Dictionaries | References

गुलाबाचे फूल गेले व कांटा राहिला


एखाद्या गोष्‍टीतील चांगला भाग तेवढा गमावून वाईट भाग, त्रासदायक अंश तेवढा आपल्‍या वाट्यास आला म्‍हणजे म्‍हणतात.

Related Words

कांटा   बाभळीचा कांटा, पुढें तिखट आणि मागें पोंचट   अलीकडला - कडे - अलीकडला कुडव, पलीकडली खंडी, मामंजी गेले उफराटे गांडी   उभें कुसळ व आडवें मुसळ   उंबराचे फूल   तिळाइतकें नातें व गगनाइतकी मैत्री   कांद्याचे कोरड्यास, मानभावाची बायको व गाढवाचें जित्राप यांना श्रम व खर्च नाहीं   त्‍याचा गळा व माझा नळा जेव्हां एकत्र होईल तेव्हां हे काम उरकेल   कांट्यानें कांटा काढणें   येईल तितकें बोलू नये व खावेल तितकें खाऊं नये   आग रामेश्र्वरीं व बंब सोमेश्र्वरीं   बायको धमकट, व दादला कसपट   असुदी व अबादी   मैत्री-मैत्रीचें व प्रेमाचें ढोंग   व॥   आळशास दुणें काम व लोभ्यास (कृपणास) दुणा (तिप्पट) ख   आळशाला विसांवा नाहीं व खादाडाला चव नाहीं   दारूचें फूल   धर्माचा कांटा   आवडीला चाड नाही व प्रीतीला तोल नाही   ज्‍यांना भूतकाळ नाहीं त्‍यांना वर्तमानकाळ व भविष्‍यकाळ कोठून असणार   आप तरणें आणि जग तारणें, आप बुडणें व जग बुडविणें   चौघे गेले करायला, एकटा गेला मरायला   कांटा उपटणें   फूल-फूल चळणें   ज्‍याच्या गळ्यांत सरी ते सारी रात्र घोकणी करी, व ज्‍याचे गळ्यात दोरी ते सारी रात्र निद्रा करी   शब्दांचा सिंधु व अकलेचा एक बिंदु   धन्याला धत्तुरा व चाकराला मलिदा   हिंग गेला आणि वास राहिला   बेल गेला, भंडार गेला, कोटिंबा हातीं राहिला   दुरून डोंगर साजरा, जवळ गेले की कांट्याकुट्या (जवळ जातांना काजरा)   अंगावर कांटा उभा राहणें   कुठेंहि गेले तरी पळसाला पानें तीनच   नाकांत नाहीं कांटा, दिमाख मोठा   पांडव जुनानें गेले यादव सोर्‍यानें मेले   चिमूटभर कथा व कंठाळभर नमन   करील त्‍याचा कारभार, मारील त्‍याची तलवार, राखेल त्‍याचे घर व खपेल त्‍याचें शेत   कानामागून आले व तिखट झालें   साम्राज्याचें अडलें व आमचें फावलें   बापानें केलें नांव व मुलानें वाहविलें गांव   बाळी-बाळी बुगडी लेणें नाहीं व खोकला पडसें दुखणें नाहीं   सोन्याची परीक्षा आगींत घ्यावी व आप्तांची परीक्षा विपत्तींत करावी   समुद्रीं मासे व घरीं भरवसे   शेळीचें शेंपूट अब्रुहि झाकीना व माशाहि वारीना   आपली हानि व दुसर्‍याचें हसूं   वेडा झाला व कामांतून गेला   छायेच्या पाठी लागूं नका, व मूळ वस्‍तूस चुकूं नका   शेताचा आरा (मोड), गाईचा गोर्‍हा व पाळण्यांतील हिरा हे केव्हां तरी उदय काळ आणतीलच आणतील   साखरेविना सांजा व स्त्रीविना संसार व्यर्थ   सूर्य अस्त व मजूर मस्त   ओठापर्यंत आले पण पोटांत गेले नाहीं   कुत्र्याची मैत्री, लाडांत आले तर तोंड चाटणार व रागावलें तर लचका भरणार   घुमाऊ or व   दूती म्हणून गेली व स्वतःच प्रिया होऊन बसली   फूल   बाभुळीचा कांटा   माझें म्हणतां भागला, आणि निवांत राहिला   वार्‍यानें आलें वावटळनें गेले   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP