Dictionaries | References

गुलाबाला वास, पण कांटे शरीरास


गुलाबाच्या फुलाला वास असतो पण झाडास कांटे असतात. त्‍याप्रमाणें एखादी वस्‍तू सुंदर दिसते पण ती मिळविण्याच्या कामी फार प्रयास पडतात. ती सहज साध्य नसते. आकर्षक वस्‍तूंच्याभोवती त्रासदायक गोष्‍टीहि असतात.

Related Words

वास   गुलाबाला वास, पण कांटे शरीरास   मिळवायचें सोपें, पण जिरवायचें-सांभाळा-वयाचें कठीण   ओवा म्हणतो मी आहे गुणी, पण माझ्यावर पितात पाणी   लाविल्यास कांरे महारा कांटया, लाविल्या पण पाटिल, वार्‍यानें (उडून) गेल्या   गांवचा दिवाळखोर, पण परगांवचा सावकार   शहाण्याचे खावे जोडे पण मूर्खाचे खाऊं नये पेढे   माणसाचा येवा बरा पण जावा खोटा   सांगतां येतें पण करवत नाहीं   दूध देखलें पण बडगा देखला नाहीं   पुरवली मीठ भाकरी, पण दुसर्‍याची नको चाकरी   हातोडा-हातोडयाचा घाव पडला म्हणजे कांचेचा चुरा होतो पण हिरा ऐरणींत शिरतो   उड्या बरा पण पड्या कठीण   दुनिया झुकती आहे पण झुकविणारा पाहिजे   पोटचें द्यावें पण पाठचें देऊं नये   मन पादशाही पण दैव गांडू   माणूस फिरलें तर फिरलें पण घराचें वासेहि फिरले   सुकुमार बिबी आणि चाबका जोगी, चाबुक तुटला पण वळ नाहीं उठला   आमचे घरी येऊं नका, आपले घरी जेऊं नका, उपाशी पण राहूं नका   काळ आला होता पण वेळ आली नव्हती   खिळे खातांना गोड वाटतात, पण हगतांना समजेल   तवाई पुरवते पण अवाई पुरवत नाही.   बहुत देखिले टिळेटाळे, पण चिखलास नाहीं पाहिले डोळे   प्राणावर आलें होतें पण शेपटावर-बोटावर निभावलें गेलें   पंगिरो पोटलून आंगा कांटे   गुलाबी पुष्‍पाच्या योगाने, खुडून घेती कांटे   फुलाचास वास भुंग्याला, आणि चिखल बेडकाला   जेथें विश्र्वास, तेथें करावा वास   तेल जळे, पीडा टळे, पण ज्‍याचे जळे त्‍याला कळे   सुंभ जळलें पण पीळ निसवत नाहीं   पवळ्याजवळ (शेजारीं) ढवळा बांधला वाण नाहीं पण गुण लागला   कांही नसो पण दादला पाटील असो   सोनें उत्तम पण कान खातें   शहाण्याचा व्हावें चाकर पण मूर्खाचा होऊं नये धनी   हाताचा हताळ पुरवतो पण तोंडाळ पुरवत नाहीं   मनाची नाहीं, पण जनाची तरी ठेवावी   सगळ्याचा वायदा चालतो पण पोटाचा वायदा चालत नाहीं   एकाच हाताचीं बोटें, पण सारीं सारखीं नसतात   जे माणस एकलो पण सांचो हशे, तेना पक्षमा परमेश्र्वर छेज   आहे रतन, पण पाहिजे जतन   सारीं सोंगे येतात पण पैशाचें सोंग येत नाहीं   घरावर नाहीं कौल पण पगडीचा कोण डौल   मला झंवा पण पाटलीण म्हणा (पाटिलबाबा)   वेळ आली पण काळ नाहीं आला   माम्या मावशा आहे पण आईची सर कोणा नये   सर्व भेटावें पण लंगोटीयार भेटूं नये   घी गेलें पण ठामणें तर राहिलें   भारा-भाराभर चिंध्या पण एक नाहीं धड   मस्तकावर कोड असलेलें चालेल पण मोडबनिया नको   नको गे बाई! कोंकणांतलो घोव, सोंवळा (नेसणें) सोडून घेव पण निरोप देव   कांटे   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.
TOP