TransLiteral Foundation
Don't follow traditions blindly or don't assume a superstition either.
Don't be intentionally ignorant. Ask us!! Make Informed Religious Decisions!!
संस्कृत सूची|शास्त्रः|ज्योतिष शास्त्रः|कर्मविपाकसंहिता|

कर्मविपाकसंहिता - मृगशिर नक्षत्र

कर्मविपाकसंहितासे बडी सुगमतासे लोग अपना पूर्वजन्म का वृत्तांत जान सकते है और विधिपूर्वक प्रायश्चित्त करने से अपने मनोरथों को सिद्ध कर सकते है।


मृगशिर नक्षत्र में उत्पन्न होने वालों का प्रायश्वित्त

अथ विंशोऽध्यायः २०

शिव उवाच ॥

अथ वक्ष्ये महादेवि चंद्रनक्षत्रजं फलम् ‌ । यत्कृतं मानुषैः पूर्वं तच्छृणुष्व वरानने ॥१॥

मध्यदेशे पुरे शुभ्रे वसत्येको द्विजः खलु । बुह्मकर्मरतो नित्यं वेदवेदाङ्रपारगः ॥२॥

प्रत्यहं पाठयामास चतुर्वेदान्सविस्तरान् ‌ । वेदशर्मा द्विजः ख्यातस्तस्य पत्नी सुशीलिका ॥३॥

प्रत्यहं पाठयेद्वेदं जीविकार्यं वरानने । लोहकारोऽभवन्मित्रं तस्य विप्रस्य सुव्रते ॥४॥

स्वर्णं शतपलं देवि स्थापितं लोहकर्मणा । तस्य विप्रस्य भवने मित्रत्वाच्च वरानने ॥५॥

लोहकारस्य मरणं ततः पूर्वं वरानने । न द्त्तं तस्य वै स्वर्णं लोहकारस्य भामिनि ॥६॥

तत्स्वर्णं प्रत्यहं देवि बुभोज सह भार्यया । एवं बहुगते काले मरणं ब्राह्मणस्य वै ॥७॥

सूर्यलोकोऽभवेद्देवि यतः सूर्यस्य सेवकः । विंशद्वर्षसहस्त्राणि सूर्यलोकोऽभवेद्देवि यतः सूर्यस्य सेवकः ।

विंशद्वर्षसहस्त्राणि सूर्यलोकेऽवसत्प्रिये ॥८॥

ततः पुण्याक्षये जाते मर्त्यलोके च मानवः । पुत्रकन्याविहीनस्तु धनधान्यसमन्वितः ॥९॥

लोहकारस्य स्वर्णं हि गृहीतं नैव दत्तवान् ‌ । तेन कर्मविपाकेन लोहकारः सुतोऽभवत् ‌ ॥१०॥

प्रीतिमांश्चैव सर्वेषां पितृमातृप्रियंकरः । पूर्वरूपं समापन्नस्तदा मृत्युर्भवेदनु ॥११॥

पुनः पुत्रस्य चाभावः कन्यका नैव जायते । तस्याऽघस्य विशुद्धयर्थं प्रायश्चित्तमतः श्रृणु ॥१२॥

गायत्रीलक्षजाप्येन दुर्गायाः पूजनेन च । दशवर्णाप्रदानेन भूमिदानेन पार्वति ॥१३॥

सर्वं पापं क्षयं याति पूर्वजन्मसमुद्भवम् ‌ । गायाश्राद्धं प्रयत्नेन तदर्थं नियतः प्रिये ॥१४॥

प्रयागे मकरे मासि स्त्रानं कुर्यात्प्रयत्नतः । ततः पापं क्षयं याति पुनः पुत्रश्च जीवति ॥१५॥

रोगाः सर्वे क्षयं यान्ति नात्र कार्या विचारणा ॥१६॥

इति कर्मविपाकसंहितायां विंशोऽध्यायः ॥२०॥

अथैकविंशोऽध्यायः २१

शिव उवाच ॥

कान्यकुब्जे शुभे देशे निकटे नन्दने पुरे । बोधशर्मा द्विजश्चासीत् ‌ पुरे तस्मिन्हि निर्धनः ॥१॥

परान्नं भुज्यते नित्यं परप्रेष्यरतः सदा । तस्य पत्नी समाख्याता बाधमा नाम वै पुरा ॥२॥

जन्मतो मरणं यावत्परान्नं भुज्यते च वै । नरके पतनं तेन तयोर्जातं प्रतिग्रहात् ‌ ॥३॥

बहुवर्षसहस्त्राणि प्रवासो नरकेऽभवत् ‌ । नरकान्निः सृतो देवि काकश्चैव मृगोऽभवत् ‌ ॥४॥

