-
भ्राज् 1.
cl. 1. Ā. ([Dhātup. vi, 22] ) भ्रा॑जते (rarely P. °ति; pf. बभ्राज, [MBh.] ; भ्रेजे, बभ्राजिरे and भ्रेजिरेGr. ; aor. अभ्राट्, अभ्राजि, [RV.] ; अभ्राजिष्टGr. ; Prec. भ्राज्यासम्, [AV.] ; fut. भ्राजिताGr. ; भ्राजिष्यते, [MBh.] ; inf. भ्राजितुम्, ib.), to shine, beam, sparkle, glitter, [RV.] &c. &c.; (with न), to be of no account, [Cāṇ.] : Caus. भ्राजयति (aor. अबभ्राजत् and अबिभ्रजत्), to cause to shine or glitter, illuminate, irradiate, [MBh.] ; [Kathās.] ; [Bhaṭṭ.] : Desid. बिभ्राजिषतेGr. ; Intens. बाभ्राज्यते or बाभ्राष्टि, ib.
-
भ्राज् [bhrāj] 1 Ā. (भ्राजते) To shine, gleam, flash, glitter; रुरुजुर्भ्रेजिरे फेणुर्बहुधा हरिराक्षसाः [Bk.14.78;15.24.] -Caus. To illuminate, irradiate. -With वि to shine brilliantly or intensely; विभ्राजसे मकरकेतनमर्चयन्ती [Ratn.1.21.]
-
भ्राज् [
cf. भृगु; Gk. φλέγω; Lat. fulgere, flamma for flag-ma &c.; Lith. blizgú; Germ. bleichen; Eng. bleach.]
-
भ्राज् f. 2.f. (
nom. भ्रा॑ट्) light, lustre, splendour, [RV.] ; [MaitrS.] ; [ĀpŚr.] [cf. Gk. φλόξ.]
Site Search
Input language: