TransLiteral Foundation
Don't follow traditions blindly or don't assume a superstition either.
Don't be intentionally ignorant. Ask us!! Make Informed Religious Decisions!!

प्रदीर्घ अष्टक

श्रीमज्जगज्जननी, त्रिभुवनसुंदरी श्रीरेणुकामाऊलीचे अत्यंत लाडके पुत्र श्रीमत्परमहंस श्रीसद्‍गुरू पुरूषोत्तमानंद सरस्वति उर्फ श्रीविष्णुकवि महाराज यांच्या कवितांचा हा अनमोल ठेवा.


प्रदीर्घ अष्टक
( वृत्त कामदा )
जय नमोस्तुते श्री नमोस्तुते । अदि नमोस्तुते प्रार्थितों तुतें ।
जननि देशि कीं ! लक्ष ईकडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥१॥
अदि भवोद्भवे विश्वनायके । तुज अनंत आनंत बालकें ।
तरि तयांत कां मीच नावडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥२॥
बहुत वाटे संसार व्यापसा । कुथिसि कां मला द्यावया पसा ।
तुजसि सोडुनी जाउं कुणिकडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥३॥
दुध दिल्या जरा क्षुधित मांजरा । तुजसि येइना काळिमा जरा ।
समिप पाळिल्या काय बीघडे ? । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥४॥
म्हणसि तूं मला माझें लेंकरुं । अशि वशकृती काय मी करुं ।
चटक चाटकें चूटकें कुडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥५॥
बहुत आसती लेंकुरें तुला । परि तुं एकची माउली मला ।
समचि तोलिसी कां न पारडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥६॥
नवसिं द्रव्य घेऊन पावशी । तरि अम्हां कशी गे निभावशी ।
बधिर दूबळे अंध लंगडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥७॥
कटक कुंडले गोफ साखळ्या । हार तुरे हिरे जाइच्या कळ्या ।
कुठुन आणुं मीं उंची लूगडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥८॥
असं सताविशी कां ग लेंकरा । अडुनि मागसी तूप शर्करा ।
वरण भात पोळ्या कढी वडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥९॥
जडित दागिने घालिसी नवे । भुषण आइचें हें नव्हे नव्हे ।
मनिं विचारुनी तूंचि रोकडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥१०॥
रडत हिंडतों मी भयाभया । जवळ धांउनी ये बया बया ! ।
बघसि माय, निर्वाण केवढें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥११॥
पतित मी असे थोर पातकी । म्हणुनि प्रार्थना बाइ ! ईतकी ।
कठिण हें तुला काय सांकडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥१२॥
जननिची कृती चित्तिं नाठवे । अळसलीस कीं काय नूठवे ।
दिनदयाळ हें ब्रीद नावडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥१३॥
भगवती मला कां न तारिसी । शरण आलिया काय मारिसी ।
तव कृपांबुधीं खंड कां पडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥१४॥
अधिंच कापितो शत्रु हा गळा । करिसि तूंहि कां कोप आगळा ।
वधिसि पाळुनी जेवि शेरडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥१५॥
जरि असाहि त्वां अंत पाहिला । तरि तुलाचि म्यां देह वाहिला ।
ढकलिसी मला कां पलीकडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥१६॥
बहिण बाप तूं माय मावशी । सुशिल नाम हें कां गमावशी ।
किंव कशी न ये ऐकुनी रडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥१७॥
बहिण द्रौपदी सच्चिदांबरें । स्वकरिं झांकिली श्रीपितांबरें ।
मजसि ठेविसी काय ऊघडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥१८॥
खुटलि वाटची वाट पाहतां । अटलि शाइही पत्र लीहितां ।
करुं वृथा किती तोंड कोरडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥१९॥
कधिं उठोनि कैवारें चालसी । कधिं बसूनि सन्नीध बोलसी ।
कधिं रडें तरी लाविसी कडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥२०॥
विषयव्याळ जंजाळ सोसेना । जळुनि जाइना द्वाड वासना ।
कधिं कुबुद्धिचें काढिसी मढें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥२१॥
बघुं न देति श्रीमूख रेखडें । स्वरिपु लोचनीं घालिती खडे ।
परि तुला कसें चैनची पडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥२२॥
मजवरचि का, प्रेम थोडका । परशुरामची काय लाडका ।
भवधि तो तरे काय मी बुडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥२३॥
चतुर तूं गुणाची अई कशी । वचन एवढें कां न ऐकशी ।
करुं गती कशी मीं तुझ्यापुढें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥२४॥
उगिच कामदा वृत्त वांचणें । तव कृपेविना व्यर्थ वांचणें ।
