TransLiteral Foundation
मराठी मुख्य सूची|मराठी पुस्तके|कथाकल्पतरू|स्तबक ८|
स्तबक ८ - अध्याय १४

कथाकल्पतरू - स्तबक ८ - अध्याय १४

'कथा कल्पतरू' या ग्रंथात चार वेद, सहा शास्त्रे, अठरा पुराणे, तसेच रामायण, महाभारत व श्रीमद्‍भागवत हे हिंदू धर्मिय वाङमय ओवीरूपाने वर्णिलेले आहे.


अध्याय १४

॥ श्रीगणेशाय नमः ॥

मुनीसि ह्मणे जन्मेजयो ॥ अजमीढाचा विवाहो ॥ जाहला की नाहीं तो अन्वयो ॥ सांगिजे मज ॥१॥

वैशंपायन ह्मणती राजमा ॥ त्रेतांती द्वापार लागलिया ॥ तेथोनि अजमीढाचे राज्या ॥ प्रवृत्ती हस्तनापुरी ॥२॥

गंधमादनींचा नृसिंहरावो ॥ तयाचा पुत्र निर्मळदेवो ॥ तत्कन्या सुभद्रा तिशीं विवाहो ॥ जाहला महोत्साहें ॥३॥

मग हस्तनापुरनगरीं ॥ अजमीढराव राज्य करी ॥ देवधर्म परोपरी ॥ आचरती लोक ॥४॥

तंव वर्तली येकी व्यवस्था ॥ ते ऐकेम मत्स्यपुराणींची कथा ॥ अजमीढाराव राज्य करितां ॥ धर्म वृद्धीतें पावला ॥५॥

एकदां सभे बैसला नृपमणी ॥ तंव जाहली आकशवाणी ॥ काय गा निश्चिंत बैसोनी ॥ राहिलासि राया ॥६॥

तेणें चिंता वर्तली समस्तां ॥ तंव नारद आला अवचिता ॥ रायें नम्स्कारितां विधिसुता ॥ येरें आशिर्वाद दीधला ॥७॥

रायें पुजिलिया उपचारीं ॥ नारद ह्मणे गा अवधारीं ॥ मी गेलों होतों पाताळविवरीं ॥ तेथें वासुकी भेटला ॥८॥

तेणें तुझी निंदा केली ॥ ह्मणे सोमावंशीची महिमा गेली ॥ अजमीढें लज्जा आणिली ॥ पूर्वजांसी ॥९॥

म्या तुझाचि पक्ष धरिला ॥ तरी तो मजवरी कोपला ॥ ह्मणे सोमादिकी स्वर्ग घेतला ॥ तो पराक्रम अद्भुत ॥१०॥

ऐसें नारदवाक्य ऐकोनी ॥ अजमीढ खवळला मनी ॥ मग प्रधान बोलावोनी ॥ केला निर्धार युद्धाचा ॥११॥

ह्मणे दूत धाडोनि पाताळासी ॥ बरेवें पुसावें वासुकीसी ॥ तंव कोप येवोनि नारदासी ॥ ह्मणे जारे शरण तया ॥१२॥

यावरी नारद अद्दश्य जाहला ॥ परि सेनासमुद्र गजबजिला ॥ अजमढि कोपें बोलिला ॥ कीं धरारे वासुकीसी ॥१३॥

निशाणीं घावो देवोनी ॥ वेगें उठिला नृपमणी ॥ सैन्य सन्नद्ध होवोनी ॥ चालिलें देखा ॥१४॥

तये निशाणाचे गजरों ॥ देव खळबळले अंबरीं ॥ बह्माविष्णुत्रिपुरारी ॥ जाहले भयभीत ॥१५॥

आणि त्या नादें गजबजिला ॥ नारद स्वर्गीहूनि पडिला ॥ सहस्त्रयोजनें आदळला ॥ अभिघात जाहला थोर पैं ॥१६॥

जिव्हा दातें रगडिली ॥ मेदिनी थोर कांपिन्नली ॥ मग उठोनि तिये वेळीं ॥ मुरझावोनि बैसला ॥१७॥

राव ह्मणे मुनीश्वरा ॥ त्रिलोकीं गमन ब्रह्माकुमरा ॥ तरी कैसा पडला येकसरां ॥ वाद्यनादें क्षितीवरी ॥१८॥

वैशंपायन ह्मणती भारता ॥ अनृतभांषणें ब्रह्मसुता ॥ पात घडला गा निरुता ॥ भुमंडला माजी ॥१९॥

असो उपरी मूर्छा भंगुनी ॥ नारद गेला अमरभुवनीं ॥ इकडे अजमीढें नृपमणी ॥ बोलविले समस्त ॥२०॥

द्दीपोद्दीपींचे येवोनि राजे ॥ स्वसैन्येसिं मीनलें वोजे ॥ ते अवलोकिले सांजे ॥ अजमीढरायें ॥२१॥

मानसन्मानी वस्त्रालंकार ॥ टिळेविडे जाहले अपार ॥ मग ह्मणे महावीर ॥ कां पां न आला बिभीषण ॥२२॥

तंव कौचद्दीपींचा राक्षस ह्मणे ॥ समुद्रा अवर्तिलें रघुनंदनें ॥ ह्मणोनि बिभीषणा येणेंजाणें ॥ न होय साच ॥२३॥

असो हें वचन ऐकोनी ॥ रथीं आरुढला नृपमणी ॥ मग दळवैय्या पाठवोनि ॥ घेतली सैन्यगणती ॥२४॥

भविष्योत्तरपुराणीं ॥ गणित केलें असे मुनीनी ॥ तें सांगतों अनुलक्षोनीं ॥ ऐकें जन्मेजया गा ॥२५॥

एक्यायशीं लक्ष अक्षौहिणी ॥ अवघे भूपाळ मुकुटमणी ॥ कुंतकार खर्व क्षोणी ॥ समस्त रायांचे ॥२६॥

आठपद्मक्षोणी धनुर्धर ॥ नवखर्वक्षोणी लढाऊवीर ॥ दीडकोटी अधिकतर ॥ तीननवलक्ष पायदळ ॥२७॥

छपन्नप्रयुतें असिवार ॥ अकराक्षोणी रहंवर ॥ अंर्बुदें तीनक्षोणी कुंजर ॥ जाहली गणती ॥२८॥

ऐसे पूर्वदिशेस निघाले ॥ भागीरथीतील उतरले ॥ पुढां प्रयागा पातले ॥ त्रिवेणीस्थानीं ॥२९॥

मग काशियेसी जाउनी ॥ काशीश्वरातें नमस्कारुनी ॥ समभारें चालिले तत्क्षणीं ॥ निशाणगजरें ॥३०॥

मग मूर्तींतीर्थ पावले ॥ तेथें अकरादिन राहिले ॥ तंव जन्मेजयें प्रश्निलें ॥ कीं तेम तीर्थ कवणेपरी ॥३१॥

मुनि ह्मणे भागीरथीतीरीं ॥ गुप्ततप करी त्रिपुरारी ॥ तरीतयाची अवधारीं ॥ फळश्रुती थोर ॥३२॥

तेथें तपकरी जो नर ॥ तो कैलासभोगी दुजा रुद्र ॥ येकदा तें लोपवोनि शंकर ॥ गेला कैलासीं ।३३॥

मग तेथें अटव्य वाढलें ॥ तेणें महातीर्थ लोपलें ॥ हें जन्मेजयें ऐकोनि वाहिलें ॥ ह्मणे सांगा अग्रकथा ॥३४॥

मुनि ह्मणे तेथोनि निघाल्यावरी ॥ सकळ पावले समुद्रतीरीं ॥ यानंतरें अग्रपरी ॥ ऐकें राया ॥३५॥

अजमीडें भूपाळांसी ॥ पुसिलें वयबुद्धवडिलांसी ॥ कीं समुद्र तरिजे ऐसी ॥ सांगिजे बुद्धी ॥३६॥

तंव ते ह्मणती ऐसें कीजे ॥ हा सागर शरीं बांधिले ॥ जैसा शिळीं बांधिला रघुराजें ॥ त्रेतायुगांतीं ॥३७॥

ऐसें विचारिती परस्पर ॥ इकडे स्वर्गी पातला ब्रह्मकुमरा ॥ तयासि कणतकुंथता इंद्र ॥ देखता जाहला ॥३८॥

इंद्र ह्मणे गा नारदा शरीरीं काय उठिली बाधा ॥ येरु सांगता जाहला विबुंधां ॥ पूर्वकथन ॥३९॥

कीं अजमीढ जातां वासुकीवरी ॥ म्यां वारोनि ह्मणितलें नकरीं ॥ तंव वाद्यनादें येवोनि गिरगिरी ॥ पडिलों भुवरी अकस्मात ॥४०॥

ऐकोनि तटस्थ सुरवर ॥ ह्मणती हें मांडलें अखंर ॥ इंद्र ह्मणेजी स्वामी शीघ्र ॥ श्रुत करावें त्रिदेवां ॥४१॥

येरु तत्क्षणी निघाला ॥ जावोनि ब्रह्मया भेटला ॥ वृत्तांत अवघा सांगीतला ॥ ह्मणे जी चला अमरावती ॥४२॥

ब्रह्मा दचकोनि ह्मणे नारादा ॥ वेगीं जाणवीं शिवमुर्कुदा ॥ येरं जावोनि कथिलें प्रसिद्धा ॥ हरिहरांसी ॥४३॥

ऐसे तिन्ही देव मिळोनी ॥ निघाले सपरिवार तत्क्षणीं ॥ येवोनि पावले स्वर्गभुवनीं ॥ जाहली भेटी इंद्रादिकां ॥४४॥

तेथें सभा धनवटली ॥ एकांतविचारणा मांडली ॥ पुढां कथा कैसी वर्तली ॥ ते अवधारिजे ॥४५॥

इकडे अजमीढें काय केलें ॥ धनुष्य सत्राणें टणत्कारिलें ॥ तेणें त्रैलोक्य गडगडलें ॥ देव भ्याले समस्त ॥४६॥

मग आरुढोनियां विमानीं ॥ देव पाहों पातले गगनीं ॥ तंव शरासि शर सांधोनी ॥ बांधिला सेतु अचाट ॥४७॥

तो सघन अभंग बांध पडिला ॥ चातुरंगभार उतरला ॥ पैलतीरीं मेळिकार आला ॥ पालाशद्दीपीं ॥४८॥

तें पालशद्दीप भयंकर ॥ वनस्पती आणि महाकुंजर ॥ तेथोनि चालिला दळभार ॥ पुढिले समुद्रीं ॥४९॥

सेतु उतरोनि झडकरी ॥ मार्गी चालतां वनांतरीं ॥ तंव हर्ष जाहला भारी ॥ वनस्पती कुंजरां ॥५०॥

तिया वनस्पती स्तविती ॥ धन्यधन्य कीं परद्दीपपती ॥ कुंजर स्वभाषा बोलती ॥ मानिताती अजमीढा ॥५१॥

रायें तें कौतुक देखोनी ॥ भेटला वनस्पतीसि धांवोनी ॥ तंव गज पुष्पेंफळें घेवोनी ॥ भेटावया पातले ॥५२॥

तयां प्रेमें भेटला रावो ॥ येरीं नमस्कारिला महाबाहो ॥ हा महा अद्भुत नवलावो ॥ कथिला मुनीनें ॥५३॥

ऐकोनि जन्मेजय ह्मणे ॥ हत्ती स्वभाषा बोलती हें मानें ॥ परि वनस्पतींचें बोलणें ॥ वाटे असत्य ॥५४॥

मुनि ह्मणे ऐकें भारता ॥ वसिष्ठाभाषित रामकथा ॥ कीं रामें वधोनि लंकानाथा ॥ पाडिलीं शिरें दहाही ॥५५॥

तंव रावणाचें उसळलें शिर ॥ तें रामासि ग्रासाया आलें शीघ्र ॥ तेणे भयें श्रीरघुवीर ॥ तटस्थ जाहला ॥५६॥

मंत्रें शिरनिःपात केला ॥ परि मनीं राग धरिला ॥ आणि नगरलोक वारिला ॥ कीं जल्पेल तो वधणें ॥५७॥

तेणेंगुणें तये नगरीं ॥ मौन धरिलें नरनारी ॥ बोलणें खुंटोनियां वक्रीं ॥ राहिला सर्व व्यापार ॥५८॥

वेदशास्त्र मार्ग खंडले ॥ देवधर्मही खुंटले ॥ ह्मणोनि विप्रकुळ निघालें ॥ अन्यदेशीं ॥५९॥

ऐसें देखोनि नारदमुनी ॥ श्रुता करिती इंद्रलागुनी ॥ कीं अयोध्येमाजे कार्मुकपाणीं ॥ मांडिलें विचित्र ॥६०॥

मग समस्तही सुस्वर ॥ केलासा निघोनि गेले शीघ्र ॥ शिवासि श्रुत केलें समग्र ॥ रामकरण ॥६१॥

ब्रह्माविष्णु तेचि अवसानीं ॥ भेटों पातले शूळपाणी ॥ त्याहीं ऐकिलें वृत्त कणीं ॥ देवभाषित ॥६२॥

अवघे तटस्थ जाहले ॥ विचार करूं लागले ॥ तंव महादेवें बोलिलें ॥ सकळिकांसी ॥६३॥

कीं राम रावणाचेनि धाकें ॥ रागें न बोले स्वमुखें ॥ परि हें करणें लीलाकौतुकें ॥ झणी होय ॥६४॥

असो तेणें वार्जिलें बोलणें ॥ तरी कैसा उपावो करणें ॥ कोणेप्रकारें भेदरा दवडणें ॥ राघवाचा ॥६५॥

महेश ह्मणे चतुर्मुखासी ॥ तुवां अवतरोनि अयोध्यासी ॥ अश्वत्यरूपें राघवासी ॥ प्रबोधावें ॥६६॥

ब्रह्मा ह्मणे नघडे ऐसें ॥ म्यां पिपळ व्हावे कैसें ॥ छेद करितील कीं मनुष्यें ॥ माझा तेथ ॥६७॥

तंव विष्णु आणि सुरवर ॥ ह्मणती न कीजे आन विचार ॥ तुजवरी घाय घालिती पामर ॥ ते साहणें आह्मां ॥६८॥

पहिले तीन म्या साहणें ॥ ऐसें महादेव ह्मणे ॥ दुसरेम विष्णूनें तीन घेणें ॥ येरां सुरवरीं सहावें ॥६९॥

पिंपळा घावो हाणीला ॥ तो क्षयासि निश्चयें जाईला ॥ ऐसा वर पावतां सोज्वळ ॥ संतोषला ब्रह्मा ॥७०॥

समस्त सुरवर ह्मणती ॥ आह्मी होवोनि गा वनस्पती ॥ तुझे घाय साहों समस्तीं ॥ परि हें करीं कार्य ॥७१॥

मग ब्रह्मा संतोषोनी ॥ अश्वत्थ जाहला मेदिनीं ॥ अयोध्यप्रदेशानिकटवनीं ॥ महाथोर ॥७२॥

पिंपळीं ब्रह्मा अवतरला ॥ चहूंमुखांहीं गर्जिन्नला ॥ चारीवेदांचा ध्वनी उठिला ॥ पांचव्यानें खरध्वनी ॥७३॥

गोवारी चारी गोधनें ॥ तंव तो शब्द ऐकिला तेणें ॥ मग हांसत हांसत ह्मणे ॥ कीं हें नवल देखा ॥७४॥

पाणिवठां जाती कामिनी ॥ त्या हांसती भारितां पाणी ॥ ते वार्ता ऐकोनि नगराजनीं ॥ केलें हास्य ॥७५॥

तो परंपरा वार्ताकल्लोळ ॥ लोक करिताति सकळ ॥ भद्रीं होता रामभुपाळ ॥ ऐकिला तेणें ॥७६॥

राम आल्हादला मनीं ॥ तंव परिवार उठिला हांसोनी ॥ अवघी सभा तिये क्षणीं ॥ नमाय हांसता ॥७७॥

वसिष्ठ ह्मणे गा रामचंद्र ॥ तुजसी बोल लागला खरा ॥ मौन धरविलें होतें समग्रां ॥ तें वृथा गेलें ॥७८॥

राम ह्मणे प्रधानासी ॥ कीं प्रथम हास्य केलें तयासी ॥ धरोनी आणीं मजपासी ॥ वेगवत्तर ॥७९॥

तेवेळीं प्रधान उठिला ॥ सकळिकां वृत्तांत पुसों लागला ॥ ऐसा फिरताफिरत पातला ॥ द्वारवेशीं ॥८०॥

धांडोळिता अनेकांपरी ॥ तंव ठायीं पडिला गोवारी ॥ तो बांधोनि आणीला झडकरी ॥ श्रीरामापें ॥८१॥

रामचंद्रें तो सोडविला ॥ मग वृत्तांत तया पुसिला ॥ येरें अश्वत्थाचा सांगीतला ॥ शब्दघोष ॥८२॥

उपरी राम ह्मणे प्रधानासी ॥ वेगें छेदावें अश्वत्थासी ॥ प्रधानें पाठविले छेदनासी ॥ भिल्लजाती ॥८३॥

तंव ते देखतां घातक ॥ अश्वत्थें केला शब्दघोष ॥ मग चालिला झोडित देख ॥ पल्लेवरी ॥८४॥

डाहळे लागती सटसटां ॥ भिल्ल पळाले झडझडां ॥ ऐसें देखोनि वेगाढां ॥ धांवला प्रधान अ॥८५॥

तोही झोडिला डहाळेंवरी ॥ पाळतां प्रवेशला नगरीं ॥ तें देखोनि सपरिवारीं ॥ चालिला रामचंद्र ॥८६॥

पुढां बारालक्ष सैन्येंसीं ॥ प्रधान वेढी अश्वत्थासी ॥ तंव मार केला समस्तांसी ॥ अश्वत्थें तेणें ॥८७॥

सैनिक शस्त्रास्त्रें मोकलिती ॥ परि तीं वृक्षासि न लागती ॥ येरें सैन्या लोळविलें क्षितीं ॥ लत्ताघातें ॥८८॥

जींजीं शस्त्रें प्रेरिती ॥ तीतीं मागुती मुरडती ॥ ज्यांचीं त्यांसीच भेदिती ॥ जाहली शांती सैन्याची ॥८९॥

मग तें जाणोनि अखर ॥ राम चालिला वेगवत्तर ॥ तेव्ह निशाणनादें अंबर ॥ गर्जिन्नलें देखा ॥९०॥

रामें सिहनाद केला ॥ अश्वत्थ वेदध्वनी बोलिला ॥ रामें बाण गुणीं लाविला ॥ धाक पडिला सुरवरां ॥९१॥

मग ब्रह्माविष्णु सुरवर ॥ मृत्युलोकीं आले समग्र ॥ त्याहीं केला नमस्कार ॥ श्रीरामासी ॥९२॥

राम संतोषला निजमनीं ॥ अवघें आलिंगिले धावोनी ॥ सभा जाहली तिये स्थानी ॥ बैसले मानसन्मानें ॥९३॥

देव ह्मणती गा रघुपती ॥ आमुची परियेसी विनंती ॥ त्वां मौन धरिलें कवणेगती ॥ कां वेदोच्चार वर्जिलें ॥९४॥

तंव राम ह्मणे देवांसी ॥ कीं म्यां वधिलें रावणासी ॥ तेव्हां त्याचें शिर ग्रासावयासी ॥ आलें मज ॥९५॥

तो धाक मनीं संचरला ॥ ह्मणोनि शब्द म्यां वर्जिन्नला ॥ पुढें येणें अश्वत्थें केला ॥ नवलाव थोर ॥९६॥

मग ह्मणे नारायण ॥ रामा तुं परमात्मा ॥ जगज्जीवन ॥ तरी कां विसरलारि मागील प्रश्न ॥ रावणाचा ॥९७॥

दशशिर हा महाभक्त ॥ जया प्रसन्न जगन्नाथ ॥ तो तुझाही साक्षांत ॥ दारवंठेकरी ॥९८॥

तयाचा हा महिमा थोर ॥ तुवां जगीं केला विस्तार ॥ येरवीं निर्भय अजरामर ॥ अनादिसिद्ध तूं ॥९९॥

रामा तुझिये निकरशरें ॥ मुक्ति मागीतली दशशिरें ॥ तेंचि तुझें सामर्थ्य तरुवरें ॥ वर्णिजतें आनंदें ॥१००॥

नारद ह्मणे देवांसी ॥ कीं जो वर्णील रामकीर्तीसी ॥ हा अश्वत्व रक्षील तयासी ॥ सर्वथैव ॥१॥

