Dictionaries | References

संगातीं or तें

With, along with, in the company of or in connection with: also ad Together.

Related Words

संगातीं or तें   रुचेल तें बोलावें, पचेल तें खावें   जें पोटीं, तें होटीं   आपलें तें मापलें, दुसर्‍याचें तें दुपायलें   भोंकणें-भोंकता तें सुणें चाबता, चाबता तें सुणें भोंकना   माका नाका तें सगळे संसाराक नाका   हंसालागीं जें मिष्टान्न । तें न हंसीलागी जाण ॥   लहान-लहान तें छान, मोठें तें खोटें   कराल तें थोडें आणि धराल तें घोडें   जळलें तें कश्मल, उरलें तें कांचन   तुझें तें माझें, माझें तें माझ्या बापाचें!   तुमचें तें आमचें, आमचें तें हॅः हॅः !   निरपण खाई तें मोठें होई, मळ्यांत जाई तें केळें खाई   पचेल ते खावें, रुचेल तें बोलावें आणि शोभेल तें ल्यावें   पांचार तें पंचविसार   लष्कर सैल, इन्फंट्री बैल आणि पोलीस करील तें होईल   वाक्-वाक् समुद्रीं रिगालें: तें तरकाच्या आवर्ती पडलें   साजेल तें ल्यावें शोभेल तें बोलावें   हें माझें तें माझें आणि काबाड ओझें   अंगीं असेल तें काम आणि पदरीं असेल तो दाम   अतिशय करणें तें तर व्यर्थ घालविणें   अन्यायोपार्जित तें (धन) सत्वर नासुनि सुखा लया नेतें   आपलें ते बापडें, दुसर्‍याचें तें कातडें (कारटें)   उपाशा घरी शिळें आणि मागावयास जाईल तें दुधखुळें   एका पुष्पाचा हार, न होय तें सार   गाढवापरी व्हावें, तर बोलतील तें ऐकावें   चकाकतें तें सर्व सोनें नव्हे   जाणतो तें सांगतो, त्‍याबरोबर खोटेंहि बकतो   जें न देखे रवि, तें देखे कवि   ज्‍याचें नाहीं कोणी, तें पडलें भयाणवाणी   मनाचें तें पेणें, त्रिभुवन ठेंगणें   (जें)पिंडी तें ब्रह्मांडीं   जन्मीं तें कर्मीं   ‘ वाहिली ती गंगा, राहिलें तें तीर्थ   अंगी असेल तें काम, पदरीं असेल तो दाम   झाड थोडें वेरवी, मग तें कापवी   मन चिंती तें वैरी चिंतीना   मन चिंती तें वैरीही न चिंती   सांगेल तें कारण आणि बांधील तें तोरण   अडक्याच तेल आणलें, सासूबाईंचें न्हाणें झालें, सामजींची शेंडी झाली, उरलें सुरलें झांकून ठेविलें, तें येऊन मांजरानें सांडलें, वेशीपर्यंत ओघळ गेला आणि पाटलाचा रेडा वाहून गेला !   अवघें रक्षावें तें वाईट, सारें खर्चावें हें नसे नीट   आपलें तें मापलें, दुसर्‍याचें तें दुपायलें   आवडता-ती-तें   ओठाबाहेर गेलें तें पोटाबाहेर गेलें   ओठाबाहेर तें कोटाबाहेर   कधीं न घडे तें अवसे पुनवे (पौर्णिमेला) घडे   करतां करावें, होणार तें होतें   कानामागून आलें शिंगट, तें झालें तिखट   जें कपाळांत तें भोगावें   ज्‍याचे नांव तें   झालें तें गुदस्‍त   झालें तें झालें, न झालें तें होणार नाहीं   तुका म्‍हणे उगी रावचें, कितें जाता तें पळौचें   तुम्‍ही पाहाल तें आमच्यानें बोलवावयाचें नाहीं   दिसले तें पाहावें   दुष्ट वादांत पडणें तें घातक   पांच करतील तें आपण करावें   भुकेलें नाहीं तें जेवील काय? आणि तापलें नाहीं तें निवेल काय?   