Dictionaries | References

व्यवहार-व्यवहार ज्ञान हें मनुष्य जीविताचें मुख्य अंगा आहे

मनुष्याला आयुष्यांत व्यवहारज्ञान अत्यंत अवश्य आहे.

Related Words

व्यवहार-व्यवहार ज्ञान हें मनुष्य जीविताचें मुख्य अंगा आहे   करतां रोख व्यवहार, सधन होती सावकार   जन्मांतरचें ज्ञान   व्यवहार-व्यवहार ज्ञान हें मनुष्य जीविताचें मुख्य अंगा आहे   अथांग पाणी हें नेहमीं भीतिदायक असतें   चित्तास समाधान राखणें हेंच योगाचें सार आहे   कर्म सोण्णु मेळयिल्‍लें ज्ञान, रांदयि नातिल्‍या शिता जेवण   भांडणांत काय बोललें आणि दुष्काळांत काय खाल्लें हें आठवूं नये   चूक मनुष्‍यांत आहे, ईश्र्वरापाशीं क्षमा आहे   डोळ्या अवलोकन साहे, जिवा तसें मन आहे   म्हातारपण-म्हातारपण हें दुसरें बाळपण आहे   ज्ञान धांवतें पण शहाणपण रांगतें   उद्योग्याशी ज्ञान, केवळ त्यास भूषण   क्रोध आणि शांति, आहे एकाच्या हातीं   घरांत बारा हात वेळू फिरतो आहे   माझ्या बा (पा) च्यानें हें होणार नाहीं   अंगा   अभाग्या हें काय करतोस? म्हणे कपाळ बडवून घेतों   अल्प मनुष्य कोपे, लहान भांडें लौकर तापे   आशा अमर आहे   पीठ आहे तर मीठ नाहीं आणि मीठ आहे तर पीठ नाहीं   ईश्र्वर करणी अगाध आहे   घरचा थेंबा नि बाहेरचा तांब्‍या, बरोबर आहे   काशी विद्येचें आगर आहे   खाद आहे तर लाद (लाध) आहे   दान हें प्रथम जवळच्यास व नंतर दूरच्यास करावें   मनुष्य पाहून शब्द टाकावा व झाड पाहून घाव टाकावा   जनरीत-रीति-रुढि-व्यवहार   पुरुष ही परमेश्वराची कीर्ति तर स्त्री ही परमेश्वराची प्रत्यक्ष मूर्ति आहे   मडक्‍याचा कांठ ओला आहे तो वळेल   हें माझें तें माझें आणि काबाड ओझें   दान हें प्रथम जवळच्यास व नंतर दूरच्यास करावें   अथांग पाणी हें नेहमीं भीतिदायक असतें   अवघें रक्षावें तें वाईट, सारें खर्चावें हें नसे नीट   भांडणांत काय बोललें आणि दुष्काळांत काय खाल्लें हें आठवूं नये   हें माझें तें माझें आणि काबाड ओझें   अन्न आच्छादन । हें तों प्रारब्धा अधीन ॥   अन्न हें जीविताचा आधार आहे   अभाग्या हें काय करतोस? म्हणे कपाळ बडवून घेतों   अवकाश - अवकाश नाहीं मला, निमित्त हें सांगण्याला   अहंकारें करणें पण, हें मूर्खांचें लक्षण   उद्यांवर काम, न लोटावें हें उत्तम   उपकारीयांस देणें, हें व्याजाप्रमाणें   उपजल्या प्राण्यास मरण हें लागलेलेंच आहे   एक्क भात्ताक एकु तांदुळु, हें तत्व कळना जाल्यारि गोंदळु   कर्ज देऊन हरणें, हें मूर्खाचें खेळणें   कोणास काय बोलावें, हें मनन करून ठेवावें   जीवन हें ईश्र्वरी देणें, मरण हे घेणें   ठकाला ठकविणें, हें योग्‍य करणें   दाढी हें हुशारपणा ओळखण्याचें साधन नाहीं   दृढविश्वास हें कार्यसिद्धीचें लक्षण आहे   देशातकित वेसु, हें विसर्ल्यारि मोसु   दैव हें देवापेक्षांहि एका मात्रेनें अधिक   न बोलावतां भोजना आला, कोठें बसावें हें न सुचे त्याला   प्रत्येकाचें ध्येय स्तुति हें आहे   प्रेम हें अंधळें आहे   बारा वर्षै रामायण ऐकून रामाची सीता कोण हें माहीत नसणें   बालपण-बालपण हें मनुष्याच्या पितृस्थानीं असतें   ब्रह्मानुभव चित्तीं, हें गुरुच्या हातीं   भाकर खाईन व ती तशीच शिल्लक ठेवीन-(हें होणार नाहीं)   माझ्या बा (पा) च्यानें हें होणार नाहीं   म्हातारपण-म्हातारपण हें दुसरें बाळपण आहे   रुपलावण्य हें तो ईश्र्वराधीन   विनय-विनयशीलता हें एक अहंकाराचें भाषांतर आहे   वेडा मनुष्य नग्न आहे कीं नेसला आहे हें दुसर्‍यानें पहावें   शिवावरचा बेल चुकेल पण हें चुकणार नाहीं   शेकणें-शेकणें हें अर्धा वैद्य आहे   सीता, मंडोदरी, तारा, त्यांत हें आमचं रांडरुं धरा !   सुख हें दुःखाचें मोल देऊनच मिळतें   सुख हें सुखानें मिळत नाहीं   हा घोडा आणि हें मैदान   हा दाम हें काम   हें काय आहे बाई ! तर आहे मसणवटींतील माती   हें गांवजेवण नव्हे, की घेतला थाळातांब्‍या नि चालला जेवायला   हें चित्र पहा व तें चित्र पहा   अंगा   अथांग पाणी हें नेहमीं भीतिदायक असतें   अन्न आच्छादन । हें तों प्रारब्धा अधीन ॥   अन्न हें जीविताचा आधार आहे   अनुभवी ज्ञान   अपरोक्ष ज्ञान   अब्रुची चाड सर्वांस आहे   अभाग्या हें काय करतोस? म्हणे कपाळ बडवून घेतों   अवकाश - अवकाश नाहीं मला, निमित्त हें सांगण्याला   अवघें रक्षावें तें वाईट, सारें खर्चावें हें नसे नीट   अहंकारें करणें पण, हें मूर्खांचें लक्षण   आई! मी ढेप आणतों, तर मुंगळ्या बाबा! तुझी कंबरच सांगते आहे   आळशास त्रैलोक्याचे ज्ञान   आहे   आहे आहे नाहीं नाहीं   उंच घरापेक्षां लौकिक थोर आहे   उद्यांवर काम, न लोटावें हें उत्तम   उपकारीयांस देणें, हें व्याजाप्रमाणें   उपजल्या प्राण्यास मरण हें लागलेलेंच आहे   एक्क भात्ताक एकु तांदुळु, हें तत्व कळना जाल्यारि गोंदळु   कर्ज देऊन हरणें, हें मूर्खाचें खेळणें   कला ही प्रकृतीपेक्षां मोठी आहे   कायदा हा गाढव आहे   काळ्या डोईचें मनुष्‍य   कोणाची माय व्याली आहे   कोणास काय बोलावें, हें मनन करून ठेवावें   खाद आहे तर लाद (लाध) आहे   घेवपत-धंदा-व्यापार-व्यवहार   चढ पढ सर्वांस आहे   चोंच दिली त्‍यानें चारा दिलाच आहे   जन्मांतरचें ज्ञान   जनरीत-रीति-रुढि-व्यवहार   जीवन हें ईश्र्वरी देणें, मरण हे घेणें   ठकाला ठकविणें, हें योग्‍य करणें   डोळ्या अवलोकन साहे, जिवा तसें मन आहे   देखभट्टींचे ज्ञान   दृढविश्वास हें कार्यसिद्धीचें लक्षण आहे   दैव हें देवापेक्षांहि एका मात्रेनें अधिक   देशातकित वेसु, हें विसर्ल्यारि मोसु   दाढी हें हुशारपणा ओळखण्याचें साधन नाहीं   दान हें प्रथम जवळच्यास व नंतर दूरच्यास करावें   न बोलावतां भोजना आला, कोठें बसावें हें न सुचे त्याला   पत्रास _   प्रत्येकाचें ध्येय स्तुति हें आहे   प्रेम हें अंधळें आहे   पोटानें पुरें म्हणविलें आहे   ब्रह्मानुभव चित्तीं, हें गुरुच्या हातीं   बारा वर्षै रामायण ऐकून रामाची सीता कोण हें माहीत नसणें   बालपण-बालपण हें मनुष्याच्या पितृस्थानीं असतें   बिनामी-निनामी व्यवहार   
: Folder : Page : Word/Phrase : Person

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.