उद्गार - ८४१ ते ८५०

८४१

भावें आळवितां देवा । लागला हातीं जुनाट ठेवा । दैव मोडीनी आले दैवा । सुख विश्रांती पावलों ॥१॥

आतां वेचूं खाऊं जेऊं । शोभती अळंकार ते लेऊं । आपुलें सुहद गौरवूं । हरिभक्त वैष्णव साबडे ॥२॥

अपार संपत्ती आली घरां । नाहीं आतां वोढावारा । नलगे जाणें आणिकांच्या घरां । कांहीं मागावें यासाठीं ॥३॥

खरें नाणें खरें केणें । खरिया मोलें घेणें देणें । खरें विकें खरेपणें । न पडे उणें भरलेंसे ॥४॥

निळा म्हणे माझिया दैवें । जोडिलें होतें पडिलें ठावें । कृपा केली विठ्ठल देवें । दिधलें भांडार ॥५॥

८४२

मजही भीड नुलंघवे । जें त्या पुसावें मनोगत ॥१॥

सर्वही भावें सेवाऋणी । मजचि करुनी सोडियलें ॥२॥

आशा मात्र नाहीं याशीं । जे कां देहासी नाठविती ॥३॥

निळा म्हणे घातली मिठी । कल्प कोटी न सुटेशी ॥४॥

८४३

मस्तक माझा पायावरी । या वारकरी संतांच्या ॥१॥

प्रतिवर्षी पंढरपुरा । जाती महावव्दरा हरि भेटी ॥२॥

भेटी त्याची इच्छी मन । करिती कीर्तन अनुदिनीं ॥३॥

निळा म्हणे लोटांगण । घालित जाईन सामोरा ॥४॥

८४४

महासुखा पारणें होये । आनंद राहें लिगटोनी त्या ॥१॥

ऐशिया पावविलों विश्रांती । निमग्न वृत्ती इंद्रियांच्या ॥२॥

मनही तेथुनी वेगळेंचि नोहें । पांगुळले पाय प्राणाचे ॥३॥

निळा म्हणे रवि शशी । हारपले निशी दिवस दोन्ही ॥४॥

८४५

मावळली खंती । देहीं देहाची विस्मृती ॥१॥

पांडुरंग ध्यानीं मनीं । रुप बैसलें लोचनीं ॥२॥

पांडुरंग ध्यानीं मनीं । रुप बैसलें लोचनीं ॥३॥

नये कळों दिवस रातीं । स्वप्न निद्रा ना जागृती ॥४॥

निळा म्हणे अखंडता । विठ्ठल रुपीं तादात्म्यता ॥५॥

८४६

भावें वोजावली भूमिका । वरी कृपाघन वोळला निका । संतीं बीज दीधला फुका । तेचि पेरिलें तोचि क्षणीं ॥१॥

वाफलें तें वरावरी । कणिसें दाट आल्या घुमरी । पिकलें न समाये अंबरीं । चहुकोनि सारिखेचि ॥२॥

निळा केला भाग्यवंत । सवंगीता नावरे पीक अदभुत । रसीवा केला नलगे अंत । माप करितां नावरेसा ॥३॥

उमाणु जातां अधीकची वाढे । दिसोंचि लागे पुढें पुढें । सांजे भरले सीग नमोडे । मोडति गोड ओढितां ॥४॥

नवल पिकाची हे धणी । होती संतकृपेची पेरणी । पुरे पुरे नव्हेचि उणी । पदरीं भरुनि बैसलों ॥५॥

निळा झाला सदैव आतां । अपार लेखाचि नव्हे चित्ता । साठऊं जाणतां नेणता । राहो भरिता उरलें तें ॥६॥

८४७

शोधूनी अन्वये वंशवंशावळी । परंपरा कुळीं उच्चारण ॥१॥

म्हणविले पूर्वी जैसे होते तैसे । केले सामरस्यें समाधान ॥२॥

येक छत्र झळके उन्मनि निशाणी । अनुहाताचा ध्वनि गगन गर्जें ॥३॥

निळयास्वामी स्थापी निजपदीं दासा । करुनि उल्हास आवडिचा ॥४॥

८४८

पावलो प्रसाद इच्छा केली तैसी । झाले या चित्तासी समाधान ॥१॥

मायबाप माझा उभा कृपादानीं । विटे सम जोडुनि पदांबुजें ॥२॥

सांभाळीसी येउ नेदिची उणीव । अधिकार गौरव राखे तैसे ॥३॥

निळा म्हणे सर्व जाणें अंतर्बाहे । जया तैसा राहे कवळुनिया ॥४॥

८४९

सुखें जन्मातरें घेऊं । नामें आळवूं श्रीहरीचीं ॥१॥

नाहीं आम्हा त्याचें कोडें । संसार बापुडें तें काये ॥२॥

कळिकाळाचें भय तें किती । पाया पडति यमधर्म ॥३॥

निळा म्हणे सर्वहि सिध्दी । रुळती पदीं हरिनामें ॥४॥

८५०

आटीतो आटणी । करुनि इंद्रियां दाटणी ॥१॥

कवळूनियां नामापाशीं । तुमच्या ठेवितों सायासी ॥२॥

नेदी घेऊं वावो । दुजा न देऊनियां ठावो ॥३॥

निळा म्हणे ज्योती । जागवितो दिवसराती ॥४॥