TransLiteral Foundation
Don't follow traditions blindly or don't assume a superstition either.
Don't be intentionally ignorant. Ask us!! Make Informed Religious Decisions!!

अध्याय एकोणतीसावा - श्लोक १ ते ५०

श्रीधरस्वामी रचित ’ श्रीरामविजय ’ ग्रंथाचे पारायण केल्याने जीवनातील वनवास संपून सुख प्राप्त होते .


श्लोक १ ते ५०

श्रीगणेशाय नमः ॥ श्रीसीतारामचंद्राभ्यां नमः ॥

रामकथा परम पावन ॥ सुधारसाहूनि गोड गहन ॥ देव करिती सुधारसपान ॥ परी कल्पांतीं मरण न चुकेचि ॥१॥

अमृत गोड लागे रसनेसी ॥ ते तृप्त न करी कर्णनेत्रांसी ॥ रामकथा नव्हे तैसी ॥ सर्व इंद्रियांसी तृप्त करी ॥२॥

सुधारस सेवितां मद चढे ॥ कथामृतें मद मत्सर झडे ॥ त्रिविधतापदुःख सांकडें ॥ सहसा न पडे सद्भक्तां ॥३॥

कथामृत करितां श्रवण ॥ जे करणार सुधारसपान ॥ त्यांचिये मस्तकीं ठेवूनि चरण ॥ कथा नेत पलीकडे ॥४॥

अमृत सदा इंद्र भक्षित ॥ सर्व लोकी रामकथामृत ॥ स्वर्गी राहणार समस्त ॥ सदा इच्छिती रामकथा ॥५॥

ते कथासुधारसपान ॥ श्रवण करा तुम्हीं भक्तजन ॥ गतकथाध्यायीं रावणी येऊन ॥ रणमंडळीं उभा ठाकला ॥६॥

घेऊनि शिळा तरुवर ॥ वर्षों लागले रीस वानर ॥ सेनामुखीं रुद्रावतार ॥ उभा देखिला इंद्रजितें ॥७॥

परम दुरात्मा तो रावणी ॥ अंतरीं कापट्यविद्या स्मरूनि ॥ कृत्रिम जानकी निर्मूनी ॥ रथावरी बैसविली ॥८॥

तप्तकांचनर्णी ते वेल्हाळ ॥ वस्त्राभरणीं मंडित सकळ ॥ मुखशशांक अति निर्मळ ॥ विराजे सर्व लक्षणीं ॥९॥

हें कृत्रिमरूप निर्मिलें ॥ जें कोणासी कदा न कळे ॥ बहु विचक्षण जरी आले ॥ तेही साच मानिती ॥१०॥

असो कृत्रिमरूप निर्मोनी ॥ इंद्रजित म्हणे मारुतीलागुनी ॥ अरे पाहा हे जनकनंदिनी ॥ तुझी स्वामिणी कीं वानरा ॥११॥

हे रामाची अंगना होय ॥ इणेंचि आमुचा केला कुळक्षय ॥ त्रेतायुगामाजी पाहें ॥ कृत्या केवळ जन्मली ॥१२॥

पंचवटीपासून साचार ॥ इजकरितां संहारिले असुर ॥ प्रहस्त अतिकाय महोदर ॥ देवांतक नरांतक ॥१३॥

कुंभकर्णादि यामिनीचर ॥ इनेंचि ते ग्रासिले समग्र ॥ हे अत्यंत सुंदर ॥ म्हणोनि रायें आणिली ॥१४॥

वृंदावनफळ दिसे सुढाळ ॥ फणस म्हणोनि घेतले कनकफळ ॥ मुक्तहार म्हणोनि शंखपाळ ॥ सर्प हातीं धरियेला ॥१५॥

कीं रत्नें सुंदर म्हणोन ॥ खदिरांगार घेतलें भरून ॥ कीं नक्षत्रबिंबे जळी देखोन ॥ व्यर्थ जाळें पसरिलें ॥१६॥

इयेतें लंकेसी आणून ॥ व्यर्थ कष्टला दशानन ॥ हे पापिणी कलहा कारण ॥ राक्षसवन जाळिलें ॥१७॥

ऐसी ही परम चांडाळीण ॥ इसी काय व्यर्थ ठेवून ॥ तत्काळ शस्त्र काढून ॥ कृत्रिमसीता वधियेली ॥१८॥

सीतेचे शिर खंडून ॥ दाखवी मारुतीलागून ॥ म्हणे रामासी सांग जाऊन ॥ जाईं उठून अयोध्ये ॥१९॥

ऐसें बोलून इंद्रजित ॥ निकुंभिलेसी गेला त्वरित ॥ हवन आरंभिलें अद्भुत ॥ अक्षय्य रथ काढावया ॥२०॥

असो इकडे अंजनीनंदन ॥ जानकी वधिली हे देखून ॥ वक्षस्थळ बडवून ॥ मूर्च्छित पडे धरणीये ॥२१॥

घटिका एकपर्यंत ॥ निचेष्टित पडिला हनुमंत ॥ सावध होऊनि किंचित ॥ शोक करिता जाहला ॥२२॥

स्फुंदस्फुंदोनि रडे मारुती ॥ आतां काय सांगू मी राघवाप्रती ॥ सीतेकारणें अहोरात्री ॥ स्वामी माझा कष्टतसे ॥२३॥

सीतेचें स्वरूप म्हणोन ॥ हृदयी धरी वृक्ष पाषाण ॥ मित्रसुत मित्र करून ॥ शक्रसुत वधियेला ॥२४॥

प्रयत्न करूनियां बहुत ॥ म्यां सीता शोधिली यथार्थ ॥ वार्ता सांगोनि रघुनाथ ॥ सुखी केला ते काळीं ॥२५॥

तैंपासोनि सीताशोकहरण ॥ मज नाम ठेवी रघुनंदन ॥ तो हा मी समाचार घेऊन ॥ कैसा जाऊं स्वामीपासीं ॥२६॥

शरजाळीं पाडिलें शक्रजितें ॥ तैं घेऊन आलों द्रोणपर्वतातें ॥ संतोषोनि रघुनाथें ॥ मज बहुत गौरविलें ॥२७॥

ते कष्ट सर्व गेले व्यर्थ ॥ मी अभागी होय यथार्थ ॥ वार्ता ऐकतां रघुनाथ ॥ काय करील कळेना ॥२८॥

म्यां पूर्वी सांगितलें रघुनाथा ॥ सुखी आहे ननकदुहिता ॥ आतां जानकी वधियेली ही वार्ता ॥ रामचंद्रासी केवीं सांगूं ॥२९॥

जेणें पूर्वीं दिधलें बहुत धन ॥ तेणेंचि पुढें घेतलें हिरून ॥ जेणें केलें बहुत पाळण ॥ तेणेंचि शिर छेदिलें ॥३०॥

सुख दिधलें जन्मवरी ॥ तेणेंचि लोटिलें दुःखसमुद्रीं ॥ जळत घरांतून काढिले बाहेरी ॥ तेणेंचि शिर छेदिलें ॥३१॥

तृषाक्रांत प्राणी पडियेला ॥ तया जीवन देऊन वांचविला ॥ सवेंच त्याचा वध केला ॥ शस्त्र घेऊनि स्वहस्ते ॥३२॥

तैसा मी रामाप्रति जाऊन ॥ कैसें सांगू हे वर्तमान ॥ मध्येंच गोष्टी ठेवितां झांकोन ॥ तरी दूषण लागतसे ॥३३॥

ऐसें विचारी हनुमंत ॥ सत्वर आला जेथें रघुनाथ ॥ अधोवदनें स्फुंदत ॥ भयभयीत कपी झाले ॥३४॥

गजबजिले रामलक्ष्मण ॥ मारुतीस पुसती वर्तमान ॥ हनुमंत वक्षस्थळ बडवून ॥ आक्रंदोनि सांगतसे ॥३५॥

