मन्त्र - १५१ ते २००

दुर्गा देवीति विख्यातं तन्मे नाम भविष्यति ।

पुनश्चादहं यदा भीमं रूपं कृत्वा हिमाचले ॥१५१॥

त्वयैतत्पाल्यते देवि त्वमत्स्यन्तेत च सर्वदा ।

विसृष्टौ सृष्टिरूपा त्वं स्थितिरूपा च पालने ॥१५२॥

शाकम्भरीति विख्यातिं तदा यास्याम्यहं भुवि ।

तत्रैव च वधिष्यामि दुर्गमाख्यं महासुरम् ॥१५३॥

तथा संहृतिरूपान्तेा जगतोऽस्य जगन्मये ।

महाविद्या महामाया महामेधा महास्मृतिः ॥१५४॥

ततोऽहमखिलं लोकमात्मदेहसमुद्भवैः ।

भरिष्यामि सुराः शाकैरावृष्टेः प्राणधारकैः ॥१५५॥

महामोहा च भवती महादेवी महासुरी ।

प्रकृतिस्त्वं च सर्वस्य गुणत्रयविभाविनी ॥१५६॥

ततः शतेन नेत्राणां निरीक्षिष्यामि यन्मुनीन् ।

कीर्तयिष्यन्ति मनुजाः शताक्षीमिति मां ततः ॥१५७॥

कालरात्रिर्महारात्रिर्मोहरात्रिश्च् दारुणा ।

त्वं श्रीस्त्वमीश्विरी त्वं ह्रीस्त्वं बुद्धिर्बोधलक्षणा ॥१५८॥

भूयश्च शतवार्षिक्यामनावृष्ट्यामनम्भसि ।

मुनिभिः संस्तुता भूमौ सम्भविष्याम्ययोनिजा ॥१५९॥

लज्जा पुष्टिस्तथा तुष्टिस्त्वं शान्तिः क्षान्तिरेव च ।

खड्गिनी शूलिनी घोरा गदिनी चक्रिणी तथा ॥१६०॥

ततो मां देवताः स्वर्गे मर्त्यलोके च मानवाः ।

स्तुवन्तो व्याहरिष्यन्ति सततं रक्तदन्तिकाम् ॥१६१॥

शङ्खिनी चापिनी बाणभुशुण्डीपरिघायुधा ।

सौम्या सौम्यतराशेषसौम्येभ्यस्त्वतिसुन्दरी ॥१६२॥

भक्षयन्त्याश्चा तानुग्रान् वैप्रचित्तान्महासुरान् ।

रक्ता दन्ता भविष्यन्ति दाडिमीकुसुमोपमाः ॥१६३॥

परापराणां परमा त्वमेव परमेश्वतरी ।

यच्च किंचित्क्वचिद्वस्तु सदसद्वाखिलात्मिके ॥१६४॥

पुनरप्यतिरौद्रेण रूपेण पृथिवीतले ।

अवतीर्य हनिष्यामि वैप्रचित्तांस्तु दानवान् ॥१६५॥

तस्य सर्वस्य या शक्तिः सा त्वं किं स्तूयसे तदा ।

यया त्वया जगत्स्रष्टा जगत्पात्यत्ति यो जगत् ॥१६६॥

नन्दगोपगृहे जाता यशोदागर्भसम्भवा ।

ततस्तौ नाशयिष्यामि विन्ध्याचलनिवासिनी ॥१६७॥

सोऽपि निद्रावशं नीतः कस्त्वां स्तोतुमिहेश्वोरः ।

विष्णुः शरीरग्रहणमहमीशान एव च ॥१६८॥

वैवस्वतेऽन्तरे प्राप्ते अष्टाविंशतिमे युगे ।

शुम्भो निशुम्भश्चैावान्यावुत्पत्स्येते महासुरौ ॥१६९॥

कारितास्ते यतोऽतस्त्वां कः स्तोतुं शक्तिमान् भवेत् ।

सा त्वमित्थं प्रभावैः स्वैरुदारैर्देवि संस्तुता ॥१७०॥

देव्युवाच ॥१७१॥

मोहयैतौ दुराधर्षावसुरौ मधुकैटभौ ।

प्रबोधं च जगत्स्वामी नीयतामच्युतो लघु ॥१७२॥

सर्वाबाधाप्रशमनं त्रैलोक्यस्याखिलेश्वकरि ।

एवमेव त्वया कार्यमस्मद्वैरिविनाशनम् ॥१७३॥

बोधश्चं क्रियतामस्य हन्तुतमेतौ महासुरौ ॥१७४॥

देवा ऊचुः ॥१७५॥

ऋषिरुवाच ॥१७६॥

वरदाहं सुरगणा वरं यन्मनसेच्छथ ।

तं वृणुध्वं प्रयच्छामि जगतामुपकारकम् ॥१७७॥

एवं स्तुता तदा देवी तामसी तत्र वेधसा ॥१७८॥

देव्युवाच ॥१७९॥

विष्णोः प्रबोधनार्थाय निहन्तुं मधुकैटभौ ।

नेत्रास्यनासिकाबाहुहृदयेभ्यस्तथोरसः ॥१८०॥

प्रणतानां प्रसीद त्वं देवि विश्वागर्तिहारिणि ।

त्रैलोक्यवासिनामीड्ये  लोकानां वरदा भव ॥१८१॥

निर्गम्य दर्शने तस्थौ ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः ।

उत्तस्थौ च जगन्नाथस्तया मुक्तो जनार्दनः ॥१८२॥

पापानि सर्वजगतां प्रशमं नयाशु उत्पातपाकजनितांश्च् महोपसर्गान् ॥१८३॥

एकार्णवेऽहिशयनात्ततः स ददृशे च तौ ।

मधुकैटभो दुरात्मानावतिवीर्यपराक्रमौ ॥१८४॥

विश्वेश्वरि त्वं परिपासि विश्वं॥

विश्वात्मिका धारयसीति विश्विम् ।

विश्वेशवन्द्या भवती भवन्ति विश्वाश्रया ये त्वयि भक्तिनम्राः ॥१८५॥

देवि प्रसीद परिपालय नोऽरिभीते-र्नित्यं यथासुरवधादधुनैव सद्यः ।

क्रोधरक्तेुक्षणावत्तुं ब्रह्माणं जनितोद्यमौ ।

समुत्थाय ततस्ताभ्यां युयुधे भगवान् हरिः ॥१८६॥

रक्षांसि यत्रोग्रविषाश्च नागा यत्रारयो दस्युबलानि यत्र ।

दावानलो यत्र तथाब्धिमध्ये तत्र स्थिता त्वं परिपासि विश्व्म् ॥१८७॥

पञ्चवर्षसहस्राणि बाहुप्रहरणो विभुः ।

तावप्यतिबलोन्मत्तौ महामायाविमोहितौ ॥१८८॥

विद्यासु शास्त्रेषु विवेकदीपे- ष्वाद्येषु वाक्येषु च का त्वदन्या ।

ममत्वगर्तेऽतिमहान्धकारे विभ्रामयत्येतदतीव विश्वाम् ॥१८९॥

उक्तवन्तौ वरोऽस्मत्तो व्रियतामिति केशवम् ॥१९०॥

एतत्कृतं यत्कदनं त्वयाद्य धर्मद्विषां देवि महासुराणाम् ।

रूपैरनेकैर्बहुधाऽऽत्ममूर्तिं कृत्वाम्बिके तत्प्रकरोति कान्या ॥१९१॥

श्रीभगवानुवाच ॥१९२॥

रोगानशेषानपहंसि तुष्टा रुष्टा तु कामान् सकलानभीष्टान् ।

त्वामाश्रितानां न विपन्नराणां त्वामाश्रिता ह्याश्रयतां प्रयान्ति ॥१९३॥  

भवेतामद्य मे तुष्टौ मम वध्यावुभावपि ॥१९४॥

असुरासृग्वसापङ्‌कचर्चितस्ते करोज्ज्वलः ।

शुभाय खड्‌गो भवतु चण्डिके त्वां नता वयम् ॥१९५॥                         

किमन्येन वरेणात्र एतावद्धि वृतं मम ॥१९६॥

हिनस्ति दैत्यतेजांसि स्वनेनापूर्य या जगत् ।

सा घण्टा पातु नो देवि पापेभ्योऽनः सुतानिव ॥१९७॥

ऋषिरुवाच ॥१९८॥

ज्वालाकरालमत्युग्रमशेषासुरसूदनम् ।

त्रिशूलं पातु नो भीतेर्भद्रकालि नमोऽस्तु ते ॥१९९॥

वञ्चिताभ्यामिति तदा सर्वमापोमयं जगत् ॥२००॥