TransLiteral Foundation
Don't follow traditions blindly or don't assume a superstition either.
Don't be intentionally ignorant. Ask us!! Make Informed Religious Decisions!!

केशवस्वामी - श्लोक संग्रह १

केशवस्वामी रामदास पंचायतनातील प्रख्यात साधू असून महानभगवद्‌भक्त व अंतर्निष्ट आणि मोठे निस्पृह वक्ते होते.


श्लोक संग्रह १

श्री गणेशायनमः श्री गुरुभ्योनमः

हरि ॐ तत्सत्

आरुढला प्रेम पदा वरीरे । हृत्पंकजीं संतपदें धरीरे ॥

सच्चित्सुखें राज्य सदा करीरे । त्यामानवातें ह्मणिजे हरीरे ॥१॥

अत्यंत या आजि भवासि आलों । चित्सागराच्या उदरीं रिघालों ॥

झालों सुखी संत दया प्रसादें । यालागि मी निश्चळ आत्मबोधें ॥२॥

आरुढला मंगळ मोक्ष भद्रा । त्याचिंतिता चिन्मय देव इंद्रा ॥

इंद्रादिकां लागुनि धन्य झालों । मीं अच्युतानंत पदासि आलों ॥३॥

हरीनें निजमंदिरा अभिषेककेले । प्रवृत्तीनदी आटली दुःख मेलें ॥

सुखाब्धी मनीं दाटला लाभ झाला । रमानाथ संपूर्ण हातासि आला ॥४॥

हासंभवे लोक समस्त पाही । तेनाशिले कारण संत पायी ॥

यालागिं मी सर्व सुखाब्धि झालों । अनंत होवोनि निवांत ठेलों ॥५॥

त्दृदिस्थ मी केवळ सर्ववासी । आहे चिदानंद अनंत राशी ॥

हा आकळे सार विचार ज्याशीं । नाचे शिरीं घेउनि मोक्षत्यासी ॥६॥

हृदय कमळवासी सद्गुरुनाथ केला । ह्मणवुनि भवमाझा सर्व सांडूनि गेला ॥

परम विमल झालों ज्ञान योगें निवालों । त्रिगुणरहितबोधें सत्पदाशीघ्र आलों ॥७॥

हरीचिंतनि सर्वदा तृत्प झालें । हरी अंतरीं लक्षिता जें निवालें ॥

महा बोध ज्यांच्या नितीमाजि चाले । महाराज ते देखिले दोषगेले ॥८॥

अहो आह्मीं काय आतां करावें । कोठें जावें काय घ्यावें त्यजावें ॥

जेंजें भासेती तुकाराम झाला । ऐसा राम भेटता भेद गेला ॥९॥

हरुनि विषयवल्ली कल्पना भस्म केली । परम गुरुदयाळें भ्रांति चोरुनि नेली ॥

ह्मणवूनि मन माझें पावले तत्त्वसारा । गुणमपि जठरीच्या चूकल्या येरझारा ॥१०॥

हृत्पंकजीं शर्म अखंड पाहे । शर्मी सदावास करुनि राहे ॥

या लागि तो शर्म स्वरुप झाला । शर्मी विनालोक नसे तयाला ॥११॥

हातीं चिदानंद धरुनि देतो । तो भेटतो डोल सुखासिये तो ॥

बोलों किती पार दयानिधीचा । पादां बुजी ठाव नुरे विधीचा ॥१२॥

हरिकरी हृदयीं जरा थार हो । तरि पळे जीव घेउनि मारहो ॥

निजसुखा नदिसे मग पारहो । कवि असें वदला श्रुति सारहो ॥१३॥

हृत्पंकजीं राम समग्र आला । समाधि हा जागृत पूर्ण झाला ॥

गेला लया इंद्रिय गोल पाही । माझ्या मतें आजि भुगोल नाहीं ॥१४॥

हृत्पंकजीं आत्म सुखे निवाला । लोकत्रया माजि दिनेश झाला ॥

तेजों बळे सूर्य शशांक लोपी । भावे भजातो निजदेव रुपी ॥१५॥

हरि कथा करितां मति रोधिली । हरिपदीं रमता अति बोधिली ॥

