Dictionaries | References

आप तरणें आणि जग तारणें, आप बुडणें व जग बुडविणें

स्वतः संकटांतून निभावून जाऊन इतरांसहि आपणाबरोबर निभावून नेणें आणि स्वतःचा नाश करून घेऊन त्याबरोबर इतरांचाहि नाश करणें, या परस्पर विरूद्ध दोन स्वभावनिदर्शक गोष्टी आहेत. ‘कोणी आप तरावें आणि जग जारावें, कोणी आप बुडावें व जग बुडवावें.’ - भाव ५९.

Related Words

आप तरणें आणि जग तारणें, आप बुडणें व जग बुडविणें   उभें कुसळ व आडवें मुसळ   बावळा-बावळी मुद्रा आणि देवळीं निद्रा   कपडा पेने जग भुलता, खाना खाये मन खुलता   गोठणचं गाईल आणि घरांतली जाईल, द्याल तितका मार खाईल   त्‍याचा गळा व माझा नळा जेव्हां एकत्र होईल तेव्हां हे काम उरकेल   आपलें नकटें आणि लोकांचे चोखटें बरोबर आहे   दुर्गुण आणि विपत्ति, आळसापासून उत्पत्ति   आरशांत पाहणाराचे तीन प्रकारः नर, वीर आणि वानर   पहार्‍याला संत्री आणि राज्याला (राजाला) मंत्री   चूल आणि मूल   दृष्टीआड सृष्टि आणि वस्त्राआड जग (जन) नागवें   आप लिखिये और खुदा बाचे   आपलें नकटें आणि लोकांचें चोखटें   सूर्य शिळा, अग्नि ओवळा, आणि गंगा पारोशी म्हणतां येत नाहीं   सुपांतील हंसती आणि जात्यांतील रडती   आपल्यावरून जग ओळखावें   वृत्ति-वृत्तीला बांध घालणें ती बुद्धि आणि बांध राहूं देत नाहीं ती बद्धी   सोनें केलें देवानें आणि सोन्याचा देव केला माणसानें   बाईल गेली यात्रेला आणि लौकरच आली घराला   ज्‍याच्या गळ्यांत सरी ते सारी रात्र घोकणी करी, व ज्‍याचे गळ्यात दोरी ते सारी रात्र निद्रा करी   सांगेल तें कारण आणि बांधील तें तोरण   व्याली आणि चाटावयास विसरली   चोर तो चोर आणि-आणखी शिरजोर   बुडणें-बुडतठाव   साम्राज्याचें अडलें व आमचें फावलें   बापानें केलें नांव व मुलानें वाहविलें गांव   करील त्‍याचा कारभार, मारील त्‍याची तलवार, राखेल त्‍याचे घर व खपेल त्‍याचें शेत   चिमूटभर कथा व कंठाळभर नमन   कानामागून आले व तिखट झालें   बाळी-बाळी बुगडी लेणें नाहीं व खोकला पडसें दुखणें नाहीं   कोठें इंद्राचा ऐरावत आणि कोठें शामभटाची तट्टाणी   कावळे दावो गेलो आणि उजवो गेलो सारखंच   गाय अपवित्र आणि शेपूट पवित्र   धडांत ना भाकडांत, आणि शेळींत ना बोकडांत   नवर्‍याला मिळेना काट आणि धेडा मागतो वरण   कैलास कंटाळे तों गाणें, आणि कान फाटेतों लेणें   सगळा स्वैंपाक तयार झाला आणि विसरली मिठाला   बाभळीचा कांटा, पुढें तिखट आणि मागें पोंचट   आपली हाण (हानि) आणि जगाची मरमर   तिळभर करावें आणि डोंगरभर गर्जावें   कामाला नडी आणि रिकामपणाला घोडी   सगळा गांव बाबाचा, आणि कोणी नाहीं माझ्या कामाचा   माधुकरी-माधुकरीचें आणिलें आणि अर्धें पोट भरिलें   सुकुमार बिबी आणि चाबका जोगी, चाबुक तुटला पण वळ नाहीं उठला   कामापुरता मामा आणि ताकापुरती आजीबाई   कुणब्‍याची बेटी आणि गव्हाची रोटी   सारा गांव शेती आणि कण नये हातीं   पोर आणि ढोर दुसर्‍यावर विसंबूं नये   रडतो आई आई आणि म्हणतो बाई बाई   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP