TransLiteral Foundation
Don't follow traditions blindly or don't assume a superstition either.
Don't be intentionally ignorant. Ask us!! Make Informed Religious Decisions!!

प्रदीर्घ अष्टक

श्रीमज्जगज्जननी, त्रिभुवनसुंदरी श्रीरेणुकामाऊलीचे अत्यंत लाडके पुत्र श्रीमत्परमहंस श्रीसद्‍गुरू पुरूषोत्तमानंद सरस्वति उर्फ श्रीविष्णुकवि महाराज यांच्या कवितांचा हा अनमोल ठेवा.


प्रदीर्घ अष्टक
( आर्या - गीती )
ये जगदंबे ! धांवत, टाकुन मागें कराल पवन मना ।
म्हणतिल सुर त्वत्पदिं या, आयोग्यचि किंकरा लपव नमना ॥१॥
या संकटिं ये पायीं, बाई ! तुजवीण प्राण तळमळती ।
वंदुनि नयनाश्रुनें, प्रक्षाळिन जरि स्वपादतळ मळती ॥२॥
जाते नयनाश्रूजळ माते ! तव अवकृपादशे वाया ।
मज सन्मुख जगदंबे ! करि यास्तव अवक्रपाद सेवाया ॥३॥
नाहीं तसाऽपराधी भार्गवसा मी तपीळ पद राशी ।
यास्तव अंबे बसलों, बळकट घालीत पीळ पदरासी ॥४॥
अइ ! तुजसाठीं गुरुची, जपतों जपमालिका मि नावडती ।
जैशी वश्य कराया, निजपतिला भजति कामि नावडती ॥५॥
श्रीमंत कामिं गुंतुन, विसरशि गरिबाचि लाज राखाया ।
ताटापुढेंचि बसल्या, मिळतें उच्छिष्ट मांजरा खाया ॥६॥
आई बाई म्हणतां, गोष्ट कधीं एकही न आयकशी ।
झालिस कां ? जगदंबे, अगदिच अशि प्रेमहीन आइ कशी ॥७॥
तुज चिंतितांचि चित्तां, चिंता पाठिसि लाविली सगळी ।
मी तरि कशास घालूं, ऐशा निष्ठूर माउलीस गळी ॥८॥
अंबे ! वधूहि वधलिस, केलिस तनु नागवी प्रपंचांत ।
आतां तव नामें हा, मागतसे भीक विप्र पंचांत ॥९॥
त्वा जरि बहुविध चिंता - संकट - दुःखेंहि दाविलीस मज ।
तरि मी शरण कुणाला, नाहीं जाणार, माउली समज ॥१०॥
सोडुनि कल्पलता ही, आतां कोठें मि जाउं देवा ! रे ।
म्हणताति संत येथें, सदभाग्याचें सदा उदय वारें ॥११॥
पाय तुझे पाहूं दे, जोंवरि आहेत प्राण देहांत ।
बुडतों भवसागरिं या, काढ तुला माझि आण, दे हात ॥१२॥
झाली मार्जरक्रीडा, परि मुषकांचें खरेंच मातेरें ।
यास्तव निगमाक्षरि तूं ! घडिघडि घालूं नकोचि मातेरें ॥१३॥
जिव - धन - क्षय - कर्त्याची, काय करावी सुपाक - शाला हो ।
घातक चिंतामणिची, मात्रा वैद्याचि त्या कशाला हो ॥१४॥
भार्गवरामाधिक म्यां, मोठा अपराध काय केला हो
पापी म्हणूनि धरिला, चित्तिं तुझा माय रेणुके ! लाहो ॥१५॥
छळितो मला अहाहा ! हा आहंकार काय हानिकर ।
उचित तुला जगदंबे ! मजवरती सांग काय हा निकर ॥१६॥
कविता करितां थकलों, घे लेखणी दौत आणि कागद गे ।
दे दर्शन जगदंबे ! देशी मजला बहूत कां ग दगे ॥१७॥
सुखसंवादें पुण्यश्लोकाच्या, मूळपीठ नायकिला ।
वाटे पापिष्टाचा, जातो लघुशब्द नीट नायकिला ॥१८॥
भेटि न देतां मुक्ती, देशिल अंबे ! परी सवंगानें ।
किमयागार पुटाविण, काय करावा परीस वंगानें ॥१९॥
अंबे ! तुलाचि गावें, बोलावें तुजसि, या सुखापरतें ।
सूवर्णामृत भोजन, हें यापुढें तुच्छ मोक्ष खापर तें ॥२०॥
करुनि वधावा दुर्गे, त्वां आहंकार हा उपायशतें ।
महिषासुरमर्दिनि जें सत्यचिं मानिन तुझें कृपा यश तें ॥२१॥
निज पदरानें झांकुनि, हा वंगळवाणि चांदि सोन्याची ।
तुमच्या सदनीं राहिल काया सदयश्रिं चांदि सोन्याची ॥२२॥
आइनें छळक मुलाची, न करावी तोड फोड जोडावी ।
हातीं घ्यावा जरि तो, घासुनिया हाड फोड जोडावी ॥२३॥
दुर्वासना हि गाढवि, दंडी दुर हाणिती उदंडचि हो ।
त्यांतें हि न मानी मग, मी तों दुर्बळ मुळीं अदंडचि हो ॥२४॥
मद - रानडुक्कराची, टक्कर सोसावयास मुसकल कीं ।
त्यांतुन त्या खवळीतो, लाउनि हा अधिक दुष्ट फुस कलकी ॥२५॥
चंद्रापरी क्षमेची, शोभवि तप लक्षुमी क्षमाशीला ।
यास्तव अवक्षमेच्या, वारावें तूं अभक्ष माशीला ॥२६॥
किति विनवूं जगदंबे ! करुणा तुज कांहिं यावयासाठीं ।
पहा भर ऊमर खचली, आलि जरा बाइ या वयासाठी ॥२७॥
आनंदीच्या सदनीं, कल्पलता - द्रुम अराम अमराई ।
अक्षयीं अनंद तेथें, यइना यम हराम अमराई ॥२८॥
मज माझ्या आइकडे, मजवर ममता असो नसोऽन्याची ।
साजणि काय करावी, माय परावी असोन सोन्याची ॥२९॥
मोठी उदार अंबा - बाई श्रुति जी वदे उदारांत ।
ती तूं कृपणचि झालिंस, काय तुझ्या जीव देउं दारांत ॥३०॥
पडला सुरनंदिनिच्या, आज दुधाचा घरांत तोटा कीं ? ।
जो दोष रोष योगचि, करुणेच्या सागरांत तो टाकी ॥३१॥
तुजपुढें मि म्हणेना, मोक्षाचें राजतखत कधिं नामी ।
सुंदर रुप हें पाहिन, गाइन नाचेन तकतक धिन्ना मी ॥३२॥
तूं  जगदंबे अपुलीं, मजला वर भक्ति दे वरायास ।
तुज ऐसी माय नसे, जगिं दुसर्‍या शक्ति देवरायास ॥३३॥
अपवर्ण संकराची, धड हिंदी ही न फारशी कविता ।
करितां उगें न राहे, हें मन मतिहीन फार शीकवितां ॥३४॥
तरि काय जाणुं जाणें, मायेची माय मावशी मामी ।
तूं माय रेणुके मज, मायेची माय मावशी मामी ॥३५॥
तूं दिनजननी म्हणूनि, करितों मी इतकि दीन काकुलती ।
त्वां लाविलीस ह्रदयीं, चिंतेची रात्रदीन कां कुलती ॥३६॥
कां मज सताविसी तूं, दीनाची माय होन दीनाला ।
चालुनि पोटीं अब्धीं, निवडे तो काय हो गदी नाला ॥३७॥
आइ जगदंबे, जातों, मी होउनि स्ववपुनाश पतनासी ।
परि पतितपावनाची त्वां, वहावी कीं पुन्हां शपथ नासी ॥३८॥
तूं ही तशीच मी ही, आलों आहों जसा तसा गांवा ।
हा अपमान मुखानें, काय तरी मानवांत सांगावा ॥३९॥
अंबे ! भेटीवांचुनि, जाऊं येथूनि काय माघारी ।
क्षुधितचि गगनीं जाती, येती बघतांच चंद्रमा घारी ॥४०॥
माते ! कळेल तिकडे, जातों परि पाय एकदां दावी ।
काय करुं गे पडला, बाप विधाता सदा कदा दावी ॥४१॥
परि माय - लेंकराचा, लागुं नये वाद अन्य कानातें ।
तूं दिन जननी मी दिन, आहे अर्थात न्यून कां नातें ॥४२॥
अळ काढिल्या अईनें, घ्यावी मग कां न मुरड लेकानं ।
दुर्व्यसनांचे अगोदर, शिक्षेस्तव कां न मुरडले कान ॥४३॥
शरणांगतासि अंबे ! दे तव सन्मान कायदा साचा ।
विष्णूदास म्हणे या, धरिसि न अभिमान काय दासाचा ॥४४॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2016-11-11T12:53:51.7330000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

वारिक

  • न. 
  • पु. न्हावी ; म्हाली ; नापीक . तंव त्याची नखे फेडावया वारिकु । - पंच ५ . १ . तंव हडपिनी वारिकी दुआळिली । तिए पुढिलां बारिआं बुजाली । - शिशु ५५८ . धनाशे वारिक पोरगी आणूनी । - दावि २९२ . [ सं . वार , ठराविक वारी येणारा ] 
  • वाहन . गरुडाचे करौनि वारिके । दाटौनि आलासी कवतिके । - शिशु ४४७ . यादव आरुढ गजवारिकां - धवळेउ ५२ . पवनाचां वारिकां वळघे । - ज्ञा ६ . २७० . गरुडाचे वारिके कासे पीतांबर । - तुगा ३ . 
  • शिंगरुं ; घोडे ; तट्टू दांडियांचां सरकौनि वारिकेआंवरी । - शिशु ५५२ . 
RANDOM WORD

Did you know?

पापा पासून मुक्त होण्यासाठी काय उपाय करावेत?
Category : Hindu - Beliefs
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site