TransLiteral Foundation
मराठी मुख्य सूची|मराठी पुस्तके|कथाकल्पतरू|स्तबक १३|
स्तबक १३ - अध्याय ११

कथा कल्पतरू - स्तबक १३ - अध्याय ११

'कथा कल्पतरू' या ग्रंथात चार वेद, सहा शास्त्रे, अठरा पुराणे, तसेच रामायण, महाभारत व श्रीमद्‍भागवत हे हिंदू धर्मिय वाङमय ओवीरूपाने वर्णिलेले आहे.


अध्याय ११

॥ श्रीगणेशाय नमः ॥

रायासि ह्मणे वैशंपायन ॥ प्रल्हाद अजगराख्यान ऐकोन ॥ भीष्मासि पुसे कुंतीनंदन ॥ परमप्रीती करोनी ॥१॥

ह्मणे बांधव कर्म वित्त ॥ प्रज्ञा धैर्य ययाआंत ॥ सांगा पुरुषें कोणता पदार्थ ॥ अंगिकारावा ॥२॥

भीष्म ह्मणे धर्मा ऐक ॥ प्रज्ञा संग्रहावी देख ॥ जे असे प्रतिष्ठाकारक ॥ भूतमात्रां ॥३॥

प्रज्ञालाभे मोक्षसाधन ॥ प्रल्हादादि मंकी जाण ॥ तरले प्रज्ञेंचिकरोन ॥ तथा इंद्रकाश्यपसंवाद ॥४॥

कोणी एक वैश्य अज्ञाता ॥ आपुले रथातें धांवडितां ॥ काश्यपातें जाहला पाडिता ॥ ढका लाउनी ॥५॥

तेणें काश्यप दुःखी होवोन ॥ ह्मणे आतां त्यजावे प्राण ॥ ऐसा निश्चय करोन ॥ बैसला अपमानास्तव ॥६॥

मग इंद्र सृगालरूपें आला ॥ तयाप्रति बोलता जाहला ॥ कीं मनुष्यदेह भला ॥ इच्छिती सर्व प्राणी ॥७॥

त्यांत ब्राह्मण विशिष्ट देख ॥ यास्तव मरूं नको ऐक ॥ प्राणियांमाजी सम्यक ॥ जया हस्त तो उत्तम ॥८॥

पाणिलाभापरिस देख ॥ लाभ नाहीं आणिक ॥ अन्नवस्त्रें स्पर्शादिक ॥ हस्तें व्यापार घडताती ॥९॥

जे हस्तपादरहित ॥ ते वर्षातपशीतजनित ॥ दुःख भोगिताति बहुत ॥ धन्य मनुष्यजन्म तरी ॥१०॥

अगा तूं दैवेंकरूनी ॥ पावला नाहींस नीचयोनी ॥ मी हस्तरहित ह्मणवोनी ॥ हे मज प्राणी पीडिती ॥११॥

आणि ह्मणे आत्महत्याजनित ॥ हेंचि पाप असे बहुत ॥ तरी तूं प्राण नसांडीं व्यर्थ ॥ पापयोनी पावसी ॥१२॥

मीही पापेंचि करोनी ॥ पावलों हे सृगालयोनी ॥ कोणी सुखी आणि कोणी ॥ दुःखी असती ॥१३॥

हें काळपरत्वें जाण ॥ अखंड सुखी नाहीं कवण ॥ आधीं मनुष्यत्व इच्छोन ॥ मग द्रव्यार्थ चिंतिती ॥१४॥

मग राज्य मग इंद्रपद ॥ इच्छिताति भोग विविध ॥ तुझ्याठायीं असे प्रसिद्ध ॥ समूह सुखदुःखाचा ॥१५॥

सर्वदुःखाचें केवळ ॥ इंद्रियगण आहे मुळ ॥ तरी प्रज्ञेनें इंद्रियें सकळ ॥ वश करावीं ॥१६॥

क्रोध त्यजोनि शांत होई ॥ ऐसा बोधिला नानाउपायीं ॥ येरू ज्ञानदृष्टीं पाही ॥ तंव तो इंद्र प्रत्यक्ष ॥१७॥

मग आश्रमांत नेला ॥ पूजा करोनि पामकिला ॥ काश्यपें शोक सांडिला ॥ इंद्रोपदेशें ॥१८॥

यावरी धर्म ह्मणे स्वामी ॥ सागर आकाश पवन भूमी ॥ तेजादिकांतें निमीं ॥ ऐसा कवण ॥१९॥

कवण विभाग कैसे असती ॥ मेलियाचे जीव कोठें जाती ॥ तें सांगावें मजप्रती ॥ भीष्मदेवा ॥२०॥