हरिसुखें भरली तरली भवीं । मिसळली मग केवळ केशवी ॥१६॥

हा देह झाला नभ चित्र ज्यासी । श्रुती ह्मणे पूर्ण पवित्र त्यासी ॥

विचित्र तो सर्वहि लोक पाहे । त्याची कथा ब्रह्म चरित्र आहे ॥१७॥

होऊनिया मुक्त समग्र कामी । झालों सदा निश्चळरामना मीं ॥

घना वलावा सविला रामी । लोकत्रयीं आजि सभाग्य आह्मीं ॥१८॥

हरि रसा विण पानचि नेणें । मृगजळा परि हे जन जाणे ॥

क्षणभरी न पडे भव कामी । तरि ह्मणे नर तो हरी आह्मीं ॥१९॥

हृदय कमळ कोशीं सेविता रामचंद्रा । ह्मणवुनि मज भेटे नित्य विश्रांति भद्रा ॥

सुखमय निजमुद्रा बाणली इंद्रियासी । अभिनव गति माझी जा पुसा योगियांसी ॥२०॥

हृदय पंकज मंदिर वासिनी । सुखमयी जननी श्रम नाशिनी ॥

जनीं वनीं नयनीं अति आदरें । निरखिता न दिसे मज दूसरें ॥२१॥

पदत्रयाचें निज सार शोधी । शोधूनि तेथें मन पूर्ण बोधी ॥

बोधूनि यातें सुख होय आंगे । समाधि लागे मग त्याची मागे ॥२२॥

प्रपंच मिथ्या मय सांगताहो । कमोदरी कांतरी वागता हो ॥

जळो जळो मायि क सांगणें हो । पूर्णासि नाहीं तव मागणे हो ॥२३॥

पतंग कोटी लपति प्रकाशीं । प्रकाशला तो निज तेजराशी ॥

यालागि पाही तम तेज कांहीं । स्वयंप्रकाशी उरलेचि नाहीं ॥२४॥

पतिव्रता पावन शांति नारी । पती तिचा बोध प्रबुद्धभारी ॥

परस्परें संग घडोनि आला । तेंव्हाचि हा गोचर राम झाला ॥२५॥

पतित पावन सद्गुरु जोडला । भव भयानक मंडप मोडला ॥

परम वैभव मंगळ साधलें । सुख रमा पतिचें मज लाधलें ॥२६॥

पश्चात्तापी तोचि मोठा प्रतापी । केला जेणें भस्म संकल्प पापी ।

बोधें न्हाला आत्मबोधें निवाला । विश्रामाचा पूर्ण विश्राम झाला ॥२७॥

प्रकाशुनी सर्व श्रुतीं मुरारी । विशाळ हा काळ भूजंग मारी ॥

तो सद्गुरु स्थावर जंगमारी । विलोकिता अश्रम शून्यचारी ॥२८॥

प्रभाकराचा कर ही न पावे । न पावता मारुतही स्थिरावे ॥

तया पदा संत समर्थ गेले । न बोलता वेद विनोद केले ॥२९॥

प्रकाशिता जी सम वर्णवर्णा । आकर्णिता केवळ तृप्तिकर्णा ॥

नाहीं तयावर्ण नसे विवर्णा । घाली तुह्मा मंगळ माळ पूर्णा ॥३०॥

प्रकाशुनि शाश्वत पूर्ण वस्तू । करी सदा द्वैत तयासि वस्तु ॥

तो सद्गुरु चिन्मय चंद्रमा हो । क्षणो क्षणी आत्मसुखें रमाहो ॥३१॥

मृगांभा परी बाधिता सर्व पाहे । अबाधीत जे वस्तु ते पूर्ण राहे ॥

तयें वस्तुचें नाम विख्यात साधू । श्रुति बोलती हाचि सिद्धांत बोधू ॥३२॥

मी लक्षि तो मंगळ व्योम शामा । यालागि नाहीं मज लागे गोमा ॥

नेमा अनेमा परसाचि झालों । विश्रामधामाप्रति शीघ्र आलों ॥३३॥

मदन भाजन सज्जन जोडी । स्वपद दायक संपत्ति जोडी ॥

गगन ग्रासुनि निश्चळ राहे । अमळ केवळ चिद्‌घन पाहे ॥३४॥

माता पिता केवळ संत पाही । त्या वेगळा आणिक देव नाहीं ॥

ऐसा मनी निश्चय पूर्ण ज्यासी । झाला सदा चित्सुख लाभ त्यासी ॥३५॥

माया काया घ्यावया मूळकारी । माया वाया अक्षया नंदहारी ॥

माया संगी तो जगीं दुःख भोगी । माया भंगी अद्वया नंद योगी ॥३६॥

मनासि मारुनि निवांत राहे । पदोपदी त्यासि समाधि आहे ॥

एकांत हा सर्व श्रुतीं तयासी । नेणेंचि तो अन्य गंत तरासी ॥३७॥

मनो वासना शीघ्र सारुनि माना । अती आदरे सज्जनालागि माना ॥

सच्चिद्‌घनानंद कंदा निधाना । नका विसरा सर्व सारा निधाना ॥३८॥

मति अती तरणी जरि आहे । तव हरीचरणीं स्थिर राहे ॥

शिवमणी करणी हरि येई । मुनीकुळीं तरणी मग होई ॥३९॥

मधुवनीं नयनी हरि पाहे । अनुदिनी सुमनांजुळि राहे ॥

सुखघनी सजणी करु थारा । मग कदा नलगे श्रमवारा ॥४०॥

मन करी अमनी जरि थारा । तरि कदा नलगे श्रमवारा ॥

गुज असें श्रवणीं शिव बोले । निजसुखें श्रवणीं मग डोले ॥४१॥

मन करी हरिचा जरी झासा । तरि तुटे रस पंचक फासा ॥

गुणमयी निरसे श्रम नासे । निजसुखें बरवें मग हासे ॥४२॥

मन हरी स्मरणी बहुधालें । अनुदिनी करणी हरि ल्याले ॥

हरिमयी धरणी वरि चाले । निरसितें तरणीमय झाले ॥४३॥

मति सदा वळली शिवपाई । भवरती गळती तरि पाही ॥

निजगती कळतां लवलाही । अतिसुखें फळती मुनिठायी ॥४४॥

मन रमे हरिच्या चरणीं हो । मग कसी विगुते करणी हो ॥

जन मतें धरणी वरि आहे । श्रुति ह्मणे तरणी पर पाहे ॥४५॥

मुळिहुनि त्यजुनी जन लाजरे । भज सदा बरवा गुरुराज रे ॥

तरि सदा त्रिविधा भव काजरे । शिवरसें मन हे मग पाझरे ॥४६॥

म्यां साधुचा आजि दुमाल केला । गळोनिया काम रुमाल गेला ॥

हे घातली शीघ्र उडीच तेथें । क्षराक्षरा लागि अभाव जेथें ॥४७॥

माया नारी बोध खड्‌गेच मारी । संसारीं या राहिला निर्विकारी ॥

झालीं चारी मंदिरें निश्चयेसी । सर्वात्मा तो जाणिजे संत वंशी ॥४८॥

माया माया काम संकल्प वारी । चिंता वारी शोकबाधा निवारी ॥

नानाकारी भेद वैरी विदारी । सर्वात्मा तो गोपुरीं भक्त तारी ॥४९॥

मारुनीया काम कुनाम कारी । विलोकिता राम समावतारी ॥

दया तया शांति क्षमा रमाया । येती तयालागीं सदा नमाया ॥५०॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2016-12-16T21:07:35.3900000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

जमीन सोडणें

  • पीक वगैरे जमिनीच्या वर दिसूं लागण्णें 
  • रोपे दिसूं लागणें. 
  • दुखणें, दारिद्य्र वगैरेतून वर येणें 
  • अंथरुणांतून उठून हिंडाफिरावयास लागणें. 
RANDOM WORD

Did you know?

घरातील देव्हार्‍यात कोणते देव पूजावेत आणि कोणते नाही?
Category : Hindu - Beliefs
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site

Ved - Puran
Ved and Puran in audio format.