पदकारिकरत्नमाला - सप्तत्रिंशोऽध्यायः

अथ सप्तत्रिंशोऽध्यायः
आददे नारिश्चतुरस्तत्रवैकं तु विस्रुतम्
देवी द्यावा चतुर्दश्यां त्रयोवृतो द्वयोर्विस्रुक्
देव्यो वम्रीयः षण्णां तु वृदेकं चतुरस्तथा
इयत्यग्रे पञ्चमीं तु विस्रुतश्चैकमिष्यते
इन्द्र स्यौजः पञ्चभिर्वा विस्रुतौ द्वे यथा तथा
प्रैतु ब्रह्मणः षोळश्यां वृदेकं चतुरो विस्रुक्
मखस्य शिर षड्भिस्तु विस्रुतौ द्वौ परे तथा
अश्वस्य त्वा चतुर्दश्यां द्वाभ्यां वृच्च चतस्रकः
चतुर्थामृजवे साधवे त्वा वृच्चैकमेवच
यमा यमखायं सप्तदश्येकं वृत्षष्ठमेव च
अनाधृष्टा पुरस्ताच्च चतुश्चत्वारिंशद्वितुः
वेष्टना दशविज्ञेया विसर्गा विंशतिर्भवेत्
स्वाहा मरुद्भिर्नवमीं द्वयोश्चैव त्रयस्तथा
चतुर्दशगर्भो देवानां पितैकं त्रयो विस्रुक्
एकविंशतिस्समग्निर्विसर्गा द्वयमेव च
धर्ता दिवो विषोळश्यां वृत्त्रयस्तु षळित्यथ
अपश्यङ्गो पांष्टादश स्त्रयो वृत्सप्त विस्रुताः
नवविंशद्विश्वासां तु वृत्त्रयः पञ्चचैकन
पिता नोसि त्रयो विंशद्द्वयोः पञ्च द्विनान्तकौ
अहः केतुना द्वादश्यां वृत्त्रया चतुरो विस्रुक्
इति श्री शङ्कराचार्य कृतौ वाजसनेयसंहितायां
पदकारिकारन्तमालायां सप्तत्रिंशोऽध्यायः