जानकी आणूनि रणांगणीं ॥ इंद्रजितें टाकिली वधोनी ॥ऐसें ऐकतां चापपाणि ॥ दुःखेंकरूनि उचंबळे ॥३६॥

आकर्णनयन चांगले ॥ ते अश्रु स्रवों लागले ॥ हाहाःकार ते वेळे ॥ रामसेनेंत जाहला ॥३७॥

मंगळरूप तो रघुनंदन ॥ मंगळभगिनीचे आठवूनि गुण ॥ विलाप करितां लक्ष्मण ॥ येऊनि चरणीं लागला ॥३८॥

आकर्णनयन चांगले ॥ परब्रह्म मूस ओतले ॥ त्या जगद्वंद्याचीं चरणकमलें ॥ सौमित्रबाळें वंदिली ॥३९॥

म्हणे ब्रह्मांडनायका रघुपति ॥ मिथ्या मायेची कायसी खंती ॥ आकारा आले ते पुढती ॥ नाश पावेल निर्धारे ॥४०॥

विवेकवज्र घेऊन ॥ मोहपर्वत करावा चूर्ण ॥ सद्रुरुवसिष्ठें शिकवण ॥ हेंच पूर्वीं शिकविली ॥४१॥

तूं देवाधिदेव परब्रह्म ॥ अज अजित आत्माराम ॥ तुझे मायेचा हा संभ्रम ॥ मिथ्यामय लटिकाचि ॥४२॥

जानकी पावली मरण ॥ तुज कोठें जाईल टाकोन ॥ दीपासी प्रभा वोसंडोन ॥ जाईल हें तों घडेना ॥४३॥

कनकासी टाकूनि कांती ॥ जाऊन राहील केउती ॥ रत्नांस सांडूनि दीप्ती ॥ कोठें परती जाईल ॥४४॥

अनादि तूं तिचा नाथ ॥ तुजचि ते पावेल यथार्थ ॥ जैसा पार्वतीनें कैलासनाथ ॥ पुनः उपजोनि वरियेला ॥४५॥

आतां यावरी ऐसें करीन । सहपरिवारें वधीन रावण ॥ बंदीचें देव सोडवीन ॥ बिभीषण स्थापीन लंकेसी ॥४६॥

ऐसें बोलतां लक्ष्मण ॥ राम पाहे अधोवदन ॥ चिंताक्रांत वानरगण ॥ तटस्थरूप पाहती ॥४७॥

तो बिभीषणाचे दोघे प्रधान ॥ आले जानकीची शुद्धि घेऊन ॥ हांसतचि बिभीषण ॥ आला रामास सांगावया ॥४८॥

म्हणे जगद्वंद्या चापपाणि ॥ सुखी आहे जनकनंदिनी ॥ म्यां लंकेसी दूत पाठवूनि ॥ समाचार आतां आणविला ॥४९॥

इंद्रजित परम कपटी ॥ लटिकीच वधिली सीता गोरटी ॥ हनुमंत निष्कपट पोटीं ॥ त्यासी सत्यचि वाटलें ॥५०॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2010-06-03T21:24:04.1600000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

बिसाद

  • स्त्री. जिनगी ; बिशात पहा . नैबानें कुल बिसादी लुटून खालसा केली . - इमं ३३ . 
  • स्त्री. 
  • मालमत्ता ; सामान ; सामुग्री . नाहींतरी मालबिसातीची तमा न धरितां भांडियाचे माराखालीं तरांडें फोडून टाकून सलाबत पाडावी . - मराआ ३८ . - पेद २० . ३ . 
  • पैसा ; इस्टेत ; जिंदगी . वडिलांचे वेळची जी काय बिशाद होती ती आम्ही सर्वानीं वांटून घेतली . 
More meanings
RANDOM WORD

Did you know?

हिंदू धर्मात ३३ कोटी देवता आहेत काय?
Category : Hindu - Beliefs
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site