TransLiteral Foundation

आरंभ

श्रीगणेशाय नमः

॥ श्रीकृष्णपरमात्मने नमः ॥

जेंवस्तुवेदांतवदप्रतिपाद्य ॥ जें अनादित्वें जगदाद्य ॥ जें वंद्याहि परमवंद्य ॥ तो वंदिला सिद्धविनायकु ॥१॥

सुखाचें मस्तक प्रचंड ॥ हारुषाचें वोतिलें तोंड ॥ झेलित आनंदाची सोंड ॥ एकत्वें अखंड एकदंतु झळके ॥२॥

ज्ञानतेजें सतेज परशु ॥ अखंड स्मरणाचा अंकुशु ॥ अभयवरदें अतिविश्वासु ॥ स्वानंदाचा सुरसु लाडू देशी ॥३॥

प्रकृति पुरुष चरण दोन्ही ॥ तळीं घालिसी एकपणीं ॥ तयावरी सहजासनीं ॥ अगम्यगुणीं शोभसी ॥४॥

त्यामाजीं चराचर रहिवासु ॥ जो सकळ गणांचा निजईशु ॥ तो वंदिला श्रीगणेशु ॥ परमार्थविलासु ग्रंथार्थी दावी ॥५॥

सारासारविभाग जनीं ॥ जें विवेकें दावी प्रबोधुनी ॥ ते वंदिली शारदा जननी ॥ असार जिचेनी निजसार ॥६॥

शुक्लांबर सुवासी ॥ चिदंबर झळके कांसेसी ॥ चिद्रत्नें सेवी अहर्निशीं ॥ तये परमंहसीं आरुढ ॥७॥

स्वखर्ण शब्दांत वीणा ॥ वेदार्थाची पोथीजाणा ॥ तुझिये कृपादृष्टीचा पान्हा ॥ सबाह्य कविजनां निवविसी ॥८॥

वाच्य वाचक वचन ॥ वाग्देवता जाली आपण ॥ तिचे नमस्कारितां चरण ॥ ज्ञानविज्ञान प्रकाशे स्वयें ॥९॥

यापरी वाग्देवता ॥ शब्दीं वदवी निः शब्दता ॥ अक्षरीं दाव , अक्षरार्था ॥ साह्य परमार्था सर्वदा ॥१०॥

आतां वंदूं कुळदेवता ॥ जे कां एकवीरा एकनाथा ॥ तिचेनी नांवे मी ही कविता ॥ अतिश्लाघ्यता जंवमानी ॥११॥

तंव नांव रुप गुण वार्ता ॥ उरों नेदी कुळदेवता ॥ निर्दाळुनि कवित्वअहंता ॥ एकात्मता भजनें भजवी ॥१२॥

भजतां कुळदेवता केवळ ॥ तंव कुळशील केलें अकुळ ॥ भज्य भजनचि मूळ ॥ केलें निर्मूळ मूळान्वयें ॥१३॥

यापरी एकनाथा ॥ एकत्व दे निजभक्त ॥ अर्थ स्वार्थ परमार्था ॥ मुख्यत्वें अद्वैतामाजीं मिरवी ॥१४॥

यापरी ते जगदंबा ॥ अकुळें आणिली कुळासी शोभा ॥ ते वंदिली ग्रंथारंभा ॥ कवित्वकदंबा जीवन ॥१५॥

आतां वंदूं निजसज्जन ॥ जे दीनदयाळ चातकघन ॥ ज्यांसी जन वन विजन ॥ समसमान समत्वें ॥१६॥

सर्वसमन समतें ॥ हेंचि भांडवल संतांतें ॥ तेणें भांडवलें जे पुरते ॥ ते परब्रह्मातें आकळिती ॥१७॥

संत कृपा करिती जेथें ॥ परमानंदु प्रकटे तेथें ॥ यालागीं निज संतातें ॥ वित्तें जीवितें अनन्य ॥१८॥

संतांसी जो अनन्य शरण ॥ त्यासी ओंविळें शिवपण ॥ ऐसा होय परम पावन ॥ संतभजन केलिया ॥१९॥

सेवितां संतचरणतीर्था ॥ तीर्थे पायवण्या वोडविती माथा ॥ चहुं मुक्तीतें हाणे लाथा ॥ ते संत कृपार्था वंदिले ॥२०॥

आतां वंदू श्रीजनार्दन ॥ ज्याचें नाम निर्दळी नामाभिमान ॥ जिवाचें नुरे जीवपण ॥ सद्भावें आठवण करितांचि ॥२१॥

साचार जालिया आठवण ॥ आठवा नाठवा बोळवण ॥ कामक्रोधाचें निर्दळण ॥ नामस्मरण केलिया ॥२२॥

अगाध श्रीजनार्दननाम ॥ समूळ उडवी कर्माकर्म ॥ लाजा लोपती धर्माधर्म ॥ प्रपंचपरब्रह्म एकत्वें प्रकटे ॥२३॥

वंदितां श्रीजनार्दनचरण ॥ जन्ममरणांसी ये मरण ॥ ज्यासी झालिया अनन्यशरण ॥ ब्रम्ह परिपूर्ण स्वयें होती ॥२४॥

लिंगदेहाचें मर्दनें ॥ तेंचि जनासी अर्दन ॥ यालागी नांव जनार्दन ॥ करी गर्जना वेदांनुवादु ॥२५॥

यापरी श्रीजनार्दनु ॥ करतळामळक करी विज्ञानु ॥ त्या करतळामळकाचें व्याख्यान ॥ करावया आपण प्रेरक झाला ॥२६॥

ग्रंथपीठिकेचें रुप ॥ बारा श्लोकीं चित्स्वरुप ॥ परमानंदे स्वरुप ॥ अद्वैतदीप प्रकाशिला ॥२७॥

