TransLiteral Foundation
संस्कृत सूची|शास्त्रः|ज्योतिष शास्त्रः|कर्मविपाकसंहिता|

कर्मविपाकसंहिता - पुष्य नक्षत्र

कर्मविपाकसंहितासे बडी सुगमतासे लोग अपना पूर्वजन्म का वृत्तांत जान सकते है और विधिपूर्वक प्रायश्चित्त करने से अपने मनोरथों को सिद्ध कर सकते है।


पुष्य नक्षत्र में उत्पन्न होने वालों का प्रायश्वित्त

अथ द्वात्रिंशोऽध्यायः ३२

शिव उवाच ।

पापेन जायते व्याधिः पापेनैवासुतो भवेत् ‌ । पापेन जायते मूर्खः पापेनैव दरिद्रता ॥१॥

पूर्वजन्मकृतं यत्तु पापं वा पुण्यमेव वा । इह जन्मनि भो देवि भुज्यते सर्वदेहिभिः ॥२॥

पुण्येन जायते विद्या पुण्येन जायते सुतः । पुण्ये सुन्दरी नारी पुण्येन लभते श्रियम् ‌ ॥३॥

अथातः संप्रवक्ष्यामि पुष्यनक्षत्रजं फलम् ‌ । तत्सर्वं श्रृणु मे देवि यत्कृतं पूर्वजन्मनि ॥४॥

मध्यदेशे वरारोहे धनाढयो वल्लवोऽवसत ‌ । हंसकेतुरिति ख्यातो भार्या तस्य तु केकयी ॥५॥

बहवो वृषभास्तस्य महिष्यो गास्तथा प्रियोधर्मकर्मरतश्शूद्रो विक्रेता गोवृषादिकम् ‌ ॥६॥

घृतादेश्च वरारोहे विक्रयं कुरुते सदा । एको वैश्यो धनाढयो वै तस्य मित्रं तदाऽभवत् ‌ ॥७॥

महाप्रीतिस्तयोर्जाता बहुवर्षप्रमाणतः । एकदा तु निशायां वै शूद्रेण स वणिक् ‌ प्रिये ॥८॥

सुप्तो रत्नादिलोभेन कुठारेण तदा हतः । द्रव्यं सर्वं गृहीतं तु भूमिमध्ये तथा घृतम् ‌ ॥९॥

तन्मध्येतु षडंशस्य व्ययं कुर्याद्दिनेदिने । बहुवर्षगते काले शूद्रो मृत्युवशोऽभवत् ‌ ॥१०॥

पातयामास घोरे तं यमदूतो यमाज्ञया । षष्टिवर्षसहस्त्राणि भुक्त्वा नरकयातनाम् ‌ ॥११॥

ततो जातो महादेवि राक्षसो गहने वने । पुनः श्रृगालयोनिं च मानुषो ह्यभवत्पुनः ॥१२॥

धनधान्यस्मायुक्तो भार्या जाता तु या पुरा । वन्ध्या रोगसमायुक्ता कन्यका चैव जायते ॥१३॥

तस्य रोगोऽभवत्पश्चाद्विविधश्च वयोऽन्तरे । पूर्वजन्मनि भो देवि मित्रं च निहतं यतः ॥१४॥

तत्पापेन च भो देवि पुत्रो नैवोपजायते । महिषीपुत्रघाताच्च कम्परोगः प्रजायते ॥१५॥

तस्य शांतिं प्रवक्ष्यामि श्रृणु देवि सुशोभने । षडंशं वै ततो दानं विदुषे ब्राह्मणाय च ॥१६॥

गां तथा महिषीं दद्याद्विधिवद्भोजयेद्‌द्विजान् ‌ । गायत्रीजातवेसोम्यां द्विलक्षं चा जपं ततः ॥१७॥

कुण्डे त्रिकोणके चैव होमं वै कारयेत्ततः । जपस्यैव दशांशेन हवनादिकमाचरेत् ‌ ॥१८॥

ततो वै प्रतिमां कुर्याद्वैश्यस्यैव विधानतः । द्वादशेन पलेनैव सुवर्णस्य विशेषतः ॥१९॥

पूजयेत्पूर्वजैर्मंत्रैस्ततो विप्राय दापयेत् ‌ । एवं कृते न संदेहः पुत्रो भवति नान्यथा ॥२०॥

