Dictionaries | References

पदरचें खावें पण नदरचें खाऊं नये


स्वतःच्या पदरचें खर्चावें लागलें तरी खर्चावे पण दुसर्‍याने मेहरबानीने किंवा आपली कृपा संपादन करण्याकरितां किंवा लांच म्हणून दिलेल्या द्रव्याचा स्वीकार करुं नये.

Related Words

गांडीत बोट घालूं नये, घातले तर हुंगूं नये, हुंगले तर सांगूं नये, सांगितले तर तेथे राहूं नये   हात बाटवावा परंतु हाड बाटवूं नये   ओवा म्हणतो मी आहे गुणी, पण माझ्यावर पितात पाणी   पुरवली मीठ भाकरी, पण दुसर्‍याची नको चाकरी   नये   आपलें गमवूं नये, दुसर्‍यावर दोष ठेऊं नये   शहाण्याचे खावे जोडे पण मूर्खाचे खाऊं नये पेढे   होऊं नये कोणाची बायको आणि होऊं नये कोणाचा चाकर   भांडाच्या गांडीखालून जाऊं नये   चालायला येण्यापूर्वी धांवण्याची हाव धरूं नये   गांवचा दिवाळखोर, पण परगांवचा सावकार   ऐकून घेत नाही, त्याला सांगू नये काहीं   हत्तीशीं वारगोळें करुं नये   माणसाचा येवा बरा पण जावा खोटा   साप म्हणूं नये बापडा आणि नवरा म्हणूं नये आपला   शहाण्याचा व्हावें चाकर पण मूर्खाचा होऊं नये धनी   हंसरा पुरुष आणि रडकी बायको यांचें तोंड पाहूं नये   एक (एका) पावसाक एक सात्तें पिंदु नये   जेविल्‍लेकडे दोनि येवजूं नये   दूध देखलें पण बडगा देखला नाहीं   हातोडा-हातोडयाचा घाव पडला म्हणजे कांचेचा चुरा होतो पण हिरा ऐरणींत शिरतो   गुलाबाला वास, पण कांटे शरीरास   आमचे घरी येऊं नका, आपले घरी जेऊं नका, उपाशी पण राहूं नका   सुकुमार बिबी आणि चाबका जोगी, चाबुक तुटला पण वळ नाहीं उठला   माणूस फिरलें तर फिरलें पण घराचें वासेहि फिरले   मन पादशाही पण दैव गांडू   तळें पाहून रेडयाला सोडूं नये, महारवाडा पाहून महाराला सोडूं नये   माम्या मावशा आहे पण आईची सर कोणा नये   सर्व भेटावें पण लंगोटीयार भेटूं नये   प्राणावर आलें होतें पण शेपटावर-बोटावर निभावलें गेलें   सोनें उत्तम पण कान खातें   आहे रतन, पण पाहिजे जतन   पवळ्याजवळ (शेजारीं) ढवळा बांधला वाण नाहीं पण गुण लागला   कांही नसो पण दादला पाटील असो   सारा गांव शेती आणि कण नये हातीं   हाताचा हताळ पुरवतो पण तोंडाळ पुरवत नाहीं   जे माणस एकलो पण सांचो हशे, तेना पक्षमा परमेश्र्वर छेज   पोर आणि ढोर दुसर्‍यावर विसंबूं नये   दोहों सशांचे लागतां पाठीं, एकहि नये हातीं   एकाच हाताचीं बोटें, पण सारीं सारखीं नसतात   मनाची नाहीं, पण जनाची तरी ठेवावी   सगळ्याचा वायदा चालतो पण पोटाचा वायदा चालत नाहीं   जो निगुर्‍या त्‍याचें तोंड सकाळी पाहूं नये   घी गेलें पण ठामणें तर राहिलें   उंदड झाला कहर, तरी सोडूं नये शहर   तणा घराचानें उज्‍जानें खेळ नये   वेळ आली पण काळ नाहीं आला   भारा-भाराभर चिंध्या पण एक नाहीं धड   मस्तकावर कोड असलेलें चालेल पण मोडबनिया नको   समुद्र पाठीवर घ्यावा, तोंडावर घेऊं नये   अर्धी सोडून सगळ्यास हात घालूं नये   उंदराच्या पोरानें लोखंडाशी खेळूं नये   एकानें गाय मारली म्हणून दुसर्‍यानें वासरूं मारूं नये   एकानें दांडा उचलला म्हणून दुसर्‍यानें धोंडा उचलूं नये   कोणाचे पोटावर पाय देऊं नये   घ्राणींतल्‍यान वचचें पोण्ण दिवाणांतल्‍यान वच नये   चहाडखोराचा इतबार करूं नये   ज्‍याला पानाचें भय वाटतें, त्‍यानें वनांत जाऊं नये   दरिद्यास खोड असूं नये   नाचारी नाचार्‍याचें खावें पण उच्चार्‍याचें खाऊं नये   पाण्यांत राहून माशांशीं वैर करुं नये   बादशहास बादशाही झाली, म्हणून पिंजार्‍यानें तार तोडूं नये   भुकेला-भुकेला ब्राह्मण, जेवलेला मुसलमान यांना रागास आणूं नये   मेघाच्या आणि गर्भाच्या भरंवशावर राहूं नये   रडत्याच्या डावे बाजूस व हांसत्याच्या उजवे बाजूस बसूं नये   हत्तीशीं वारगोळें करुं नये   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP