TransLiteral Foundation
Don't follow traditions blindly or don't assume a superstition either.
Don't be intentionally ignorant. Ask us!! Make Informed Religious Decisions!!

केशवस्वामी - श्लोक संग्रह १

केशवस्वामी रामदास पंचायतनातील प्रख्यात साधू असून महानभगवद्‌भक्त व अंतर्निष्ट आणि मोठे निस्पृह वक्ते होते.


श्लोक संग्रह १

श्री गणेशायनमः श्री गुरुभ्योनमः

हरि ॐ तत्सत्

आरुढला प्रेम पदा वरीरे । हृत्पंकजीं संतपदें धरीरे ॥

सच्चित्सुखें राज्य सदा करीरे । त्यामानवातें ह्मणिजे हरीरे ॥१॥

अत्यंत या आजि भवासि आलों । चित्सागराच्या उदरीं रिघालों ॥

झालों सुखी संत दया प्रसादें । यालागि मी निश्चळ आत्मबोधें ॥२॥

आरुढला मंगळ मोक्ष भद्रा । त्याचिंतिता चिन्मय देव इंद्रा ॥

इंद्रादिकां लागुनि धन्य झालों । मीं अच्युतानंत पदासि आलों ॥३॥

हरीनें निजमंदिरा अभिषेककेले । प्रवृत्तीनदी आटली दुःख मेलें ॥

सुखाब्धी मनीं दाटला लाभ झाला । रमानाथ संपूर्ण हातासि आला ॥४॥

हासंभवे लोक समस्त पाही । तेनाशिले कारण संत पायी ॥

यालागिं मी सर्व सुखाब्धि झालों । अनंत होवोनि निवांत ठेलों ॥५॥

त्दृदिस्थ मी केवळ सर्ववासी । आहे चिदानंद अनंत राशी ॥

हा आकळे सार विचार ज्याशीं । नाचे शिरीं घेउनि मोक्षत्यासी ॥६॥

हृदय कमळवासी सद्गुरुनाथ केला । ह्मणवुनि भवमाझा सर्व सांडूनि गेला ॥

परम विमल झालों ज्ञान योगें निवालों । त्रिगुणरहितबोधें सत्पदाशीघ्र आलों ॥७॥

हरीचिंतनि सर्वदा तृत्प झालें । हरी अंतरीं लक्षिता जें निवालें ॥

महा बोध ज्यांच्या नितीमाजि चाले । महाराज ते देखिले दोषगेले ॥८॥

अहो आह्मीं काय आतां करावें । कोठें जावें काय घ्यावें त्यजावें ॥

जेंजें भासेती तुकाराम झाला । ऐसा राम भेटता भेद गेला ॥९॥

हरुनि विषयवल्ली कल्पना भस्म केली । परम गुरुदयाळें भ्रांति चोरुनि नेली ॥

ह्मणवूनि मन माझें पावले तत्त्वसारा । गुणमपि जठरीच्या चूकल्या येरझारा ॥१०॥

हृत्पंकजीं शर्म अखंड पाहे । शर्मी सदावास करुनि राहे ॥

या लागि तो शर्म स्वरुप झाला । शर्मी विनालोक नसे तयाला ॥११॥

हातीं चिदानंद धरुनि देतो । तो भेटतो डोल सुखासिये तो ॥

बोलों किती पार दयानिधीचा । पादां बुजी ठाव नुरे विधीचा ॥१२॥

हरिकरी हृदयीं जरा थार हो । तरि पळे जीव घेउनि मारहो ॥

निजसुखा नदिसे मग पारहो । कवि असें वदला श्रुति सारहो ॥१३॥

हृत्पंकजीं राम समग्र आला । समाधि हा जागृत पूर्ण झाला ॥

गेला लया इंद्रिय गोल पाही । माझ्या मतें आजि भुगोल नाहीं ॥१४॥

हृत्पंकजीं आत्म सुखे निवाला । लोकत्रया माजि दिनेश झाला ॥

तेजों बळे सूर्य शशांक लोपी । भावे भजातो निजदेव रुपी ॥१५॥

हरि कथा करितां मति रोधिली । हरिपदीं रमता अति बोधिली ॥

हरिसुखें भरली तरली भवीं । मिसळली मग केवळ केशवी ॥१६॥

हा देह झाला नभ चित्र ज्यासी । श्रुती ह्मणे पूर्ण पवित्र त्यासी ॥

विचित्र तो सर्वहि लोक पाहे । त्याची कथा ब्रह्म चरित्र आहे ॥१७॥

होऊनिया मुक्त समग्र कामी । झालों सदा निश्चळरामना मीं ॥

घना वलावा सविला रामी । लोकत्रयीं आजि सभाग्य आह्मीं ॥१८॥

हरि रसा विण पानचि नेणें । मृगजळा परि हे जन जाणे ॥

क्षणभरी न पडे भव कामी । तरि ह्मणे नर तो हरी आह्मीं ॥१९॥

हृदय कमळ कोशीं सेविता रामचंद्रा । ह्मणवुनि मज भेटे नित्य विश्रांति भद्रा ॥

सुखमय निजमुद्रा बाणली इंद्रियासी । अभिनव गति माझी जा पुसा योगियांसी ॥२०॥

हृदय पंकज मंदिर वासिनी । सुखमयी जननी श्रम नाशिनी ॥

जनीं वनीं नयनीं अति आदरें । निरखिता न दिसे मज दूसरें ॥२१॥

पदत्रयाचें निज सार शोधी । शोधूनि तेथें मन पूर्ण बोधी ॥

बोधूनि यातें सुख होय आंगे । समाधि लागे मग त्याची मागे ॥२२॥

प्रपंच मिथ्या मय सांगताहो । कमोदरी कांतरी वागता हो ॥

जळो जळो मायि क सांगणें हो । पूर्णासि नाहीं तव मागणे हो ॥२३॥

पतंग कोटी लपति प्रकाशीं । प्रकाशला तो निज तेजराशी ॥

यालागि पाही तम तेज कांहीं । स्वयंप्रकाशी उरलेचि नाहीं ॥२४॥

पतिव्रता पावन शांति नारी । पती तिचा बोध प्रबुद्धभारी ॥

परस्परें संग घडोनि आला । तेंव्हाचि हा गोचर राम झाला ॥२५॥

पतित पावन सद्गुरु जोडला । भव भयानक मंडप मोडला ॥

परम वैभव मंगळ साधलें । सुख रमा पतिचें मज लाधलें ॥२६॥

पश्चात्तापी तोचि मोठा प्रतापी । केला जेणें भस्म संकल्प पापी ।

बोधें न्हाला आत्मबोधें निवाला । विश्रामाचा पूर्ण विश्राम झाला ॥२७॥

प्रकाशुनी सर्व श्रुतीं मुरारी । विशाळ हा काळ भूजंग मारी ॥

तो सद्गुरु स्थावर जंगमारी । विलोकिता अश्रम शून्यचारी ॥२८॥

प्रभाकराचा कर ही न पावे । न पावता मारुतही स्थिरावे ॥

तया पदा संत समर्थ गेले । न बोलता वेद विनोद केले ॥२९॥

प्रकाशिता जी सम वर्णवर्णा । आकर्णिता केवळ तृप्तिकर्णा ॥

नाहीं तयावर्ण नसे विवर्णा । घाली तुह्मा मंगळ माळ पूर्णा ॥३०॥

प्रकाशुनि शाश्वत पूर्ण वस्तू । करी सदा द्वैत तयासि वस्तु ॥

तो सद्गुरु चिन्मय चंद्रमा हो । क्षणो क्षणी आत्मसुखें रमाहो ॥३१॥

मृगांभा परी बाधिता सर्व पाहे । अबाधीत जे वस्तु ते पूर्ण राहे ॥

तयें वस्तुचें नाम विख्यात साधू । श्रुति बोलती हाचि सिद्धांत बोधू ॥३२॥

मी लक्षि तो मंगळ व्योम शामा । यालागि नाहीं मज लागे गोमा ॥

