गौळण - १८१ ते १८८

१८१

एकी म्हणती हरि आमुचा सोयरा । दुजी म्हणे घरा पुसों जांई ॥१॥

तिजी म्हणे काली आणिला पोसणा । चौथी म्हणे कान्हा यशोदेचा कीं ॥२॥

एकी म्हणे माझा नोवरा साजणी । एकी म्हणे बहिणी पाठीची मी ॥३॥

निळा म्हणे म्हणती आमुचा पिता । एकी म्हणे चुलता सखा माझा ॥४॥

१८२

एकी म्हणती हा आमुचा सांगाती । दुजी म्हणे परती भाऊ माझा ॥१॥

तीजी म्हणे हरि आमुचा मेहुणा । चौथी म्हणे पैसुन्या देखणी झणें ॥२॥

एकी म्हणती हा आमुचा गोवळ । सहावी म्हणे बाळ नंदाचा कीं ॥३॥

निळा म्हणे जैशा श्रुती विवादती । तैशा या भांडती परस्परें ॥४॥

१८३

करितां तयां काम धाम । तमाळश्याम ध्यानीं मनीं ॥१॥

तेणें पावल्या आनंदा । वेधीं गोविंदा वेधलिया ॥२॥

जागृति स्वप्न सुषुप्ती आंत । नेणेति माता आणिकांची ॥३॥

निळा म्हणे अहोरात्रीं । देखती नेत्रीं तेंचि रुप ॥४॥

१८४

कृष्णरुपा वेधिल्या नारी । देखती अंतरी तेंचि रुप ॥१॥

गमनीं शयनीं आसनी भोजनीं । देखती जनीं वनीं दृष्टीपुढें ॥२॥

एकांती लोकांती घरीं दारीं बाहेरी । त्याविण निजाचारीं नेणती दुजें ॥३॥

निळा म्हणे सर्वहि त्याचा परिवार । होवोनी सारंगधर ठेला घरीं ॥४॥

१८५

बोलती चालती देखती ऐकति । सर्वत्री श्रीपती त्यांचे दृष्टी ॥१॥

सासुरे माहेर सासु सासरा दीर । देखती त्या भ्रतार हरीच्या रुपें ॥२॥

सोयरेसज्जनइष्टमित्रजन । कन्याकुमरेधन कृष्णचि गोत ॥३॥

निळा म्हणे त्यांचे संपत्ति वैभव । पशुवादिक सर्व झाला कृष्ण ॥४॥

१८६

बोलती बोलणें चालती चालणें । करिती देणें घेणें परि तो ध्यानीं ॥१॥

जेविती जेवणीं खेळत खेळणीं । मिरविती भूषणें परि चित्त तेथें ॥२॥

गीतीं गाती गीत विनोदीं हांसती । रुदनीं रुदत परि त्या कृष्णीं ॥३॥

निळा म्हणे सुखें भोगिती नानाभोग । परि त्यांचे श्रीरंग ध्यानी मनीं ॥४॥

१८७

येतां देखोनियां भार । गाई मनोहर गोवळांचे ॥१॥

धांवचि घेऊनि गौळणी येती । पाहावया श्रीपती मदनमूर्ती ॥२॥

एकीस न पुसतां एकी । माय लेकी सास्वा सुना ॥३॥

निळा म्हणे पाहोनि मुख । भोगताती सुख कैवल्यापर ॥४॥

१८८

पशु पक्षी जीव श्वापदें वनचरें । अवघीं कृष्णाकारें झालीं तयां ॥१॥

माडया उपरमाडया बैसती बैसणीं । नाना अलंकार लेणीं झाला कृष्ण ॥२॥

मनीं त्यांचे कृष्ण ध्यानी त्यांचे कृष्ण । श्रवणीं त्यांचे कृष्ण वदनीं वाचे ॥३॥

निळा म्हणे कृष्णीं झाल्या कृष्णरुप । अवघ्या नामरुप क्रियासहित ॥४॥