सर्वे रोगाः क्षयं यान्ति नात्र कार्या विचारणा ॥२१॥

इति कर्मविपाकसंहितायां द्वात्रिंशोऽध्यायः ॥३२॥

अथ त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः ३३

शिव उवाच ।

अथातः सम्प्रवक्ष्यामि श्रृणु देवि विशेषतः । आदौ पापफलं देवि भुज्यते देवमानुषैः पश्चात्पुण्यफलं देवि परलोक इहापि वा ॥१॥

एकः शिल्पकारो देवि वसते हस्तिनापुरे । हेमदास इति ख्यातो भार्याद्वयसमन्वितः ॥ प्रत्यहं शिल्पकार्यं च करोति व्ययकारणात् ‌ ॥२॥

काशीतः पश्चिमे देवि स्वकर्मनिरतः सदा । अश्वत्थानां च वृक्षाणां छेदनानि चकार सः ॥३॥

एवं बहुगते काले शिल्पकारो मृतः प्रिये । नरके तस्य तस्य पतनं षष्टिवर्षसहस्त्रकम ‌ ॥४॥

पत्नीम्यां सह भो देवि यातो योनि बिडालकीम् ‌ । बिडालयोनिं वै भुक्त्त्वा सरटस्तु ततोऽभवत् ‌ ॥५॥

पुनश्चाभून्नरो देवि मध्यदेशे सुपूजिते । पूर्वजन्मनि वृक्षाणां छेदनं प्रत्यहं कृतम् ‌ ॥६॥

तेन पापेन भो देवि पुत्रो नैवद प्रजायते । कन्यकाश्चैव संजाताः स्त्रियो रोगः सुदारुणः ॥७॥

शरीरे महती पीडा रात्रौ निद्रा न लभ्यते । कन्यकायाश्च वैधव्यं वृक्षच्छेदनतः प्रिये ॥८॥

तस्या शान्तिं प्रवक्ष्यामि ततः पापनिवर्तनम् ‌ । चतुर्थांशं तु वै दानं ब्राह्मणाय प्रदापयेत् ‌ ॥९॥

दशायुतं जपं कुर्याद‌गायत्रीमूलमंत्रतः । हेम्रः पश्चपलस्यैव वृक्षं च कारयेत्ततः ॥१०॥

पूजयित्वा तथान्यायं वृक्षं विप्राय दापयेत् ‌ । पंच धेनूस्तथा दद्याद्वृषभं स्वर्णभूषितम् ‌ ॥११॥

कूष्मांडंनारिकेरं च पंचरत्नसमन्वितम् ‌ । गंगामध्ये तु दातव्यं श्वेतवस्त्रेण वेष्टितम् ‌ ॥१२॥

एवं कृते न संदेहः पुत्रो वै जायते शिवे । सर्वव्याधिः क्षयं याति कन्यका च सुखायते ॥१३॥

इति कर्मविपाकसंहितायां त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः ॥३३॥

अथ चतुस्त्रिंशोऽध्यायः ३४

श्रीशिव उवाच ।

मध्यदेशे वरारोहे लोहकारश्च तस्थिवान ‌ ।हेमकारेति विख्यातो विष्णुव्रतरतः सदा ॥१॥

पत्नी तस्य प्रभा नाम पतिशुश्रूणे रता । धनधान्यसमायुक्तो महालोभेन संयुतः ॥२॥

पुरे विख्यातयवनस्तत्र नित्यं स तिष्ठति । गौरेका लोहकारेण बाल्यतः पालिता शिवे ॥३॥

एकस्मिन्दिवसे देवि पङ्के मग्ना च गौर्वरा । तच्छुत्वा लोहकारस्तु न गतस्तत्र वै शिवे ॥४॥

मृता रात्रौ तदा देवि पङ्रे वैतरणी च सा । बहुकालेन भो देवि मरणं तस्य वै गृहे ॥५॥

तस्य पत्नी सती जाता सत्यलोकं गतौ च तौ । दशलक्षमितं वर्षं सत्यलोके च तस्थिवान् ‌ ॥६॥

पुनः पुण्यक्षये जाते मर्त्यलोके तदाऽभवत् ‌ । मानुषः शुभजन्मा च धनधान्यसमन्वितः ॥७॥

पत्न्या सह वरारोहे ब्राह्मणानां च सेवकः । पूर्वजन्मनि देवेशि पङ्रे मग्ना च यत्र गौः ॥८॥

न गतस्तत्र भो देवि तस्मात्पुत्रो न जायते । कन्या जाता पुरा देवि तस्या मृत्युश्च जायते ॥९॥

तदर्थं वाटिकां कूपं पथि मध्ये च कारयेत ‌ । कुर्याच्चैव तुलादानं पात्राणि विविधानि च ॥१०॥

गोयुग्मं घृतकुम्भं च ब्राह्मणाय प्रदापयेत् ‌ । गायत्रीमन्त्रजाप्यं च लक्षमेकं तु कारयेत् ‌ ॥११॥

होमं कुर्यात्ततो देवि तिलधान्यादितण्डुलैः । ब्राह्मणान्भोज्येद्देवि शतसंख्यान्व्वरानने ॥१२॥

एवं कृते वरारोहे पुत्रो भवति नान्यथाअ । वन्ध्यात्वं नाशमायाति व्याधिनाशो भवेद्‌ध्रुवम् ‌ ॥१३॥

इति कर्मविपाकसंहितायां चतुस्त्रिंशोऽध्यायः ॥३४॥

अथ पश्चत्रिंशोऽध्यायः ३५

शिव उवाच ।

अयोध्यानगराद्देवि पूर्वे क्रोशचतुर्दशे । तत्राप्येकोऽवसच्छाककारो वैडम्बराभिधः ॥१॥

चित्रा तस्याभवत्पत्नी पतिसेवापरायणा । शाककारो महासाधुर्विष्णुभक्तिरतः सदा ॥२॥

गुरुसेवारतो नित्यं प्रत्यहं शाकविक्रयी । एका मार्जारिका श्वेता पालिता तेन वै शिवे ॥३॥

सगर्भा तत्र सा जाता वधं तस्याः स चाकरोत् ‌ । चत्वारो बालकास्तस्या मृताः कुक्षौ तदानघे ॥४॥

ततो बहुतिथे काले शूद्रस्य मरणं शिवे । यातो वै तमसातीरे तीर्थे मृत्युर्मम प्रिये ॥५॥

विष्णुभक्तिरतो यस्मात्तीर्थे मृत्युफलादपि । गतोऽसौ परलोकं तु भुक्त्वा स्वर्गे तु वैभवम् ‌ ॥६॥

षष्ठिवर्षसहस्त्राणि पुनः पुण्यक्षयो यदा । तदा वृषभयोनिश्च मर्त्यलोकेऽभवत्पुनः ॥७॥

मानुषत्वं ततो यातो धनधान्यसमन्वितः । सुन्दरो विष्णुभक्तत्वात्पुत्रेण रहितः शिवे ॥८॥

गर्भाणां पतनं जातं यतो मार्जारिका हता । सगर्भा च तदा देवि ततो गर्भो विनश्यति ॥९॥

तस्य शान्तिं प्रवक्ष्यामि श्रृणु त्वं गिरिजे वरे । गृहवित्तार्धभागं वै ब्राह्मणाय प्रदापयेत् ‌ ॥१०॥

तदा पापं क्षयं याति नात्र कार्या विचारणा । शिवार्चनं प्रकुर्याद्वै रौप्यमार्जारिकां तथा ॥११॥

कृत्वा शतपलानां वै सगर्भां विमलां शुभाम् ‌ । पूजयित्वा च भो देवि ततो दद्यादि‌द्वजन्मने ॥१२॥

लक्षजाप्यं ततो देवि त्र्यम्बकेण विधानतः । ततो भवति वै शुद्धः पूर्वपापान्न संशयः ॥१३॥

पुत्रो भवति वै देवि रोगाणां संक्षयस्तथा ॥१४॥

इति कर्मविपाकसंहितायां पश्चत्रिंशोऽध्यायः ॥३५॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2011-05-05T04:31:51.4130000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

बापापरी बाप गेला, शंख वाजवितां हात गेला

  • बाप गेला म्हणून एक आपत्ति व दुसरी त्याच्यासाठीं बोंबलावें लागलें म्हणून अंग दुखावलें ही दुसरी. दोन्हींकडून नागवणूक, नुकसान. 
RANDOM WORD

Did you know?

जर सर्व प्राण्य़ांचा आत्मा एकच असेल तर प्राणी पक्ष्यांची भुते होतात काय?
Category : Hindu - Beliefs
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site

Ved - Puran
Ved and Puran in audio format.