अनपत्या एक अपत्य ॥ जन्मला सकळ शमांत ॥ जैसा देहामाजीं दीप गुप्त ॥ तैसा ब्रह्म सदोदित जन्मला ॥२८॥

ज्यासी बहुसाल अपत्यें ॥ तो अखंड भोगी आपत्तीतें ॥ यालागीं नांव अपत्यें ॥ जाणोनि वेदार्थे अभिधान केलें ॥२९॥

जे पितरांते तारिती ॥ जे पूर्वजातें उद्धारिती ॥ सुपुत्र त्यातें ह्नणती ॥ तें पुत्रसंपत्ति दुर्लभ ॥३०॥

शोकसंतापकारक ॥ घरोघरीं पुत्र देख ॥ अनेकीं जन्मती अनेक ॥ सुपुत्राचें मुख विरळा देखे ॥३१॥

कोणीएक ब्राह्मणाचे गृहीं ॥ परमभाग्यास्तव पाही ॥ जन्म पावला चर्मदेहीं ॥ त्याचें वैभव तेंही नेणिजे ॥३२॥

जेवीं शुक्तिकेमाजी रत्न ॥ कां लोहामाजी गुप्तधन ॥ तेवीं याचे हदयीचे ज्ञान ॥ इतर जन नेणती ॥३३॥

कोहंभावें करावें रुदन ॥ सोहंभावें हास्यवदन ॥ दोन्ही सांडुनि आपण ॥ मुळींच मौन अखंडत्वें ॥३४॥

तो जन्मोनिया जाण ॥ ‘ जन्मलों ’ नह्नणे आपण ॥ त्यासी नाहीं रडकेपण ॥ मा कोहंभावें कोण टाहो फोडी ॥३५॥

टाहो न फोडी बाळक ॥ तेथें मिळाले लोक ॥ अवघे ह्नणती अलौकिक ॥ निश्चयो एक न करवे ॥३६॥

प्रेत ह्नणों तरी प्राण आहे ॥ अंध ह्नणों तरी पाहतें पाहे ॥ हें ठाईचें रडों नेणें काय ॥ अभिनव माये बाळक ॥३७॥

तेज अंगीं न समाये ॥ देखतां तहानभूक जाय ॥ केवळ वेडें नव्हे माय ॥ या जन्माची सोय चोजवेना ॥३८॥

पालखीहूनि तळीं पडे ॥ कां झोंबलिया मुंग्या माकोडे ॥ तरी सर्वथा न रडे ॥ द्वंद्व चरफडें चरफडीना ॥३९॥

सर्वथा न करी रुदन ॥ मातेनें मुखीं घातल्या स्तन ॥ चोखून न करी स्तनपान ॥ स्वानंदे पूर्ण नित्यतृप्त ॥४०॥

स्तनपान नकरी सर्वथा ॥ यालागीं उदास जाली माता ॥ कदा नकरी अहंमभता ॥ यालागी पिता उपेक्षी ॥४१॥

जाली अष्ट वरुषें पूर्ण ॥ केवी करुं उपनयन ॥ जन्मूनियां यासी लागलें मौन ॥ गायत्रीस्मरण करीना ॥४२॥

गायत्रीमंत्राचें पठण ॥ एक वेळा करीतां संपूर्ण ॥ तैं यासी येतें ब्राह्मणपण ॥ ऐसी चिंता पूर्ण पितयासी ॥४३॥

पुत्राचा निश्चयो पूर्ण ॥ करितां गायत्रीमंत्र पठण ॥ अंगी लागेल ब्राह्मणपण ॥ मज चारीवर्ण विटाळू ॥४४॥

नकरी गायत्री स्मरण ॥ पितेन घातला दवडून ॥ जरी माता नेदी अन्नपान ॥ तरी दीनवदन तो नव्हे ॥४५॥

ऐसी त्या बालकाची स्थिती ॥ तेचि समयीं सहजगती ॥ शंकराचार्य भिक्षार्थी ॥ त्या गृहाप्रती आपण आले ॥ ॥४६॥

व्यवहारे अतिसधन ॥ अग्निहोत्री सुब्राह्मण ॥ भिक्षार्थी आचार्यासी आपण ॥ बहुसाल जाण प्रार्थिती ॥४७॥

उपेक्षुनी त्याचे भिक्षेसी ॥ साक्षेपें आलें त्याचिया गृहासी ॥ देखोनि स्थिती बाळकापासी ॥ झाले संतोषी आचार्य ॥४८॥

देखोनियां त्याचें चिन्ह ॥ जाणोनि त्याचें हृदयीचें ज्ञान ॥ शंकराचार्य सुप्रसन्न ॥ स्वयं संतोषोन सुखमय जाले ॥४९॥

त्यासि देखतांचि दिठीं ॥ आचार्यासि आनंद कोटी ॥ त्याच्या परमानंदगोठी ॥ ऐकावया पोटीं प्रश्नादरु केला ॥५०॥

अतिशयेंसी श्रीशंकरु ॥ करितां जाला प्रश्नादरु ॥ ज्ञान विज्ञान निजनिर्धारु ॥ आत्मसाक्षात्कारु प्रगटावया ॥५१॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2010-11-11T05:17:54.5130000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

झकमग

  • स्त्री. १ चकाकी ; झळकी ; चमक . २ साफसुफी ; चकचकीतपणा . ३ नीटनेटकेपणा ; टापटीप . - वि . साफसूफ ; चकचकीत ; लख्ख . [ झक द्वि ; सिं . झिगिमगि ] 
RANDOM WORD

Did you know?

What is the Hindu Caste System?
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.