Dictionaries | References

पोटाक जळे आनि माथ्याक कळे कित्याक तें?

(गो.) पोटांत आग आणि डोक्यांत फुलांच्या कळ्या काय उपयोग त्यांचा? पोट थंड असलें तर भोगविलासांची किंमत.

Related Words

ज्‍याचें जळे, त्‍याला कळे   जें पोटीं, तें होटीं   पोटांत जळे, माथ्यांत कळे   हंसालागीं जें मिष्टान्न । तें न हंसीलागी जाण ॥   आपलें तें मापलें, दुसर्‍याचें तें दुपायलें   तेल जळे, पीडा टळे, पण ज्‍याचे जळे त्‍याला कळे   व्हंड-व्हंडान खाल्यार ओखताक, दुबळयान खाल्यार पोटाक   तुमचें तें आमचें, आमचें तें हॅः हॅः !   जळलें तें कश्मल, उरलें तें कांचन   तुझें तें माझें, माझें तें माझ्या बापाचें!   निरपण खाई तें मोठें होई, मळ्यांत जाई तें केळें खाई   पचेल ते खावें, रुचेल तें बोलावें आणि शोभेल तें ल्यावें   हें माझें तें माझें आणि काबाड ओझें   वाक्-वाक् समुद्रीं रिगालें: तें तरकाच्या आवर्ती पडलें   नाखटा कामा कुराड्‌(कित्याक)   तुझा माझा रस गळे, तुला पाहून जीव जळे   दळूळेळें पीठ आनि दळचें   हळयेरै-हळयेरै ना आनि फळयेरै ना   आवय पळयता पोट आनि बायल पळयता पाठ   हांव जेवतां आनि तुका भुकेचें वकद दितां   चोरतल्‍याक आनि भिक मागतल्‍यांक खंय उणें   राति उलैलॅ बॉल आनि दिसा जालॅ पालॅ   जें इच्छी परां, तें येई घरां   आपलें ते बापडें, दुसर्‍याचें तें कातडें (कारटें)   अतिशय करणें तें तर व्यर्थ घालविणें   अंगीं असेल तें काम आणि पदरीं असेल तो दाम   गाढवापरी व्हावें, तर बोलतील तें ऐकावें   जें न देखे रवि, तें देखे कवि   मनाचें तें पेणें, त्रिभुवन ठेंगणें   जाणतो तें सांगतो, त्‍याबरोबर खोटेंहि बकतो   ज्‍याचें नाहीं कोणी, तें पडलें भयाणवाणी   चकाकतें तें सर्व सोनें नव्हे   अन्यायोपार्जित तें (धन) सत्वर नासुनि सुखा लया नेतें   उपाशा घरी शिळें आणि मागावयास जाईल तें दुधखुळें   हयगय-हयगीनें काम ठेविलें, तें समजा व्यर्थ गेलें   एका पुष्पाचा हार, न होय तें सार   दोहोंकडून मिळवूं पाहती, मिळतें तें दवडिती   सकल-सकल जें चमके नच हेम तें |   स्वतः मागितलें तर ताक मिळेना तें निरोपानें दूध येणार आहे !   बरें करीत असावें-करुन ठेवावें, तें कधीं फुकट जात नाहीं   अघळपघळ बोलावें मनीं असेल तें करावें   बाळपणीं तें काळपणीं   नकटें तें नकटें आणि पुन्हां नाकाचा डौल   प्रत्यक्ष तें खरें   वाहते ती गंगा साचतें तें डबकें   धांवा धांव बहुत, दैवीं असेल तें प्राप्त   सटवीनें लिहिलें भाळीं, तें न चुके कपाळीं-कदाकाळीं   जवळ नाहीं नाणें, आणि हवें तें करीन म्‍हणे   जन्मीं नाहीं, तें कर्मीं पाही   कुडती-तें   आनि   कुडती-तें   काय जळे   खालता-तीं-तें   (गो.) उदरा पोराक लोखंडा खेळ कित्याक   जनीं निंद्य ते सर्व सोडून द्यावें। जनीं वंद्य तें सर्व भावें करावें।।   ज्‍याचें जळे, त्‍याला कळे   ज्‍याचे नांव तें   तें   तेल जळे, पीडा टळे, पण ज्‍याचे जळे त्‍याला कळे   तेल्‍याचें तेल जळे, मशालजीची गांड जळे   तुशीं मशीं रस गळे, उराशीं फुणकं जळे   दीप जळे विघ्न पळे, पूण ज्याचें सरे त्यास कळे   निरुता or तें   पत्रास _   पाण्यांतील मासा तळीं जातो कैसा, जावें त्याच्या वंशा तेव्हां कळे   पोटांत जळे, माथ्यांत कळे   पोटीं जळें, माध्यान्ह कळे   वरता-ती-तें   व्हंड-व्हंडान खाल्यार ओखताक, दुबळयान खाल्यार पोटाक   संगतीं-तें   सांगातीं or तें   सासू सांजोर्‍या तळे, माझा जीव जळे   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP