प्लुतप्रकरणम्

अकारान्तः प्लुतो यश्चेदनुनासिक उच्यते

अमत्रध्वनितुल्यश्च रङ्गसंज्ञ इतीर्यते

श्लोकाँ गलाँ ममाँ हूताँ यद्घ्राँ एवेति च प्लुताः

दीर्घा देवाँ उ ताँ इम्यमृवाँ अ स्वाँ अहं कठे

पत्नीवाश्चेतव्याः कार्याश्चित्यारभ्याः प ता उ च

होतव्यां सत्यराजांश्च सृज्यां प्राश्यांश्च मीयताम्

कर्तव्या सहस्रामद्राक्सोमाः क्रामाश्च हा इति

ब्रह्मान् त्वं द्विपदां हौषां स्थेया अग्ना इवत्यगान्

हावरत्नीश्छिनत्ती च जुहवानी च गच्छती

एती लाजीञ्छाचीन् सर्वे त्वन्तोदात्ता प्लुता इमे

पत्या इति गृहा इ त्वी उत्ताना इत्यवेरपाः

सोमपा असोमपा द्वावश्नुता उवतिष्ठिपाय्

सावित्रान्न वेत्थाद्वौ व्यमग्निहोत्रान्न चेति च

अवेत्योवभृथा ना द्वौ रभ्यः पशूश्शृतं हवीः

स्थेयोऽग्नीर्धस्विदासीद्द्वावस्तु ही इव विन्दती

नकं त्रिपञ्चाशदूर्ध्वं चतुर्णां दशमाः प्लुताः

नवदशाज्झलो ळश्चाप्यनुस्वारौ विसर्गजौ

चतुर्भक्तियमाश्चेति वर्णाष्षट्षष्टिरीरिताः

इति प्लुतप्रकरणम्