मग भीष्म ह्मणे परियेसीं ॥ हा इतिहास कैलासीं ॥ भृगूनें पूर्वीं भारद्दाजासी ॥ कथिला असे ॥२१॥

भृगु ह्मणे ऐक अपूर्व ॥ एक मानसनांवें देव ॥ अनादि अभेद्य सर्व ॥ रहितजरामरण ॥२२॥

अक्षय अव्यय अव्यक्त ॥ त्यापासाव भूतें समस्त ॥ बोलिजे तो देव विख्यात ॥ महत्तत्त्व ॥२३॥

त्यापासाव अहंकार जाण ॥ अहंकारापासोनि गगन ॥ गगनापासाव पवन ॥ त्यापासोनि तेज ॥२४॥

तेजापासोनि जीवन ॥ जीवनाग्निसंयोगें जाण ॥ पृथ्वी जाहली निर्माण ॥ ऐसा प्रपंच बोलिजे ॥२५॥

मग तेणें करूनि केवळ ॥ आदिपुरुष निर्मित कमळ ॥ तेथ ब्रह्मा जाहला सकळ ॥ वेद तयापासोनी ॥२६॥

विराट्‌रुपी विष्णु जाणीं ॥ ज्याचें पर्वत अस्थिमणी ॥ मेदमांस ते मेदिनी ॥ समुद्र रुधिर ॥२७॥

वायु श्वास आकाश उदरा ॥ अग्नि तेज नद्या शिरा ॥ चंद्रसूर्य अवधारा ॥ नेत्र जयाचे ॥२८॥

ऊर्ध्वपोकळी शिर जाण ॥ अधःपाताळ ते चरण ॥ दशादिशा अष्ट प्रमाण ॥ हस्त जयाचे ॥२९॥

सर्वा अज्ञेय अनंत ॥ जयापासाव सिद्धि बहुत ॥ ह्मणोनि नाम असे अनंत ॥ विराटरूपा ॥३०॥

तंव भारद्वाज ह्मणे ॥ सांगा यांची मूळप्रमाणें ॥ मग भृगु ह्मणे परिसणें ॥ हें आकाश अनंत ॥३१॥

सिद्धसुरगणीं सेवित ॥ चंद्रसूर्य तारा समस्त ॥ जयाचा आदिअंत ॥ देखत नाहीं ॥३२॥

या पृथ्वीचिये अंतीं ॥ सप्तसमुद्र असती ॥ तये समुद्राचें अंतीं ॥ गाढांधकार ॥३३॥

तमापैलीकडे जळ ॥ जळातीं तेज केवळ ॥ अंधोदेशीं रसातळ ॥ उदक तयाखालीं ॥३४॥

उदकाखालीं पवन ॥ तदंतीं सर्वत्र गगन ॥ गगनांतर्बाह्य जीवन ॥ मिश्रित असे ॥३५॥

ऐसिआ सृष्टिरूपकमळांत ॥ बैसोनि विधी ब्रह्माडें रचित ॥ चालावया भूतप्रवर्त ॥ केलें प्रथम उदक ॥३६॥

एकदां ब्रह्मलोकीं समस्त ॥ महर्षि होते नांदत ॥ तंव तत्समयीं अद्भुत ॥ जाहली गगनवाणी ॥३७॥

त्या शब्दापासावा जीवन ॥ जीवनापासाव पवन ॥ पवनास्तव वन्हि जाण ॥ वन्हीपासोनि पृथ्वी ॥३८॥

ऐसीं पंचमहाभूतें ॥ तेथें प्रकटलीं अकस्मातें ॥ तंव भारद्दाज ह्मणे यांतें ॥ पंचमहाभूतें कां ह्मणती ॥३९॥

ऋषि ह्मणे अनंतभूतें असती ॥ त्यांची यांपासाव उप्तत्ती ॥ तीं सर्वभुतें बोलिजती ॥ हीं पंचमहाभूतें ॥४०॥

तंव भारद्वाज करी विनंती ॥ कीं स्थावरजंगम‌उप्तत्ती ॥ जंगामीं पंचभूतें असती ॥ स्थावरीं न देखिजे ॥४१॥

