Dictionaries | References

गेली पत येत नाही, फुटकी काच जडत नाहीं


ज्‍याप्रमाणें एकदां फुटलेली काच सांधतां येत नाही त्‍याप्रमाणें एकदां मनुष्‍याची नापत झाली म्‍हणजे पुन्हां त्‍यावर कोणी विश्र्वास ठेवीत नाही.

Related Words

द्रव्याचा उपभोग घेत नाहीं, त्यास लक्ष्मी शोभत नाहीं   डोळ्यांत जर एक कण राहात नाहीं, तर हिशेबांत एक पै कशी सामावेल   मुसळास-मुसळाशीं गांठ पडत नाहीं   स्वतः मेल्यावांचून स्वर्ग दिसत नाहीं   गुह्य ठेवण्याची नाहीं युक्ति, तर राज्‍य चालविण्याची भ्रांति   सूर्य शिळा, अग्नि ओवळा, आणि गंगा पारोशी म्हणतां येत नाहीं   वारुळ-वारुळ वाढलें म्हणून कांहीं पर्वताएवढें होत नाहीं   कोणी कोणाचा गुरु होत नाहीं   गृहस्‍थाश्रम झेपत नाही, संन्यास पाळत नाहीं   नाहीं धरायला डहाळी, नाहीं धरायला मुळी   सगळा गांव बाबाचा, आणि कोणी नाहीं माझ्या कामाचा   मृत्यू बहीरा आहे, तो कोणाची तक्रार ऐतक नाहीं   दैवाचा फटका, नाहीं अद्यापि ठाउका   असेल मालक शेती तर होती, नाहीं तर माती   करंगळीची कळ, अंगठ्याला येत नाही   पाठीला डोळे नाहींत मागचें दिसत नाहीं   ज्‍यांना भूतकाळ नाहीं त्‍यांना वर्तमानकाळ व भविष्‍यकाळ कोठून असणार   ऊन पाण्यास चवी नाही   व्याही-व्याही पाहुणा आला तरी रेडा दुभत नाहीं   द्वादशीचा दिवस आला, आरंभ नाहीं चुलीला   मेल्याविणा स्वर्ग दिसत नाहीं   लाज नाहीं मना, कोणी कांहीं म्हणा   फुटकी कांच नी गेली पत, पुन्हां येत नाहीं   बाळी-बाळी बुगडी लेणें नाहीं व खोकला पडसें दुखणें नाहीं   सगळ्याचा वायदा चालतो पण पोटाचा वायदा चालत नाहीं   मानणें-मानला तर देव, नाहीं तर दगड धोंडा   जगाशीं झगडल्‍याशिवाय मनुष्‍यपण येत नाहीं   तळाशी पोहोचल्‍याशिवाय वर बुडबुडे येत नाहीत   बाईल गेली यात्रेला आणि लौकरच आली घराला   सुकुमार बिबी आणि चाबका जोगी, चाबुक तुटला पण वळ नाहीं उठला   वृत्ति-वृत्तीला बांध घालणें ती बुद्धि आणि बांध राहूं देत नाहीं ती बद्धी   घडी मोडली ती सुधारणें नाहीं   भटाच्या पोराला जन्मतःच मुहूर्त नाहीं   पाद्री-पाद्री पडलो बोवाळाक, इगर्जंनागैली-लुटली गेली   कोणी अमरपट्टा घेऊन आला नाही   पत जाणें   पायाची तिडीक मस्‍तकास गेली   हत्तीला हमालाची जरुर लागत नाहीं   पवळ्याजवळ (शेजारीं) ढवळा बांधला वाण नाहीं पण गुण लागला   मी नाहीं खात नि माझा जीव त्यांत   आले मी नांदायला, अन् मडकें नाहीं रांधायला   दैव आलें द्यायला अन्‌ पदर नाहीं घ्यायला   मना एवढा ग्वाही, त्रिभुवनांत नाहीं   मनाची नाहीं, पण जनाची तरी ठेवावी   जित्‍या नाहीं गोडी, मेल्‍या बंधने तोडी   नाकांत नाहीं कांटा, दिमाख मोठा   हाताचा हताळ पुरवतो पण तोंडाळ पुरवत नाहीं   ज्‍याला नाहीं अबरू, तो पडला गबरू   ज्‍यानें पाहिला नाहीं दिवा, त्‍यानें पाहिला आवा   केव्हां नाहीं केव्हां   घोडा मेला म्‍हणून गाढवाला नाहीं सुतक येत   तापल्‍या पाण्यास चव नसते-येत नाहीं   पाण्यांत पडल्याशिवाय पोहायला येत नाहीं   भिकार्‍याऽ आवय चिकाक गेली   ह्या बोटाची वेदना त्या बोटास येत नाहीं   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP