Dictionaries | References

पोटाला टाच आणि बाहेर दिमाख

पोटाला खावयासहि पुरेसें नसतां पोकळ डौल आणावयाचा.

Related Words

पोटाला पाटा बांधणें   बाहेर-बाहेर काढणें   घरांत दांडगाई, बाहेर कोरडें खाई   गोठणचं गाईल आणि घरांतली जाईल, द्याल तितका मार खाईल   आप तरणें आणि जग तारणें, आप बुडणें व जग बुडविणें   दिवस दारीं बाहेर आला   बाईल गेली यात्रेला आणि लौकरच आली घराला   आरशांत पाहणाराचे तीन प्रकारः नर, वीर आणि वानर   चोर तो चोर आणि-आणखी शिरजोर   व्याली आणि चाटावयास विसरली   सांगेल तें कारण आणि बांधील तें तोरण   सुपांतील हंसती आणि जात्यांतील रडती   सूर्य शिळा, अग्नि ओवळा, आणि गंगा पारोशी म्हणतां येत नाहीं   चूल आणि मूल   घर ना दार, आणि देवळीं बिर्‍हाड   बावळा-बावळी मुद्रा आणि देवळीं निद्रा   फुकट-फुकट आणि चोखट   नाकांत नाहीं कांटा, दिमाख मोठा   सुकुमार बिबी आणि चाबका जोगी, चाबुक तुटला पण वळ नाहीं उठला   सारा गांव शेती आणि कण नये हातीं   कावळे दावो गेलो आणि उजवो गेलो सारखंच   गाय अपवित्र आणि शेपूट पवित्र   वृत्ति-वृत्तीला बांध घालणें ती बुद्धि आणि बांध राहूं देत नाहीं ती बद्धी   पोर आणि ढोर दुसर्‍यावर विसंबूं नये   रडतो आई आई आणि म्हणतो बाई बाई   कोठें इंद्राचा ऐरावत आणि कोठें शामभटाची तट्टाणी   सोनें आणि परिमळे   भांडभांड भांडला आणि शेवटीं धरिला अबोला   दिवसां मजूरी आणि रात्रीं हजेरी   राजे राजांचें दळ हाले आणि प्रजेचे हाल झाले   पेटींत सव्वामण दागिने आणि अंगावर गुंजभर सोनें   चतुराईने शहाणे आणि क्रोधाने मूर्ख वागती   कामाला नडी आणि रिकामपणाला घोडी   सगळा गांव बाबाचा, आणि कोणी नाहीं माझ्या कामाचा   पहार्‍याला संत्री आणि राज्याला (राजाला) मंत्री   कैलास कंटाळे तों गाणें, आणि कान फाटेतों लेणें   बाभळीचा कांटा, पुढें तिखट आणि मागें पोंचट   आपली हाण (हानि) आणि जगाची मरमर   आपलें नकटें आणि लोकांचें चोखटें   तिळभर करावें आणि डोंगरभर गर्जावें   सगळा स्वैंपाक तयार झाला आणि विसरली मिठाला   दृष्टीआड सृष्टि आणि वस्त्राआड जग (जन) नागवें   कामापुरता मामा आणि ताकापुरती आजीबाई   कुणब्‍याची बेटी आणि गव्हाची रोटी   सोनें केलें देवानें आणि सोन्याचा देव केला माणसानें   आपलें नकटें आणि लोकांचे चोखटें बरोबर आहे   माधुकरी-माधुकरीचें आणिलें आणि अर्धें पोट भरिलें   धडांत ना भाकडांत, आणि शेळींत ना बोकडांत   नवर्‍याला मिळेना काट आणि धेडा मागतो वरण   दुर्गुण आणि विपत्ति, आळसापासून उत्पत्ति   अन्नछत्रीं जेवणें आणि धर्मशाळेंत निजणें   आकाशी वाळते आणि पाताळी लोळते   आणि   आपल्या बळें बांधावी कासं आणि कोणाची धरुं नये आस   आयता गब्बू आणि पैसा ढब्बू   उपासामागें पारणें आणि पारण्यामागें उपास   कुत्र्याचें शेंपूट, मांजराचे कान आणि दोहो जिवांची ताणाताण   गांव जळतो तरी हनुमंत बाहेर   गांव जळला तरी हणमंत बाहेर   घर सांकड आणि बाईल-बायको माकड   घरांत नाही लोटा, दिमाख मोठा   घाल पाणी आणि कर कालच्या वाणी   घोडयाच्या-हत्तीच्या पायीं येणें आणि मुंगीच्या पायीं जाणें   चंदनाचे अंग झुरणीचें आणि सोन्याचे अंग करणीचें   टाच   टाच देणें   तीन शेंडे, साबरबोंडें आणि लाल तोंडे, हे वाढल्‍यावांचून राहाणार नाहींत   दुबळा आणि खजेला   दरसन थोडा, दिमाख बडा   दिमाख   दिमाख भारी, खिस्त्या दारीं   दिमाख लवडी आणि कानांत कवडी   धर्माचे गायी आणि दांत (दूध) कां गे नाहीं   नकटावडा, दिमाख बडा   नाकांत नाहीं कांटा, दिमाख मोठा   पाऊस पडे आणि माती तुडे   पाप्याला पंढरपूर आणि नकटयाला तुळजापूर   बाजारांत तुरी आणि भट भटणीला मारी : रांडे घट्ट करशील कीं पातळ करशील?   बाबा गेला आणि दशम्याहि गेल्या   बाहेर   भुकेला पिकलें काय आणि हिरवें काय   माझें घ्या आणि मला पंचांत-पांचांत न्या   राजा करील ती पूर्व दिशा आणि भट सांगेल ती अमावास्या   लक्ष्मी पुसेना शंखाला, तो भीक मागे पोटाला   वकूफ-वकूफ थोडा व दिमाख बडा   वकर-वकर थोडा, दिमाख बडा   विहिणीला केला आहेर, सावकार बसला बाहेर   शेणी आशिल्ल्यो थाप झाल आणि थाप आशिल्ल शेणी जाल्यो   शेतांत नसावा कुंदा आणि गांवांत नसावा निसुंदा   सारा गांव मामाचा आणि एक नाहीं कामाचा   सोनें केलें देवानें आणि सोन्याचा देव केला माणसानें   सोरोप म्हण नयॅ धाकलॉ, आणि घोव म्हण नयॅ आपलॉ   हातीं लागली चेड आणि धर मांडवाची मेढ   हिंव-हिंव भरलें चंद्राला आणि ताप भरला सूर्याला   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP