प्रकरण पहिले – श्रीगणेश शारदा

॥ श्रीगणेशाय नमः श्रीसरस्वत्यै नमः । श्रीगुरुभ्यो नमः ॥
ॐनमोजी विनायका । स्वरूपसुंदरा सुखदायका !
सकळ विघ्न निवारका । मूळपुरुषा गजानना !॥ १ ॥
सरळ सोंड नासिक । लंबायमान लवचिक ।
दंती तेजाची झुळुक । दीप्ति पड़े मुखावरी ॥ २ ॥
मस्तकी मुकुट रत्नांकित । कंकण मुद्रिका मंडित हस्त ।
उदरी त्रिवळी शोभत । त्रैलोक्य संपूर्ण भरले असे ॥३॥
तू सिद्धिबुद्धीचा दाता । सकळ विद्यांचा भर्ता ।
सकळ कलांचा अधिष्ठाता । सबल मायाभंजना ! ॥ ४ ॥
तूचि सर्व सृष्टीचा कर्ता । मायातीत गुणभरिता !
तू ब्रह्म सनातन अव्यक्ता ! निर्विकारा जगद्वंद्या ! ॥ ५ ॥
तुझे वर्णू जाता गुण । वेडावला चतुरानन ॥
वासुकी पावोनिया शीन । जिव्हा चिरोन बैसला ॥ ६ ॥
श्रुतिस्मृतीचे भांडार । उकलिता सापडे सार ।
ऐसा अगम्य अगोचर । लंबोदर मूर्ति तू ॥ ७ ॥
तुझा ऐसा गुणार्णव । वर्णावया न चले वाव॥
तेथे मी अल्पमति मानव । काय वर्णं शके? ॥८॥
ग्रंथरचनेची आर्त । मने घेतली स्फूर्त ।
निर्विघ्न करी सावचित्त। विनवणी हेचि असे ॥९॥
आता नमूं शारदा सुंदरी। हंसवाहिनी बीणा करी।
शुभ्रवसन, कंचुकी वरी। शोभे सुंदर मौक्तिकांनी ॥१०॥
कपाळी कुंकुमतिलक। वाटे के वळ माणिक ।
नासिकेचे झळक ती मौक्तिक । प्रभा पडे मुखावरी ॥११॥
रत्नखचित किरीट । मस्त की शोभे लखलखाट ।
पदी जोडवे अनुवट। काय वर्ण शोभा ती ॥१२॥
मस्तकी कुरळ केशकलाप। जण दिसे षट्पदांचा गुंफ।
सुगंध देखोनिया अमूप। भ्रमर घालिती रुंजीते ॥१३॥
आदिमाया मूळप्रकृति । चहू वाचांची जन्मदाती।
सकळ विद्यांची स्फूर्ति । देशी भक्तां लागुनी ॥१४ ॥
तरि या ग्रंथाचिये अवधाने । रस भरी वो रसने ।
दास- इच्छा कृपादाने। पूर्ण करी कृपावं ते! ॥१५॥
आता मागणे यापरी। मम रसनेवरी वास करी।
रंग कला नाना कुसरी। ग्रंथामाजी ओवी वो ॥१६॥
यथामति तुझे स्तवन । केले असे अल्प जाण।
प्रेमभरे करी ग्रहण। हीच सेवा दासाची ॥१७॥
गंगोदके गंगापूजन। जेवि करिती सज्जन ।
तेवि वागीश्वरी तू असोन । तुझी वाणी तूज ओपिली ॥१८॥
लोकसेवेचे निमित्त करून । मने घेतली धाव जाण।
म्हणोनि आनंदामृत गंथ प्रमाण । निरूपणार्थ घेतला ॥१९॥
महाराज आडकोजी समर्थ । तुकड्यादास तयाचा अंकित ।
सेवूनि तयांचे पदामृत। चरणी लीन जाहला ॥२०॥
इतिश्री आनंदामृत ग्रंथे।वेदान्तसार संमते ॥
तुकड्यादास विरचिते । प्रथम प्रकरण संपूर्णम् ॥१ ॥