पिळुन काय एरंड लांकडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥२५॥
स्तुतिच ऐकुनीया कृपा करी । प्रियचि मानुनी भाजि भाकरी ।
जशि दशीच चंद्रीं स्पृहा चढे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥२६॥
तुझि स्तुतीच तूं विश्वनायके । तुंचि वदोनियां तूंचि आयके ।
मज कशासि आढ्यत्व एवढें । खचित रेणुके सांग येवढें ॥२७॥
कर धरुनि चालून चालवी । अपण बोलुनी बाळ बोलवी ।
नबल मानुनी घेतसे पुढें । खचित रेणुके सांग येवढें ॥२८॥
भुजगि भावना जों नुठेचि ती । अइ लुचाडिचें तोंड ठेंचिती ।
शिशुसि धांवुनी घेतसे कडे । खचित रेणुके सांग येवढें ॥२९॥
करिंच ब्रह्म येईल धुंडितां । आइ ! नये तुझें रीण फेडितां ।
पदतनासि देतांहि चामडें । खचित रेणुके सांग येवढें ॥३०॥
किती किती तुझे गूण आठवूं । किति किती कृपामृत साठवूं ।
किती किती गुणूं गूण आंकडे । खचित रेणुके सांग येवढें ॥३१॥
मिठ मिरें दहीं भात रायतें । वदनिं घालिसी ग्रास आयते ।
अवडि लेविसी टोपि अंगडें । खचित रेणुके सांग येवढें ॥३२॥
तुंचि ऋणी ऋणांतूनि काढिसी । जनन मृत्युचे पाश तोडिसी ।
समुळ शत्रुचे पाडसी हुडे । खचित रेणुके सांग येवढें ॥३३॥
शशिकले ! तुझें सत्य लेंकरुं । अमृत प्राशुनी पथ्य कां करुं ।
अवडतें न कां भक्षु वावडें । खचित रेणुके सांग येवढें ॥३४॥
सुरभिची मुखीं आलि कास या । करुं मनोरथीं वाणि कासया ।
विषयभूमि कां चाटुं पोपडे । खचित रेणुके सांग येवढें ॥३५॥
फसवि लावि दाक्षायणी अशी । म्हणति नाहि नारायणी तशी ।
तसि मसि कशी गोष्ट ही घडे । खचित रेणुके सांग येवढें ॥३६॥
पद तळाब्जिं जो रंग लालसा । नयनिं तो पहायाचि लालसा ।
कधिं तरी असे दैव ऊघडें । खचित रेणुके सांग येवढें ॥३७॥
कधिं धरुन अद्वैत भावना । सम बघेन ब्रह्मांड भूवना ।
कधिं तरी असे दैव ऊघडें । खचित रेणुके  सांग येवढें ॥३८॥
कधिं टळोनि जाईल मीपणा । कधिं दिसेन मी मीच आपणा ।
कधिं तरी असे दैव ऊघडें । खचित रेणुके  सांग येवढें ॥३९॥   
कधिं निराशनीं निंब वर्पुनी । कधिं अशाहि टाकीन कर्पुनी ।
कधिं तरी असे दैव ऊघडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥४०॥
कधिं उपाधि होतील या मना । कधिं अरोग्य वाटेल या मना ।
कधिं तरी असे दैव ऊघडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥४१॥
जिव रथस्थ मी नरतनूरथीं । अइ तुं होइ सदबुद्धि सारथी ।
कधिं तरी असे दैव ऊघडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥४२॥
मन चतुष्ट वाग्दोर घे करीं । फिरवि अश्व इंद्रीयसंगरीं ।
कधिं तरी असे दैव ऊघडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥४३॥
वचकलों भ्रमें शत्रु भंगितां । भ्रम हरीतसे बोधुनी गिता ।
कधिं तरी असे दैव ऊघडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥४४॥
विजय वीजया वाणिं देउनी । बसवि आत्म स्वस्थानिं नेउनी ।
कधिं तरी असे दैव ऊघडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥४५॥
बहुत बोलणें कोण कोणचें । परम मिष्ट पक्वान्निं लोणचें ।
रुचति हे तुला शब्द बोबडें । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥४६॥
स्वगुण रत्न श्रीमाय शीकवी । मग मलाचि तूं मानसी कवी ।
करिन पाठ सूकीर्तिचे धडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥४७॥
शिशुसवें पदें माय घोकि ती । मग दुराक्षरें हीं निघो किती ।
सुरस तीळ संक्रांतिचे पुडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥४८॥
शिशुच शोभवी माउलीपण । सजल पारदाऽश्रींत दर्पण ।
असति कोटिच्या पोटिं शेंकडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥४९॥
खटकतीं तुझ्या पायिं जोडवीं । खट कपाळिं या बाइ जोडवी ।
खटचि कां न होतील चोपडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥५०॥
प्रगटली महानंदि राजसा । दिनमणी अला मंदिरा जसा ।
लपति काजवे शत्रु ते किडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥५१॥
सुरभि कल्पवृक्षाचि साउली । सदय विष्णुदासाचि माउली ।
गरजती स्वयं सिद्ध चौघडे । खचित रेणुके ! सांग येवढें ॥५२॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2016-11-11T12:53:51.7970000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

Government order

  • सरकारी आदेश 
  • पु. शासकीय आदेश 
  • शासकीय आदेश 
RANDOM WORD

Did you know?

How do I contact you?
Category : About us!
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site