भृगु ह्मणे ऐक वचन ॥ वृक्ष यद्यपि असे घन ॥ तथापि अंतर्गत गगन ॥ असे व्याप्त ॥४२॥

पुष्पफळें म्लान होती ॥ ह्मणोनि स्पर्शेंद्रियस्थिती ॥ फलपातें शब्दोप्तती ॥ ह्मणोनि श्रोत्रयुक्त ॥४३॥

फल अधोदेशीं पडत ॥ अन्यत्र तरी नाहीं जात ॥ स्थावरासी यानिमित्त ॥ नेत्रही असती ॥४४॥

पुष्पें गंधयुक्तें विशेषें ॥ ह्मणोनि घ्राणही असे ॥ चरणीं उदकपान भासे ॥ ह्मणोनि रसना ॥४५॥

छिन्न केलिया प्ररोहत ॥ ह्मणोनि आत्मा वर्तत ॥ याकारणें स्थावरांत ॥ व्याप्त पंचभूतेंद्रियें ॥४६॥

भारद्दाज ह्मणे विशेषें ॥ वायु प्राणचेष्टा करीत असे ॥ शरीर चाले श्वासोश्वासें ॥ तरी जीव निरर्थक ॥४७॥

अग्नीकरोनि होतो पाक ॥ ह्मणोनि जीव निरर्थक ॥ मेलिया वायु नसतो प्रत्यक्ष ॥ जीव देखिजेचि ना ॥४८॥

तंव भृगु ह्मणे पाहीं ॥ जीव तरी नाशत नाहीं ॥ शरीरापासोनियां सही ॥ जातो शरीरांतरीं ॥४९॥

शरीराविण सर्वथा ॥ जीव न राहेचि तत्वता ॥ शरीरावांचोनि जीव नसतां ॥ दुर्ग्राह्य जाण ॥५०॥

अग्निनाश होतां सत्य ॥ शरीर होतें जीवरहित ॥ जीव देहांतरीं संचरत ॥ ह्मणोनि बोलिजे जीवात्मा ॥५१॥

तंव भारद्वाज करी विनंती ॥ अग्नि वायु जळ देहीं असती ॥ तियें प्रत्यक्ष दिसती ॥ जीव कैसा असे पां ॥५२॥

मांस शोणितादि समस्तां ॥ धातू भिद्यमान असतां ॥ न पाविजेचि सर्वथा ॥ जीवात्मा प्रकट ॥५३॥

भृगु ह्मणे जीव आहे ॥ तेणें सर्व ज्ञान होय ॥ सुखदुःखानुभव लाहे ॥ तोचि जीवात्मा ॥५४॥

आतां भारद्वाजा परियेसीं ॥ ब्रह्मा आत्मतेजोराशी ॥ पूर्वकाळीं ब्राह्मणासी ॥ स्त्रजिता जाहला ॥५५॥

मग सत्यधर्मप‌आचार ॥ शौचादि स्वर्गव्यवहार ॥ ऐसे निर्मिले समग्र ॥ स्वासामर्थ्यें ॥५६॥

देव गंधर्व राक्षस ॥ नाग पिशाच‌आणि मनुष्य ॥ मग निर्मिले सविशेष ॥ वर्ण चारी ॥५७॥

मागुतीं भारद्दाज पुसता होय ॥ कीं वर्णभेदीं कारण काय ॥ तें सांगावें लवलाहें ॥ मग भृगु बोलिला ॥५८॥

ह्मणे सर्व स्थावरजंगम ॥ हे ब्रह्मरूपचि सम ॥ विलक्षणकर्मेकरोनि उत्तम ॥ असे वर्णभेद ॥५९॥

षट्‌कर्मयुक्त ब्राह्मण ॥ शमदमादियुक्त जाण ॥ आणि क्षात्रवृत्ती निपुण ॥ क्षत्रिय बोलिजे ॥६०॥

संवग करी सामुग्री ॥ महर्घपणें विक्रय करी ॥ कृषि वाणिज्य व्यापारीं ॥ बोलिजे वैश्य ॥६१॥

करी सेवा सर्ववणीं ॥ तो शुद्र बोलिजे गुणी ॥ ऐसा वर्णभेदी जाणीं ॥ विस्तारिला चतुराननें ॥६२॥

ब्राह्मणें चारों आश्रम कीजे ॥ आश्रमोक्त आचार धरिजे ॥ शमादिकीं युक्त होइजे ॥ मग ब्रह्माप्राप्ती ॥६३॥

