TransLiteral Foundation

सुगडाचा सण येतो पण म्हतारडीचा सण येत नाहीं

वर्षातून एक दिवस सुगडाच्या नांवाखालीं मडक्यांस देखील महत्व मिळतें पण म्हातार्‍या स्त्रीला जगांत एक दिवसहि कोणी विचारीत नाहीं.

Related Words

द्रव्याचा उपभोग घेत नाहीं, त्यास लक्ष्मी शोभत नाहीं   मुसळास-मुसळाशीं गांठ पडत नाहीं   स्वतः मेल्यावांचून स्वर्ग दिसत नाहीं   वारुळ-वारुळ वाढलें म्हणून कांहीं पर्वताएवढें होत नाहीं   सूर्य शिळा, अग्नि ओवळा, आणि गंगा पारोशी म्हणतां येत नाहीं   गुह्य ठेवण्याची नाहीं युक्ति, तर राज्‍य चालविण्याची भ्रांति   डोळ्यांत जर एक कण राहात नाहीं, तर हिशेबांत एक पै कशी सामावेल   आले मी नांदायला, अन् मडकें नाहीं रांधायला   नाहीं धरायला डहाळी, नाहीं धरायला मुळी   मृत्यू बहीरा आहे, तो कोणाची तक्रार ऐतक नाहीं   सगळा गांव बाबाचा, आणि कोणी नाहीं माझ्या कामाचा   असेल मालक शेती तर होती, नाहीं तर माती   दैवाचा फटका, नाहीं अद्यापि ठाउका   पाठीला डोळे नाहींत मागचें दिसत नाहीं   हातोडा-हातोडयाचा घाव पडला म्हणजे कांचेचा चुरा होतो पण हिरा ऐरणींत शिरतो   पुरवली मीठ भाकरी, पण दुसर्‍याची नको चाकरी   द्वादशीचा दिवस आला, आरंभ नाहीं चुलीला   मानणें-मानला तर देव, नाहीं तर दगड धोंडा   मेल्याविणा स्वर्ग दिसत नाहीं   सुकुमार बिबी आणि चाबका जोगी, चाबुक तुटला पण वळ नाहीं उठला   लाज नाहीं मना, कोणी कांहीं म्हणा   सगळ्याचा वायदा चालतो पण पोटाचा वायदा चालत नाहीं   बाळी-बाळी बुगडी लेणें नाहीं व खोकला पडसें दुखणें नाहीं   मी नाहीं खात नि माझा जीव त्यांत   आमचे घरी येऊं नका, आपले घरी जेऊं नका, उपाशी पण राहूं नका   वृत्ति-वृत्तीला बांध घालणें ती बुद्धि आणि बांध राहूं देत नाहीं ती बद्धी   फुटकी कांच नी गेली पत, पुन्हां येत नाहीं   जगाशीं झगडल्‍याशिवाय मनुष्‍यपण येत नाहीं   प्राणावर आलें होतें पण शेपटावर-बोटावर निभावलें गेलें   पवळ्याजवळ (शेजारीं) ढवळा बांधला वाण नाहीं पण गुण लागला   मनाची नाहीं, पण जनाची तरी ठेवावी   हाताचा हताळ पुरवतो पण तोंडाळ पुरवत नाहीं   तळाशी पोहोचल्‍याशिवाय वर बुडबुडे येत नाहीत   करंगळीची कळ, अंगठ्याला येत नाही   एकाच हाताचीं बोटें, पण सारीं सारखीं नसतात   जे माणस एकलो पण सांचो हशे, तेना पक्षमा परमेश्र्वर छेज   आहे रतन, पण पाहिजे जतन   कांही नसो पण दादला पाटील असो   सोनें उत्तम पण कान खातें   शहाण्याचा व्हावें चाकर पण मूर्खाचा होऊं नये धनी   ज्‍यांना भूतकाळ नाहीं त्‍यांना वर्तमानकाळ व भविष्‍यकाळ कोठून असणार   ज्‍याला नाहीं अबरू, तो पडला गबरू   ज्‍यानें पाहिला नाहीं दिवा, त्‍यानें पाहिला आवा   केव्हां नाहीं केव्हां   नाकांत नाहीं कांटा, दिमाख मोठा   गृहस्‍थाश्रम झेपत नाही, संन्यास पाळत नाहीं   जित्‍या नाहीं गोडी, मेल्‍या बंधने तोडी   मना एवढा ग्वाही, त्रिभुवनांत नाहीं   दैव आलें द्यायला अन्‌ पदर नाहीं घ्यायला   घडी मोडली ती सुधारणें नाहीं   अग्नीशिवाय धूर येत नाहीं वर   अधिक लोभातें धरितो वारंवार हारीस येतो   अनुताप अंगीं अग्निचिया ज्वाळा । नाहीं मृगजळा विझो येत ॥   आकाशाक निसणि लायल्यारी खइथांइ चढ येत?   आगीवांचून धूर येत (निघत) नाहीं   आण मण, करूं दे सण   आवडीचा पाहुणा, दिवाळीचा सण   आवै-बापुय सोडूं येत, पुण शेजारी-सामारी सोडुं येता?   उपदेश देतां येतो, पण बुद्धि देतां येत नाहीं   एक चोरी करतो, शंभरावर आळ येतो   एकल्याचें चौगांनीं जेंव येत, पुण चौगांचें एकल्याच्यान जेंव नज   एका झर्‍यातून पाणी, न येत खारे गोडवणी   ओच्या नांवाने शून्य काढतां येत नाही   ओची गांड (गांठ) फोडतां येत नाही   ओठ पिळल्यार दुध येत   कठिण समय येतां कोण कामासि येतो   कणिक आणि कुणबी तिंबल्‍या खेरीज मऊ येत नाहीं   कपाळाला कपाळ घासल्‍यानें दैव येत नाहीं   करंगळीची कळ, अंगठ्याला येत नाही   कष्‍टावांचून सिताफळे येत नाहीत   खरें बोलावें तर बापाला राग येतो   गुराख्याने गुरें टाकली पण धन्यास टाकतां येत नाहींत   गेलें तें येत नाहीं व होणार तें चुकत नाहीं   गेलेली वस्‍तु परत येत नसते   गेला दिवस कांहीं पुन्हां येत नाहीं   गुलाम ठोक्‍याशिवाय वठणीस येत नाही   गेली पत येत नाही, फुटकी काच जडत नाहीं   गेली वेळ (घडी) पुनः येत नाहीं   गेली वेळ पुन्हां येत नाहीं, सदां सुख मिळत नाहीं   गांडीचें गोखले वासून दाखवितां येत नाहीं   घाईने वर चढतो, तो त्‍वरित खालीं येतो   घोडा मेला म्‍हणून गाढवाला नाहीं सुतक येत   चांगला उपदेश मान्य होतो, मूर्खास त्‍याचा राग येतो   चौदावें रत्‍न दाखविल्‍याशिवाय वठणीस येत नाहीं   जगाशीं झगडल्‍याशिवाय मनुष्‍यपण येत नाहीं   जे जे अपघात होतात ते टाळतां येत नाहीत   जें नाहीं येत देतां, तें ना म्‍हणतां नसे चिंता   झाले केश श्र्वेत, बुद्धि नाही येत   झाली गोष्‍ट परत येत नाहीं   टक्‍के टोणपे खाल्‍यावांचून मोठेपणा-शहाणपणा येत नाहीं   टांकी घाय साहे। पाषण देव झाला आहे।। टांकीचे घाव सोसल्‍याविना देवकळा-देवपण येत नाही   ढोंगी वेष धरतो, शेवटी उजेडास येतो   तरवारिच्या धारेपुढे राव येत, पोण जिभेपुढे राव न जो   तळाशी पोहोचल्‍याशिवाय वर बुडबुडे येत नाहीत   तापल्‍या पाण्यास चव नसते-येत नाहीं   तापल्‍या पाण्यास चव येत नाहीं   तिवाटांची माती येत नाहीं-समजत नाहीं   तीन चांगले पण   द्रव्यव्यय करतां येत नाहीं, त्याजवळ द्रव्य रहात नाहीं   देवंकीचे घाव सोसल्यावांचून देवपण येत नाहीं   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

rain-fed farming

  • वर्षा पर आधारित कृषि 
RANDOM WORD

Word Search


Input language:

Did you know?

देवाचे तीर्थ ग्रहण करण्यासंबंधी शास्त्रीय संकेत कोणते?
Category : Hindu - Puja Vidhi
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Status

  • Meanings in Dictionary: 717,689
  • Total Pages: 47,439
  • Dictionaries: 46
  • Hindi Pages: 4,555
  • Words in Dictionary: 325,801
  • Marathi Pages: 28,417
  • Tags: 2,707
  • English Pages: 234
  • Sanskrit Pages: 14,232
  • Other Pages: 1

Suggest a word!

Suggest new words or meaning to our dictionary!!

Our Mobile Site

Try our new mobile site!! Perfect for your on the go needs.