Dictionaries | References

यजमानाचा रोजगार गेला तरी आचार्‍यास सवा मणाची धारण

यजमानावर जरी संकट आलें तरी त्याची झळ नोकरांचाकरांस लागत नाहीं. ते आपले यथेच्छ पूर्वक्रमाप्रमाणेंच उधळमाधळ करीत असतात.

Related Words

मोडली तरी राजधानी, भंगलें तरी तीर्थ   यजमानाचा रोजगार गेला तरी आचार्‍यास सवा मणाची धारण   जोडला तरी भट, मोडला तरी गृहस्‍थ   लोण्याहून मऊ असली तरी सासू आणि जखिण असली तरी आई   नरडें दाबलें तरी डोळे वटारतो।’   डोळे फुटले तरी हिशेब बुडत नाहीं   पाद गेला, बोचा आवळला   बापचा बाप गेला, बोंबलतांना हात गेला   खंचो पायु निसर्ले तरी गांडीं पेट्टु   भातावर तूप नसलें तरी चालतें, परंतु मिशास पाहिजे   लांव तरी सासू, डांकीण तरी आई   अंगठी कापली तरी मुतायचा नाहीं   स्‍मशानांत गेलें तरी कावळ्यांचा उपद्रव   सुण्याची शेपटी नळयेंत घातली तरी वांकडी   हात घशांत घातला तरी कोरडाच   व्याही पाहुणा आला तरी रेडा दुभत नाहीं   पडला तरी वैराटगड   माझ्याकडे तरी पाहा   अधेल्यावर धोपटा कोणी तरी टाकील   भूप सवा भूपाचा, धनिकाचा धनिक   पोटशूळ गेला, कपाळशूळ उठला   कंगालाच्या घरीं कंगाल गेला   भर्ता गेला गांवाला अलंकार टांगले खुंटीला   टाळ गेला, मांदळ गेला माझा धेंडा नाचूं द्या   लांडगा आला भेटीला, कुत्रा गेला गांवाला   तळ्याच्या कांठीं गळ टाकला, उद्योगाविण वायां गेला   सोन्याचें ताट असलें तरी त्याला कुडाचें उटिंगण लागतें   जिभेला हाड नाहीं तरी दांत पाडते   सोन्याचें ताट असलें तरी त्याला कुडाचें उठिंगण लागतें   उंट कोठेहि असला तरी अंतसमयीं मारवाडाकडेच तोंड करतो   गुरांना गोठाच आवडत असेल तर त्‍याला यजमान तरी काय करील   अडका गेला पैका गेला मग जन्म कशाला   गेला बाजार तरी   खतां आलें तरी पचवितां आलें पाहिजे   मनाची नाहीं, पण जनाची तरी ठेवावी   आवडेल ते खाय परी, चोरून घेऊं नको तरी   शेताचा आरा (मोड), गाईचा गोर्‍हा व पाळण्यांतील हिरा हे केव्हां तरी उदय काळ आणतीलच आणतील   अंड कितीहि ताणलें तरी कपाळाला लागणार नाहीं   बायको गेली कर्जानें, आपण गेला व्याजानें   पडल्या कृत्तिका रोहिणी, तर मृत गेला शयनीं   दिवस गेला रेटारेटी, चांदण्याखालीं (दिवा लावून) कापूस वटी   अल्प पीडा मनीं आली तरी न मानी   सुनेचा पाय सासूला लागला तरी सुनेनें नमस्कार करावयाचा व सासूचा पाय सुनेला लागला तरी सुनेनेंच नमस्कार करावयाचा   कुत्र्याचें शेंपूट सहा महिने नळकांडयांत घातलें तरी वांकडें वांकडेंच   दिवस गेला हेटाहेटी, चांदण्याखालीं (दिवा लावून) कापूस वटी   रेडयाच्या कानीं किनरी वाजविली तरी तों आपली ड्रोंय सोडीत नाहीं   गणपति करावयास गेला तों माकड झालें   दिवस गेला उटारेटीं मग दिव्यांत कापूस रेटी   जन्मा उपर खाल्‍लें पान, थुंकतां थुंकतां गेला प्राण   वधू न्हाली झाली आणि वाफा शिंपला गेला   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Search results

No pages matched!

Related Pages

  |  
  |  
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP