अभंग ६१ ते ७०

६१

धन्य माझे भाग्य पूर्व पूण्ये फळासी आले।
तरिच आवडले तुमचे सुख ॥१॥
ऐसे बोल वो रुखमिणी ।
बहुत दिस होत माझे मनी ॥२॥
जे चिंतित होतो आंतकरणी ।
ते फळासी आले ॥३॥
की तुम्हासारिखा ना हो मजलागी ।
सोहोळा हा घ्यावा निज गुह्याचा ॥४॥
काय सांगो आता सुखाची आवडी ।
देखोनी मन माझे ओढी तुमच्या पायी ॥५॥
न करिता क्लेश पावले अवचिता ।
हे कृपा भगवंता केली मज ॥६॥
बोधला म्हणे पूर्व भाग्ये पडिली मिठी ।
आता सांगसिल गोष्टी आंतरीच्या ॥७॥

६२

नलगे जपतप करावे साधन ।
नाम हे निधान जीवि धरा ॥१॥
नामे ची तरले कोट्यांनीकोटी ।
नामेच वैकुंठी सरते केले ॥२॥
नामाची आवडी जयाच्या चित्तासी ।
धन्ये पुण्य राशी तोचि नर ॥३॥
बोधला म्हणे नाम उच्चारा हरिचे ।
भये कळिकाळाचे नाही तुम्हा ॥४॥

६३

पतित पावना जानकीजीवना ।
सर्व सुखाच्या हरि बापा निधाना ॥१॥
ऐसे पतित तो किती उद्धरिले ।
शरण आलिया कोण गेले ॥२॥
आसे पतित तो उद्धरिले किती ।
बापस्वामी या लक्ष्मी पति ॥३॥
दुष्ट कौरवी कपट रचिले ।
करुनिया विवर कैसे पांडवा नेले ॥४॥
दुष्ट कौरवी द्रुपदी पांचालि ।
ऐकोनि वचन कैसी धावणी केली ॥५॥
जैसे पवाडे तुझे जगी गर्जती ।
महा महा पतित तो वो उध्दरिले किती ॥६॥
जैसे ब्रीदे रे तुझी किती वाखाणु ।
बोधला म्हणे हे सुखाचे निधान ॥७॥

६४

पतितपावन म्हणोनि ऐकत होतो दुरुनी ।
ते आह्यालागुनी कळो आले ॥१॥
मी आरुस साबड माझे बोलणे बोबडे ।
परि तुज आवडले पांडुरंगा ॥२॥
कळा गा कुसरी नये मज गाता ।
परि वो पंढरीनाथा आंगिकारले ॥३॥
बोधला म्हणे देवा वानले तुझ्या भावा ।
कळो आल्या केशवा मायबापा ॥४॥

६५

पंढरीवाचुनी सुख कोठे नाही ।
ते आहे गा पाई विठोबाचे ॥१॥
भाग्यवंत येती हे सुखे घेती ।
मागुते न येती परतोनिया ॥२॥
बोधला म्हणे धन्ये भाग्य ज्यांचे होये ।
तरीच त्या सोय सांपडली ॥३॥

६६

पांडवा कैवारी । जालासि श्रीहरि ।
तैसी आम्हावरी केली कृपा ॥१॥
संसार परंजनी । पडलो होतो महावनी ।
आलासे धावोनि पांडुरंग माझा ॥२॥
बोधला म्हणे आता धन्ये पंढरीनाथा ।
सकळ माझी चिंता दूर केली बापा ॥३॥

६७

प्रपंचाच्या डोही बुडत होतो पाही ।
काढिले लवलाही पांडुरंगे ॥१॥
बहुत जाल्या तुझ्या उपकाराच्या रासी ।
सांगा संतापासी घडी घडी ॥२॥
ऐसे मागे बहुत ऐकत होतो कानी ।
ते तो मजलागुनी केले बापा ॥३॥
बोधला म्हणे तुझी वाखाणिता कीर्ती ।
सांगो संता प्रती तुझे गुण ॥४॥

६८

पूर आला आनंदाचा ।
लाटा उसळती प्रेमाच्या ॥१॥
बांधु नामाची सांगडी ।
पोहुन जाऊ पैलथडी ॥२॥
अवघे भाविक जन भक्त ।
घाला उड्या चंद्रभागेत ॥३॥
बोधला म्हणे थोर पुण्ये ।
वोघा आली पंथे येणे ॥४॥

६९

पैल यमुने पाबली । कृष्ण खेळे चेंडू फळी ।
खेळ खेळोनी वनमाळी । कवणा नातुडे ॥१॥
हा तव नाटक निराळा । कवणा न कळे याची लिळा ।
हा तव जाईन गोकुळा । कंसास करि रीस ॥२॥
जाऊनी गोकुळा भितरी भुलवितो नरनारी ।
खुणा दावी नाना परी या गोपिकालागी ॥३॥
हा तव असोनि घरोघरी । बाळ लीला क्रीडा करी ।
दहीदूध करुनी चोरी। नवनीत भक्षीतसे ॥४॥
बोधला म्हणे कवतुक केले नव्हेत सुख दाविले ।
माझे मन तल्लिन जाले। कृष्णापायी पहावो ॥५॥

७०

बहु दिवस बहु कष्ट सोसीले ।
वाट म्या पाहिली विठो तुझी ॥१॥
कृपाळु होउनी केधवा बा येसी ।
मज भेटी देसी चहु बाही ॥२॥
पोटासी धरुनि देसी आलिंगन ।
कुरवाळी वदन आपुले करे ॥३॥
बोधला म्हणे मी तुज लडिवाळ ।
घडी सांभाळ करी भाना ॥४॥