पुनर्वै मेषयोनिश्च पूर्वकर्मविपाकतः । ततो वै मानुषो जातो मध्यदेशे वरानने ॥५॥

रोगवान्नृत्यशीलश्च पुत्रकन्याविवर्जितः । परान्नं प्रत्यहं भुंक्ते श्राद्धं नैव कृतं पुरा ॥६॥

अतो वंशस्य विच्छेदः फलं चैव तु पूर्वजम् ‌ । शान्तिं तस्य प्रवक्ष्यामि पूर्वपापक्षयो यतः ॥७॥

गायत्रीजातवेदोभ्यां द्विलक्षं जापयेच्छिवे । ततः पापविशुद्धिः स्याद्दशांशहवनं यदा ॥८॥

मार्जनं देवि कर्तव्यं ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः । शतसंख्यान्द्विजाञ्छुद्धानगृहस्थानपि भक्तितः ॥९॥

वृषमेकं प्रदद्यात्तु नीलवर्णविभूषितम् ‌ । एवं कृते न संदेहो रोगनाशो भवेद ‌ ध्रुवम् ‌ ॥ पुत्रस्तु जायते देवि वन्ध्यात्वं च प्रणश्यति ॥१०॥

इति कर्मविपाकसंहितायां एकविंशोऽध्यायः ॥२१॥

अथ द्वाविंशोऽध्यायः २२

शिव उवाच ॥

नर्मदादक्षिणे तीरे पुरीका नाम वै परी । तस्यां पुर्यां विशालाक्षि कुलालो धनवानपि ॥१॥

कुलालकर्मतो देवि बहु द्रव्यमुपार्जितम् ‌ । कर्मचन्द्र इति ख्यातस्तस्य पत्नी च देवकी ॥२॥

स्वकर्मनिरतो नित्यं पात्रं कृत्वा दिनेदिने । एवं सर्वं व्ययं जातं वृद्धत्वं च ततोऽभवत् ‌ ॥३॥

वृद्धे जाते महादेवि दरिद्रत्वमजायत । शूर्पकारस्य वै द्रव्यं व्यवहारे गृहीतवान् ‌ ॥४॥

शतसंख्यमितं स्वर्णं सर्वं कृतं शिवे । कुलालस्याभवन्मृत्युः पत्नी तस्य मृता पुरा ॥५॥

नर्मदायां महादेवि तावुभौ मृत्युमापतुः । तत्तीर्थस्य फलाद्देवि स्वर्गलोकं गतावुभौ ॥६॥

बहुवर्षसहस्त्राणि ताम्यां भुक्तं शुभं फलम् ‌ । ततः पुण्यक्षये जाते मृत्युलोके च जायते ॥७॥

मानुषेऽपि शुभं जन्म धनधान्यंसमन्वितः । पुनर्विवाहिता नारी पूर्वजन्मप्रसङ्रतः ॥८॥

ऋणसंब्रन्धतो देवि पुत्रो जातस्तदा शिवे । शूर्पकारो महादेवि वैरुद्धयं बालतः कृतम् ‌ ॥९॥

प्रत्यहं वसु यल्लब्धं तत्सर्वं च व्ययं तथा । द्यूतवेश्याप्रदानेन धनं सर्वं व्ययं गतम् ‌ ॥१०॥

युवा जातो यदा देवि पुत्रः कन्यासमन्वितः । मरणं तस्य वै जातं पुनः पुत्रो न जायते ॥११॥

अथ शान्तिं प्रवक्ष्यामि श्रृणु सर्वं वरानने । गायत्रीलक्षजाप्येन त्र्यम्बकेन तथा प्रिये ॥१२॥

कर्त्तव्यं कुण्डमुग्रं वै त्रिकोणं विधिवत्प्रिये । होमं च कारयेद्देवि दशांशं तर्पणं ततः ॥१३॥

ततो वै कपिलां दद्याद्धेमश्रृंगीं सहाम्बराम् ‌ । एवं कृत्वा वरारोहे पुनः पुत्रः प्रजायते ॥१४॥

शूर्पकारस्य प्रतिमां पलसप्तदशस्थ तु । सुवर्णस्यैव भो देवि रचितां वस्त्रवेष्टिताम् ‌ ॥१५॥

शूर्पं रौप्यस्य वै कुर्यात्पलषष्टिप्रमाणतः । प्रदद्योद्वेदविदुषे बाह्मणाय सुतेजसे ॥१६॥

तस्योद्देशेन भो देवि ऋणबन्धात्प्रमुच्यते । पुत्रश्च जायते देवि नात्र कार्या विचारणा ॥१७॥

इति कर्मविपाकसंहितायां द्वाविंशोऽध्यायः॥२२॥

अथ त्रयोविंशोऽध्यायः २३

शिव उवाच ॥

अथ वक्ष्याम्यहं देवि चतुर्थचरणं तथा । मृगशिरो नाम नक्षत्रं तस्य पूर्वं च सश्चितम् ‌ ॥१॥

अवंतीपुरतो देवि दक्षिणे क्रोशपश्चके । पुरं तच्चैव विख्यातं केशवं नाम शोभनम् ‌ ॥२॥

वसत्येको हि देवेशि ब्राह्मणो वेदपारगः । किशोरशर्मा विख्यातो मृतगेहे प्रभुज्यते ॥३॥

कष्टेनैव महादेवि व्ययं कुर्याद्दिनेदिने । धनं च बहुधा कृत्वा पुण्यकर्म न कारयेत् ‌ ॥४॥

ततो भ्रातुः कनिष्ठस्य भागं नैव ददाति सः । त्रिकोटिप्रमितं द्रव्यं स्वगृहे चैव सश्चितम् ‌ ॥५॥

द्रव्यस्यैव विभागाय मरणं ब्राह्मणोपरि । कृतं भ्रात्रा कनिष्ठेन द्रव्यं तस्सै न दत्तवान् ‌ ॥६॥

एवं बहुतिथे काले किशोरः स मृतस्तु वै ॥७॥

गतो वै नरके घोरे युगानेकोनविंशतिम् ‌ ॥८॥

पुनः कर्मवशाद्देवि गर्दभत्वं च जायते । वृकयोनिस्ततो जातो मानुषत्वं भवेत्पुनः ॥९॥

मध्यदेशे वरारोहे पुत्रो नैव प्रजायते । कन्यका बहवो गर्भा विनश्यन्ति वरानने ॥१०॥

पूर्वजन्मकृतं कर्म भुज्यते देवि मानवैः । इह लोके वरारोहे पुण्यं पापं च पूर्वजम् ‌ ॥११॥

भ्रातुस्तस्य कनिष्ठस्य मरणं जन्मजन्मनि । तदुद्देशेन भो देवि तस्माद्रोगश्च जायते ॥१२॥

तस्य पापस्य शुद्धिं च श्रृणु देवि प्रयत्नतः । गायत्रीमूलमंत्रेण लक्षजाप्यं च कारयेत् ‌ ॥१३॥

गृहवित्तषडंशं च पुण्यकार्यं च कारयेत् ‌ । गायत्रीजातवेदोम्यां त्र्यम्बकेन तथैव च ॥१४॥

लक्षत्रयं जपं चैव दशवर्णां प्रदापयेत ‌ । हवनं विधिवत्कुर्यात्तर्पणं मार्जनं तथा ॥१५॥

सौदर्णस्य वरारोहे सूर्यं कुर्यात्प्रयत्नतः । पलपश्चप्रमाणेन द्विगुणं चन्द्रमेव च ॥१६॥

रौप्यस्यैव प्रकुर्यात्तु यथाशास्त्रं प्रपूजयेत् ‌ । मन्त्रेणानेन भो देवि दद्याद्विप्राय तद्‌द्वयम ‌ ॥१७॥

ॐ हीं मार्तंडभैरवाय स्वाहा । सूर्यदेव महाभाग त्रैलोक्यतिमिरापह । मम पूर्वकृतं पापं क्षम्यतां परमेश्वर ॥१८॥

ॐ श्रीं सोमाय स्वाहा । सौम्यरूप महादेव मन्त्रराज द्विजोत्तम । मम पूर्वकृतं पापमोषधीश क्षमस्व मे ॥१९॥

ततश्च ब्राह्मणान् ‌ पूज्य भोजयित्वा विसर्जयेत् ‌ । एवं कृते न सन्देहो विद्वान्पुत्रोऽभिजायतोरोगाः सर्वे क्षयं यान्ति नात्र कार्या विचारणा ॥२०॥

इति कर्मविपाकसंहितायां त्रयोविंशोऽध्यायः ॥२३॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2011-05-05T04:27:24.2230000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

उणें द्या, दुणें घ्या

  • कमी देऊन अधिक काढण्याचा प्रयत्‍न. आवळा देऊन कोहळा काढणें. देताचे माप लहान, घेता वेळचे माप अधिक. 
RANDOM WORD

Did you know?

पुष्पे पत्रे, किती काळाने शिळी ( निर्माल्य ) होतात ? पूजेत वापरू नयेत?
Category : Hindu - Traditions
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site

Ved - Puran
Ved and Puran in audio format.