तरी देव हा या वृक्षातें ॥ रक्षावें लागेल निरुतें ॥ ऐसें विचारिती जंव समस्तें ॥ तंव पावले ऋषीश्वर ॥२॥

मग त्यांपरती सविस्तर ॥ अश्वत्थरामाचें चरित्र ॥ श्रतु केलें असे समग्र ॥ देवत्रयांहीं ॥३॥

मार्कंडेय ह्मणे गा महेशा ॥ अश्वत्थ ब्रह्मांश हा भरंवसा ॥ जन उद्धरेल जगन्निवासा ॥ कीतींस्तव ययाचे ॥४॥

आणि रामगुणवर्णनें समस्त ॥ उद्धरतील जीवजंत ॥ परि वनस्पतीबोलणें करावें गुप्त ॥ वेदशास्त्ररहस्त्र तें ॥५॥

ऐकोनि शिव ब्रह्मा ह्मणे ॥ ऐसेंचि आणिक येक करणें ॥ प्राणिमात्रां उद्धरणें ॥ कीर्ति करणें रामाची ॥६॥

जेणें गुप्त प्रकट हास्यक ॥ मनुष्यमात्रां साजे सम्यक ॥ ऐसें करणें सिद्धांतिक ॥ आजपासोनी ॥७॥

मग मार्कंडेय बोलिला ॥ काहीं आश्वर्य जरी देखिले ॥ तरी करावें हास्य वहिलें ॥ गुप्तप्रकट ॥८॥

मुखाआड वस्त्र धरूनी ॥ हास्य करावें नम्रवदनीं ॥ परि वर्जावी गंभीरध्वनी ॥ सभेमाजी ॥९॥

इतुकेनि सर्व आनंदले ॥ रामें क्रोधातें सांडिलें ॥ तेंहूनि अश्वत्थाचें प्रकटलें ॥ ब्रह्माचरित्र ॥११०॥

राम ह्मणे ब्रह्मयासी ॥ भलें फसविले होतें अह्मासी ॥ तंव येरू ह्मणे उपायें तुह्मासीं ॥ जाणविलें म्या ॥११॥

असो राम लागला ब्रह्मचरणीं ॥ सभा विसर्जिली तत्क्षणीं ॥ आणि देव गेले निजभुवनीं ॥ कोदंडपाणी बुजावितां ॥१२॥

हे नारदपुराणींची कथा ॥ भविष्योत्तरपुराणमता ॥ तुज कथिली गा भारता ॥ कार्यनिमित्तें ॥१३॥

हे कथा अगस्तिरामायणीं ॥ प्रकट बोलिले व्यासमुनी ॥ ते संक्षेपें तुजलागोनी ॥ केली श्रुत ॥१४॥

तूं ह्मणसी वनस्पती ॥ कैसियापरी बोलती ॥ तरि देव अवतरले क्षितीं ॥ वनस्पतीरूपें त्या द्दीपीं ॥१५॥

ते ब्रह्मायाप्रती बोलिला होते ॥ कीं आह्मी अवतरूं निरुतें ॥ ह्मणोनीच अवतरले तेथें ॥ समस्त सुरवर ॥१६॥

तिया वनस्पती बोलती ॥ येथें कांहीं न धरावी भ्रांती ॥ हें ऋषिवाक्य पुराणसंमती ॥ ह्मणे मधुरकरकवी ॥१७॥

इति श्रीकथाकल्पतरु ॥ अष्टमस्तबक मनोहरू ॥ अजमीढप्रयाणप्रकारू ॥ चतुर्दशोऽध्यायीं कथियेला ॥११८॥

॥ शुभंभवतु ॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2010-03-03T21:11:51.2200000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

untuned aerial

  • अमेलित आकाशग 
RANDOM WORD

Did you know?

पूजा उपचार किती व कोणते?
Category : Hindu - Puja Vidhi
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Status

  • Meanings in Dictionary: 717,751
  • Total Pages: 47,439
  • Dictionaries: 46
  • Hindi Pages: 4,555
  • Words in Dictionary: 325,781
  • Marathi Pages: 28,417
  • Tags: 2,707
  • English Pages: 234
  • Sanskrit Pages: 14,232
  • Other Pages: 1

Suggest a word!

Suggest new words or meaning to our dictionary!!

Our Mobile Site

Try our new mobile site!! Perfect for your on the go needs.