे वै पट्टने देवि तैलकारोऽवसत्पुरा । महाधनाढयो वै देवि कोटिद्रव्येण संयुतः ॥१॥

तस्य च स्त्रीद्वयं चासीज्ज्येष्ठायै वै विषं ददौ । कनिष्ठा च गृहे तस्य गृहिणी धर्मचारिणी ॥२॥

एवं बहुगते काले तैलकारस्या वै शिवे । मरणं तस्य वै जातं यमदूतैर्यमाज्ञया ॥३॥

महाकटाहे नरके निक्षिप्तश्च सुदारुणे । तत्रापि बहुधा पीडा नानानरकयातना ॥४॥

त्रिंशत्सहस्त्रं वै वर्षं तीव्रदुःखमजायता । भुक्तं नरकजं दुःखं योनिं सर्पस्य वै शिवे ॥५॥

गृध्रत्वं कुक्कुटत्वं वै द्वे योनी च तदा गतः । मानुषस्य च वै योनौ जातः खलु वरानने ॥६॥

धनधान्यसमायुक्तो गुणज्ञो ज्ञानवानपि ॥७॥

ततो वै तस्य मरणं गंगायां देवि जायते । तत्फलेन महादेवि मानुषो धनवानभूत् ‌ ॥८॥

तैलकारश्चयत्पूर्वं ज्येष्ठायै च विषं ददौ । तत्पापेनैव भो देवि पुत्रो नैव प्रजायते । बहुरोगेण संयुक्तो भार्या कष्टयुता सदा ॥९॥

अथ शान्तिं प्रवक्ष्यामि श्रृणु देवि सविस्तराम् ‌ । गृहवित्ताष्टमं भागं पुण्यकार्यं च कारयेत् ‌ ॥१०॥

गायत्रीमूलमंत्रेण लक्षजाप्यं च कारयेत् ‌ । हवनं तद्दशांशेन मार्जनं तर्पणंज तथा ॥११॥

त्र्यम्बकेति च मन्त्रेण दशायुतजपं पुनः । दशवर्णादानमथ कूष्मांडं रत्नसंयुतम ‌ । काश्यां वै ग्रहणे दद्यात्पत्न्या सार्धं वरानने ॥१२॥

कार्तिके माधवे माघे प्रातः स्त्रानं समाचरेत् ‌ । तिलधेनुं ततो दत्वा सद्यः पापात्प्रमुच्यते ॥१३॥

एवं कृते न संदेहो वंशलाभो भवेद् ‌ ध्रुवम् ‌ । कन्यकाजननी चापि सापि पुत्रवती भवेत् ‌ ॥१४॥

मृतवत्सा लभेत्पुत्रं चिरंजीविनमुत्तमम ‌ । रोगात्प्रमुच्यते शीघ्रं ज्वरो नैव प्रजायते ॥१५॥

इति कर्मविपाकसंहितायां पश्वाशत्तमोऽध्यायः ॥५०॥

अथैकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ५१

शिव उवाच ॥

गयापुर्यां पुरा देवि ब्राह्मणो वसति प्रिये । वेदर्मपरिभ्रष्टो मद्यपानरतः सदा ॥१॥

स्तेयवेश्यासु संसगीं स प्रतिग्रहवानपि । वयः सर्वं गतं देवि वृद्धे जाते मृतः स वै ॥२॥

यमदूतो महाघोरे कटाहनरकेऽक्षिपत् ‌ । लक्षत्रयमितं देवि भुक्तं नरकजं फलम् ‌ ॥३॥

चाणूरस्य कुले जन्म ततः प्रेतो ह्यभूत् ‌ पुरा । बिडालत्वं ततो यातः फलगुतीर्ये मृतः स वै ॥४॥

पुनर्मानुषयोनिश्च मध्यदेशे सुरेश्वरि । कन्यकाजननी भार्या शरीरे सततं ज्वरः ॥५॥

चित्तोद्विग्नः सदा देवि बहुदुःखेन पीडितः । अस्य शांतिं श्रृणुष्वादौ यतः पापक्षयो भवेत् ‌ ॥६॥

केशवस्यार्चनं चादौ साधूनां सेवनं यदा । ब्राह्मणे दृढभक्तिश्च दाने वै भोजने तथा ॥७॥

गां सवत्सां ततो दद्याद्विप्राय प्रतिवत्सरम् ‌ । श्राव्यं च विष्णुमाहात्म्यं हरिवंशश्रवणं तथा ॥८॥

एवं कृते न संदेहो बहुपुत्रः प्रजायते । रोगाः सर्वे क्षयं यान्ति काकवन्ध्या च पुत्रिणी ॥९॥

इति कर्मविपाकसंहितायां एकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥५१॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2011-05-05T04:37:46.3430000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

दुमाला

  • पु. १ मागची बाजू ; पिच्छाडी . २ ( ल . ) दुजोरा ; मदत ; पाठबळ . ( क्रि० देणे ; एखाद्याचा दुमाला राखणे ; ठेवणे ; उचलणे ; संभाळणे ; पुरविणे ). ३ पाठलाग ; पिच्छा . पाखाड्यांनी पाठी पुरविला दुमाला । तेथे मी विठ्ठला काय बोलो । - तुगा ८९२ . एक ससा पैदा झाला त्याने कुतरियाचा दुमाला घेऊन कुतरा मारिला . - भाअ १८३४ . ४ रुंदी ; विस्तार ; भिंतीत झांकला जावयाचा भाग ; खोली ( चिरा , इमारतीचा दगड , तोड , फाड इ० कांसंबंधी ). दुमालदार पहा . डबर मिळतील तितके समचतुष्कोन चांगल्या दुमाल्याचे , उचलण्याजोगे असावे . - मॅरट २ . [ फा . दुम्बाला ] ( वाप्र . ) 
  • पु. तलवारीच्या मुठींत गढलेला भाग . - प्रश ५३ . 
  • वि. १ दोन मालक असणारा गांव , वतन . २ जमीनमहसुलासंबंधी सरकारच्या हक्कापुरता कोणा मनुष्यास सर्वांशी अगर अंशतः दिलेला हक्क . पुणे तालुक्यांत दुमालेगांव पंचवीस आणि खालसा पौंणशे . ३ सरकारखालसातीकडे नसून लोकांकडे परभारे माफीने चालणारा गांव , जमीन इ० याचे इनाम , सरंजाम , इसाफत , अग्रहार , पासोडी , हाडवळा , खैरात , बालपरवर्षी , नानपरवर्षी , सरदेशमुख , चौथाई , जाहगिर , मोकासा , साहोत्रा , वेचणी , गिराणी , पसाइत , चाकराइत , वजिफा , गिरास , सौदिया , वांटा इ० बावीस प्रकार आहेत . - इनाम २५ . ४ स्वाधीन ; हस्तगत . मौजे मजकूर हा गांव यांचे दुमाला करुन ... ... - वाडसमा २ . ९५ . ५ पूर्वीच्या मालकाचा निर्वंश झाल्यावर सरकारजमा होणारे ( इनाम ) [ दु = दोन + माल = मत्ता ; फा . दुबाल ] दुमाला , दुबाला , दुमाळा - ळे - क्रिवि . ताब्यांत . पैकी नीम चावर आपले दुमाला केले आहे . - शिवचरित्र साहित्य २ . १६३ . कुलबाब , कुलकानू दुबाला असे - शिवचरित्र साहित्य २ . १६३ . दुमाल अम्मल - पु . दोन सरकारांचा अम्मल ; सरकारी व जहागिरी असे दोन अम्मल ; दोन मालकांचा ताबा . [ दुमाला + अम्मल ] दुमाल झाडा - पु . १ दुमाले गांवांची यादी . २ दुमाल जमिनीच्या मालकीसंबंधी सरकारी चौकशी . दुमालदार - पु . दुमाले गांवाच्या ( दोन ) मालकांपैकी प्रत्येक ; इनामदार . माजगांव तर्फ सातारा हा गांव दुमालदारखेरीज करुन बाकीसुभाकडील अम्मल बेगमीकडील पेस्तर सालापासून लावून दिला . - वाडसमा १ . ३६ . दुमाल पत्र - न . नवीन अम्मलदार आला असतां इनामदारास जुन्या अंमलदारापासून आपल्या इनामांचे इनाम पत्र लिहून दाखल्यादाखल आणावे लागत असे ते . - भाअ १८३२ . दुमालेगांव , दुमालगांव - पुन . १ दोन मालकांच्या अमलाखालचा गांव . २ पुढे सरकारजमा होणारा गांव ; ( सामा . ) खालसा गांव . [ दुमाला + गांव ] दुमालेपत्र , दुमालपत्र - न . हुंडी बरोबर खुशालाबाबत दिलेले पत्र ; जोडलेले पत्र . [ दुमाला + पत्र ] 
  • ०धरणे धरुन असणे - ( एखाद्याजवळ ) आश्रयार्थ , रक्षणार्थ येऊन राहाणे ; ( एखाद्याला ) चिटकून असणे . - 
More meanings
RANDOM WORD

Did you know?

जीवनात वयाच्या कोणत्या वर्षी कोणती शांती करावी?
Category : Hindu - Puja Vidhi
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site