ऐसा भृगुशब्द ऐकिला ॥ भारद्वाज संतोषला ॥ हा इतिहास सांगीतला ॥ भीष्मदेवें ॥६४॥

तंव विनविलें कुंतीसुतें ॥ हें जग प्रळयीं कोणातें ॥ पावत असे तें सांगा मातें ॥ आणि अध्यात्म निरूपा ॥६५॥

यावरी भीष्म ह्मणे सविशेष ॥ जें अध्यात्म जाणोनि पुरुष ॥ सौख्य पावतो तें आइक ॥ संक्षेपवाक्यें ॥६६॥

प्रथमतः पंचभूतें ॥ स्त्रजिलीं श्री आदिनाथें ॥ मग अपरें समस्तें ॥ भूतें स्त्रजिलीं ॥६७॥

शब्दगुण आकाशीं ॥ स्पर्शगुण वायूसी ॥ रूप तेजीं परियेसीं ॥ जळीं रसगुण ॥६८॥

गंधगुण भूमिगत ॥ मग बुद्धी ऐसीं सात ॥ क्षेत्रज्ञ आठवा निभ्रांत ॥ प्रकृतिपुरुष ॥६९॥

मनःषष्ठादिइंद्रियगणीं ॥ शब्दादिगुण घेतो प्राणी ॥ तरी सर्वभुतीं जाणीं ॥ समता कीजे ॥७०॥

हा अध्यात्मयोग देख ॥ आतां ध्यानयोग आइक ॥ जेणेंकरोनि सविशेष ॥ योगी मुक्त होताती ॥७१॥

निर्द्दंद्द नित्यसत्वस्थ ॥ विविक्तज्ञानी नियमयुक्त ॥ असंगी सत्यवादी शांत ॥ व्हावें प्रथम ॥७२॥

मग सर्वेंद्रिये राधोनी ॥ परब्रह्मीं मन लावोनी ॥ ध्यानयोग पद्मासनीं ॥ निश्वळत्वें साधावा ॥७३॥

आणि हें जगत्र विशेषें ॥ जेथोनि उप्तन्न जाहलें असे ॥ तेथेंचि अंतीं प्रवेशे ॥ तें अव्यक्तपद जाण ॥७४॥

इये अध्यात्मध्यानयोगीं ॥ आणि उप्तत्तिलयप्रसंगीं ॥ कथा येक असे चांगी ॥ जापकाची ॥७५॥

तंव धर्म विनवी भावें ॥ जापकाचें चरित्र सांगावें ॥ मग बोलिलें भीष्मदेवें ॥ धर्माप्रती ॥७६॥

काळू नामें ब्राह्मण येक ॥ दुजा सूर्यात्मज इक्ष्वाक ॥ यांचा संवाद अलोलिक ॥ सांगत असें ॥७७॥

कवणी एक जापक ब्राह्मण ॥ सांगवेदज्ञ महा प्राज्ञ ॥ शांत शिक्षित तत्वज्ञ ॥ वेदशास्त्राथीं ॥७८॥

तो जप करी दृढव्रतीं ॥ तंव प्रकटली सरस्वती ॥ ते ह्मणे जापकाप्रती ॥ मागें वरदान ॥७९॥

परि जापक असे जपत ॥ अंतरीं जप नाहीं समाप्त ॥ ह्मणोनि न बोले ध्यानस्थ ॥ देवीप्रती ॥८०॥

मग जप समाप्त जाहला ॥ सरस्वतीसि नमस्कार केला ॥ स्तुति करूं प्रवर्तला ॥ नानापरी ॥८१॥

कृपेनें सरस्वती ह्मणे ॥ सुकृते कांहीं वर मागणें ॥ येरू ह्मणे मती देणें ॥ जपीं निरंतर ॥८२॥

आणीक मागणें नाहीं ॥ तंव देवी ह्मणे पाहीं ॥ उत्तमपद प्राप्ती सही ॥ होईल तूतें ॥८३॥

ऐसा वर होतां प्राप्त ॥ मग तो दिव्यवर्षशत ॥ जप करुनियां त्वरित ॥ प्रत्यक्ष केला श्राद्धदेवो ॥८४॥

धर्म ह्मणे गा जापका ॥ तुवां जिंकिलें सर्व लोकां ॥ आतां शरीरमोक्षीं सुखा ॥ पावशील ॥८५॥

यावरी ह्मणे द्दिजवर ॥ मज टाकणें नाहीं शरीर ॥ धर्म ह्मणे कलेवर ॥ टाकिलेंचि पाहिजे ॥८६॥