भोंकणें-भोंकता तें सुणें चाबता, चाबता तें सुणें भोंकना   मान्य-मान्य असे तें बोलावें, अमान्य मार्गें-न चालावें   यमापेक्षां विषाची थोरी, तें प्राण्याला तात्काळ मारी   लंगडा (-डी-डें) तो (-ती-तें) लंगडा (-डी-डें) पण गांवखरीं (-दरीला-धारिनें-गांवाशेजारीं) चरत नाहीं   वाक्-वाक् समुद्रीं रिगालें: तें तरकाच्या आवर्ती पडलें   हें माझें तें माझें आणि काबाड ओझें   अंगीं असेल तें काम आणि पदरीं असेल तो दाम   अंगें केलें तें काम पदरीं असे तो दाम   अकाळीं जें कारणें, तें सर्व विपरीत होणें   अकाळीं जें फळ येतें, तें लवकर गळून पडतें   अग्नीजवळ तूप ठेवलें तर तें विरघळल्याविना कसें राहील   अघळपघळ बोलावें मनीं असेल तें करावें   अति शोक धरी तें मूर्खत्व शोक न करी तें निर्दयत्व   अतिशय करणें तें तर व्यर्थ घालविणें   अनुभवानुसार चातुर्य तें वाढतें फार   अन्यायोपार्जित तें (धन) सत्वर नासुनि सुखा लया नेतें   अब्रु घेऊन जातें, तें प्राणावर येतें   अवगुणी - अवगुणी जरी झालें तें ओंगळ । करावा सांभाळ लागे त्याचा   आडवे आलें तें खांडून काढावें   आधीं कष्‍ट मग फळ। कष्‍टचि नाहीं तें निष्‍फळ।।   आपण करील तें काम, गांठी असेल तो दाम   आपणांस जें जें अनुकूल, तें तें करावे तात्काल   आपला तो बाब्या, लोकाचा तो कारटा-लोकांचे तें कारटें   आपले तें न राखावे, दुसर्‍याचें तें न देखवे   आपलें ते बापडें, दुसर्‍याचें तें कातडें (कारटें)   आपलें तें गोंजारणें, लोकांचे तें लाजिरवाणें   आपलें तें मापटें, दुसर्‍याचें तें दीड पायली   आपलें तें हां हां, दुसर्‍याचं तें हीः हीः   आले वारे, गेले द्वारें (दारें-वारें), तें कोण आमचें सोयरें धायरें.   आहे त्यांतून थोडे घ्यावे, शेष राही तें ठेवावें   उगीच मौन धरणें तें मौर्ख्य   उतावळीनें घडें तें कधीं यशा न चढें   उतावळीनें धरती, नसावें तें ये हातीं   उधळेपणानें घालवी, तें काटकसरीनें जमवी   उपाशा घरी शिळें आणि मागावयास जाईल तें दुधखुळें   उष्टें खावें तर तें तुपासाठीं (तुपाचे लालचीनें)   एकदां विटलें तें तुटलें   एका पुष्पाचा हार, न होय तें सार   कराल तें थोडें आणि धराल तें घोडें   करील तें कारण बांधील तें तोरण   कर्माची गति गहना, जें होईल तें तें चुकेना   काका मामा गा, घरांत असेल तें खा   काका मामा म्हणावें, गांठीं असेल तें द्यावें   कान खाता तें भांगर कानांत घालचें न्हय   कानांमागून आलें शिंगट, तें झालें तिखट   काम करणें तें उत्तम, गौरवणें तें मध्यम   काळ करित तें कोणाच्यान कर न जो   कोठें होईल ईश्र्वरकृपा, तें सांगवत नाही बापा   खरें तें खरेंच   खुशीनें करणें, तें सोपें वाटणें   गाढवापरी व्हावें, तर बोलतील तें ऐकावें   गेलें तें गंगेला मिळाले!   गेलें तें गत फाटलें तें खत   गेलें तें येत नाहीं व होणार तें चुकत नाहीं   गोड शब्‍दाने होतें तें रागानें होत नाहीं   घट्टां घट्टां घडतं तें प्रमाण   चकाकतें तें सर्व सोनें नव्हे   जनीं निंद्य ते सर्व सोडून द्यावें। जनीं वंद्य तें सर्व भावें करावें।।   जन्मीं नाहीं, तें कर्मीं पाही   जळलें तें कश्मल, उरलें तें कांचन   जवळ असे तें कोपर्‍यांत बसे, लांबचे असे ते स्‍वप्नी दिसे   जवळ नाहीं नाणें, आणि हवें तें करीन म्‍हणे   जाणतो तें सांगतो, त्‍याबरोबर खोटेंहि बकतो   जिभेनें केलें-बोलें, तें ताळूवर आलें   जुनें तें जुनें, म्‍हणून सोनें   जुनें हाड तें जुनेंच   जे ज्ञानीयाचें ज्ञानः तें लोकांचें अज्ञानः   जें इच्छी परां, तें येई घरां   जें चकाकतें तें सर्व सोने नसतें   जें जगाला नेटकें, तें स्‍वीकारावें कौतुकें   जें दिसे, तें नासे   जें देखिले नाही रवीं, तें देखिलें कवीं   जें न देखे रवि, तें देखे कवि   जें न निघे संबंधीं तें निघे जेरबंदीं   जें नाहीं येत देतां, तें ना म्‍हणतां नसे चिंता   जें पिंडीं तें ब्रह्मांडीं   जें पेराल तें पिकेल, जें लावाल तें फोफावेल   जें पोटीं, तें होटीं   जें फार भुंकतें, तें चावरें नसतें   जें फूल माळना, तें फूल हुंगना   जें सकाळीं करतां येईल तें संध्याकाळपर्यंत लांबवूं नका   जें सदाचरणास वांकडें, तें समाधानास वांकडें   जें होय सहजानें, तें न करी जुलुमानें   ज्‍या सोन्यानें कान तुटतो तें कशाला   ज्‍याचा अंत गोड, तें चांगलेंच असतें   ज्‍याचा अंत गोड, तें सर्वच गोड   ज्‍याचा नाहीं उपयोग, तें अर्ध मोलीहि महाग   ज्याचें नांव तें   ज्‍याचें नाहीं कोणी, तें पडलें भयाणवाणी   ज्‍याला जें अकर्तृव्य तें करूं नये   ज्‍यासाठीं लुगडें तें उघडें   ज्‍वरें विटाळलें मुख। तें दुधातें म्‍हणे कडू विख।।   झालें तें पुरवतें, अवई मोठें दुःख देतें   अकाळीं जें कारणें, तें सर्व विपरीत होणें   अकाळीं जें फळ येतें, तें लवकर गळून पडतें   अंगें केलें तें काम पदरीं असे तो दाम   अग्नीजवळ तूप ठेवलें तर तें विरघळल्याविना कसें राहील   अंगीं असेल तें काम आणि पदरीं असेल तो दाम   अंगी असेल तें काम, पदरीं असेल तो दाम   अघळपघळ बोलावें मनीं असेल तें करावें   अडक्याच तेल आणलें, सासूबाईंचें न्हाणें झालें, सामजींची शेंडी झाली, उरलें सुरलें झांकून ठेविलें, तें येऊन मांजरानें सांडलें, वेशीपर्यंत ओघळ गेला आणि पाटलाचा रेडा वाहून गेला !   अतिशय करणें तें तर व्यर्थ घालविणें   अति शोक धरी तें मूर्खत्व शोक न करी तें निर्दयत्व   अनुभवानुसार चातुर्य तें वाढतें फार   अन्यायोपार्जित तें (धन) सत्वर नासुनि सुखा लया नेतें   अब्रु घेऊन जातें, तें प्राणावर येतें   अवगुणी - अवगुणी जरी झालें तें ओंगळ । करावा सांभाळ लागे त्याचा   अवघें रक्षावें तें वाईट, सारें खर्चावें हें नसे नीट   आडवे आलें तें खांडून काढावें   आधीं कष्‍ट मग फळ। कष्‍टचि नाहीं तें निष्‍फळ।।   आपण करील तें काम, गांठी असेल तो दाम   आपणांस जें जें अनुकूल, तें तें करावे तात्काल   आपलें तें गोंजारणें, लोकांचे तें लाजिरवाणें   आपले तें न राखावे, दुसर्‍याचें तें न देखवे   आपलें ते बापडें, दुसर्‍याचें तें कातडें (कारटें)   आपलें तें मापटें, दुसर्‍याचें तें दीड पायली   आपलें तें मापलें, दुसर्‍याचें तें दुपायलें   आपलें तें हां हां, दुसर्‍याचं तें हीः हीः   आपला तो बाब्या, लोकाचा तो कारटा-लोकांचे तें कारटें   आले वारे, गेले द्वारें (दारें-वारें), तें कोण आमचें सोयरें धायरें.   आवडता-ती-तें   आहे त्यांतून थोडे घ्यावे, शेष राही तें ठेवावें   उगीच मौन धरणें तें मौर्ख्य   उतावळीनें घडें तें कधीं यशा न चढें   उतावळीनें धरती, नसावें तें ये हातीं   उधळेपणानें घालवी, तें काटकसरीनें जमवी   उपाशा घरी शिळें आणि मागावयास जाईल तें दुधखुळें   उष्टें खावें तर तें तुपासाठीं (तुपाचे लालचीनें)   एकदां विटलें तें तुटलें   एका पुष्पाचा हार, न होय तें सार   ओठाबाहेर गेलें तें पोटाबाहेर गेलें   ओठाबाहेर तें कोटाबाहेर   कुडती-तें   कधीं न घडे तें अवसे पुनवे (पौर्णिमेला) घडे   करतां करावें, होणार तें होतें   कर्माची गति गहना, जें होईल तें तें चुकेना   कराल तें थोडें आणि धराल तें घोडें   करील तें कारण बांधील तें तोरण   काका मामा गा, घरांत असेल तें खा   काका मामा म्हणावें, गांठीं असेल तें द्यावें   कान खाता तें भांगर कानांत घालचें न्हय   कानामागून आलें शिंगट, तें झालें तिखट   कानांमागून आलें शिंगट, तें झालें तिखट   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.