ऐकोनि ह्मणे ब्राह्मण ॥ शरीर असतां जप करीन ॥ धर्म ह्मणे हा मृत्यु जाण ॥ शरीरनाशक ॥८७॥

ह्मणोनि मृत्युकडे पाहिलें ॥ तंव तो मूर्तिमंत बोले ॥ तुझें जपफळ पूर्ण जाहलें ॥ ह्मणोनि मी पातलों ॥८८॥

आतां तुज मी नेईन ॥ मग ह्मणे तो ब्राह्मण ॥ मीचि पूर्वील काळ जाण ॥ अंतकर्ता ॥८९॥

मग केली मृत्युस्तुती ॥ तंव येवोनि इक्ष्वाकु भूपती ॥ पुसता जाहला दोहीप्रती ॥ स्वागतप्रश्न ॥९०॥

राजा ह्मणे उभयांकारणें ॥ मजप्रती काहीं मागणें ॥ तंव बोलिलें ब्राह्मणें ॥ मज इच्छा नाहीं ॥९१॥

तुवां द्यावें आणिकासी ॥ काहीं मागिजे मजचि पाशीं ॥ तें मी देईन निश्चयेंसीं ॥ तंव इक्ष्वाकु बोलिला ॥९२॥

ह्मणे मी क्षत्रियवंशज पाहीं ॥ दे हें वचन जाणत नाहीं ॥ मज युद्ध सांगें सही ॥ तंव ह्मणे ब्राह्मण ॥९३॥

आतां परस्परें नाहीं उत्तर ॥ यावरी ह्मणे नृपवर ॥ तुझिये जपाचें फळ समग्र ॥ देयीं मातें ॥९४॥

बहुत बरवें ह्मणे ब्राह्मण ॥ तंव बोलिला नृपनंदन ॥ तुजा होआवें कल्याण ॥ मी जात असें ॥९५॥

परि या जपाचें फळ सांगिजे ॥ ऐकोनि ह्मणितलें द्दिजें ॥ कीं मी जपाचें फळ वोजें ॥ जाणत नाहीं ॥९६॥

म्यां तुज दीधलें जयफळ ॥ हा वैवस्वत आणि काळ ॥ साक्षी असोत तंव भूपाळ ॥ बोलता जाहला ॥९७॥

ह्मणे जपफळाचें काहीं ॥ मजलागीं प्रयोजन नाहीं ॥ विप्र ह्मणे तुवां पाहीं ॥ दे ऐसें ह्मणितलें ॥९८॥

जे म्यां तुज दीधलें जाण ॥ तें अनृत न होय वचन ॥ अगा असत्यापरीस गहन ॥ पातक नाहीं ॥९९॥

तरी त्वां अंगिकार करावा ॥ कां जे मगितलें तुवां ॥ आतां ना ह्मणतां सद्भावा ॥ उच्चित नव्हे ॥१००॥

सत्येकरोनि प्राण्याप्रती ॥ जे श्रेष्ठ लोक पावती ॥ ते यज्ञदानादिकीं निश्चितीं ॥ न शकती पावों ॥१॥

सत्य एकाक्षर ब्रह्म जाण ॥ सत्य एकाक्षर तप पूर्ण ॥ सत्य एकाक्षर यज्ञ ॥ एकाक्षर श्रुतं ॥२॥

सत्य वेदीं जागृत सम ॥ सत्यें घडती तप धर्म ॥ वेदांअंगें वर्णाश्रम ॥ सत्यें करोनी ॥३॥

अग्नि वायु गभस्ती ॥ सत्यें गमन करिताती ॥ ह्मणोनि रक्षावें भूपती ॥ तुवां सत्य ॥४॥

जरी सत्य सांडिशील ॥ तरी अधःपात होईल ॥ येरू ह्मणे मी क्षत्रियकुळ ॥ माझें तप फळ तूं घेई ॥५॥

ऐसा उभयां वाद करितां ॥ वैवस्वत ह्मणे द्दिजसुता ॥ तुज दानफळ जाहलें आतां ॥ रावोही स्वफळ पावला ॥६॥

मग जाहली स्वर्गवाणी ॥ ह्मणे वाद न करा कोणी ॥ पावलेति तुह्मी दोनी ॥ फळें आपुलालीं ॥७॥

रावो ह्मणे नाहीं परियेसी ॥ स्वर्गफळेच्छा आह्मासी ॥ म्यां तप केलें तेंचि तुजसी ॥ देतों आतां ॥८॥

ब्राह्मण भोगो तपफळा ॥ तंव विप्र बोलता जाहला ॥ म्यां बाळपणीं कर पसरिला ॥ तितुकाचि पुरे ॥९॥

आतां प्रतिग्रह घेत नाहीं ॥ ऐसें बोलती दोघेही ॥ तंव विष्णुभक्त आले लाहीं ॥ विमानसहित ॥११०॥

ते परस्परां वारिते जाहले ॥ मग काळवैव स्वत बोलिले ॥ तुह्मी उत्तम स्थानें वहिले ॥ दोघे पावाल ॥११॥

मग उभे राहिले उभयतां ॥ भीष्म ह्मणे कुंतीसुता ॥ ऐसें जापकफळ वर्णितां ॥ ब्रह्मां अंत नपावे ॥१२॥

द्दिज देईन ह्मणे जपफळ ॥ तपदान करूं ह्मणे भूपाळ ॥ तंव तत्समयीं लोकपाळ ॥ सहित‍इंद्र ॥१३॥

साध्य विश्वेदेव मरुत ॥ नद्या समुद्र तीर्थे सहित ॥ तपें वेद नारद पर्वत ॥ विश्वावसु गंधर्वादी ॥१४॥

नाग सिद्ध यक्ष मुनी ॥ ब्रह्माविष्णु शूळपाणी ॥ नानावाद्ययुक्त येवोनी ॥ केला पुष्पवर्षाव ॥१५॥

इंद्र ह्मणे ब्राह्मणासी ॥ महाभागा परियेसीं ॥ त्वां पावावें स्वर्गासी ॥ तैसेंचि राया तुवां ॥१६॥

यावरी ते दोघेजण ॥ सकळ इंद्रियें निराधून ॥ ब्रह्मीं लावोनियां मन ॥ ध्यानस्थ राहिले ॥१७॥

तंव ताळूदेशींहूनि वहिलें ॥ अग्नितेज उप्तन्न जाहलें ॥ पाहोनि जयकार जाहले ॥ सुरवरांचे ॥१८॥

ब्राह्मणाचें तेज चालिलें ॥ ब्रह्मामध्यें प्रवेशलें ॥ ब्रह्मदेवें स्वागत वर्णिलें ॥ देवांप्रती ॥१९॥

ह्मणे जापकाचे फळवत् ॥ दुजें फळचि नाहीं सत्य ॥ ऐसें बोलती समस्त ॥ सुरवरादी ॥१२०॥

राजाचेंही तेज चालिलें ॥ ब्रह्मामध्यें प्रवेशलें ॥ देवीं आश्चर्य वर्णिलें ॥ मग गेले स्वस्थानीं ॥२१॥

हें जापकाख्यान भूपती ॥ जे सावधानें ऐकती ॥ त्यासी होय स्वर्गप्राप्ती ॥ ह्मणे कवि मधुकर ॥२२॥

इति श्रीकथाकल्पतरु ॥ त्रयोदशस्तबक मनोहरू ॥ जापकाख्यानप्रकारू ॥ एकादशाध्यायीं कथियेला ॥१२३॥

॥ श्रीकृष्णार्पणमस्तु ॥

॥ इति श्रीकथाकल्पतरौ त्रयोदशस्तबक एकादशोऽध्यायः समाप्तः ॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2010-03-03T21:12:34.4030000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

वाभारा

  • m  A hole (in a garment or cloth). 
  • पु. 
  • मोठी चीर , भेग ; घस लागल्यामुळे निघणारा वस्त्राचा फाळा ; धांदोटी ; चिरफळी . निशाणाचे वाभाडे काढले . - कोरकि ५ . 
  • ; a vacuity, whether through rending, bursting, burning, or the eating of rats, moths, vermin, or rottenness. 
More meanings
RANDOM WORD

Did you know?

अंत्येष्टी म्हणजे काय ?
Category : Hindu - Traditions
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Status

  • Meanings in Dictionary: 717,490
  • Total Pages: 47,439
  • Dictionaries: 46
  • Hindi Pages: 4,555
  • Words in Dictionary: 325,863
  • Marathi Pages: 28,417
  • Tags: 2,707
  • English Pages: 234
  • Sanskrit Pages: 14,232
  • Other Pages: 1

Suggest a word!

Suggest new words or meaning to our dictionary!!

Our Mobile Site

Try our new mobile site!! Perfect for your on the go needs.