नेमा अनेमा परसाचि झालों । विश्रामधामाप्रति शीघ्र आलों ॥३३॥

मदन भाजन सज्जन जोडी । स्वपद दायक संपत्ति जोडी ॥

गगन ग्रासुनि निश्चळ राहे । अमळ केवळ चिद्‌घन पाहे ॥३४॥

माता पिता केवळ संत पाही । त्या वेगळा आणिक देव नाहीं ॥

ऐसा मनी निश्चय पूर्ण ज्यासी । झाला सदा चित्सुख लाभ त्यासी ॥३५॥

माया काया घ्यावया मूळकारी । माया वाया अक्षया नंदहारी ॥

माया संगी तो जगीं दुःख भोगी । माया भंगी अद्वया नंद योगी ॥३६॥

मनासि मारुनि निवांत राहे । पदोपदी त्यासि समाधि आहे ॥

एकांत हा सर्व श्रुतीं तयासी । नेणेंचि तो अन्य गंत तरासी ॥३७॥

मनो वासना शीघ्र सारुनि माना । अती आदरे सज्जनालागि माना ॥

सच्चिद्‌घनानंद कंदा निधाना । नका विसरा सर्व सारा निधाना ॥३८॥

मति अती तरणी जरि आहे । तव हरीचरणीं स्थिर राहे ॥

शिवमणी करणी हरि येई । मुनीकुळीं तरणी मग होई ॥३९॥

मधुवनीं नयनी हरि पाहे । अनुदिनी सुमनांजुळि राहे ॥

सुखघनी सजणी करु थारा । मग कदा नलगे श्रमवारा ॥४०॥

मन करी अमनी जरि थारा । तरि कदा नलगे श्रमवारा ॥

गुज असें श्रवणीं शिव बोले । निजसुखें श्रवणीं मग डोले ॥४१॥

मन करी हरिचा जरी झासा । तरि तुटे रस पंचक फासा ॥

गुणमयी निरसे श्रम नासे । निजसुखें बरवें मग हासे ॥४२॥

मन हरी स्मरणी बहुधालें । अनुदिनी करणी हरि ल्याले ॥

हरिमयी धरणी वरि चाले । निरसितें तरणीमय झाले ॥४३॥

मति सदा वळली शिवपाई । भवरती गळती तरि पाही ॥

निजगती कळतां लवलाही । अतिसुखें फळती मुनिठायी ॥४४॥

मन रमे हरिच्या चरणीं हो । मग कसी विगुते करणी हो ॥

जन मतें धरणी वरि आहे । श्रुति ह्मणे तरणी पर पाहे ॥४५॥

मुळिहुनि त्यजुनी जन लाजरे । भज सदा बरवा गुरुराज रे ॥

तरि सदा त्रिविधा भव काजरे । शिवरसें मन हे मग पाझरे ॥४६॥

म्यां साधुचा आजि दुमाल केला । गळोनिया काम रुमाल गेला ॥

हे घातली शीघ्र उडीच तेथें । क्षराक्षरा लागि अभाव जेथें ॥४७॥

माया नारी बोध खड्‌गेच मारी । संसारीं या राहिला निर्विकारी ॥

झालीं चारी मंदिरें निश्चयेसी । सर्वात्मा तो जाणिजे संत वंशी ॥४८॥

माया माया काम संकल्प वारी । चिंता वारी शोकबाधा निवारी ॥

नानाकारी भेद वैरी विदारी । सर्वात्मा तो गोपुरीं भक्त तारी ॥४९॥

मारुनीया काम कुनाम कारी । विलोकिता राम समावतारी ॥

दया तया शांति क्षमा रमाया । येती तयालागीं सदा नमाया ॥५०॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2016-12-16T21:07:35.3900000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

पुरुषाला पत आणि स्त्रीला पति

  • पुरुषाला ज्याप्रमाणें त्याची अब्रु ही अत्यंत महत्त्वाची गोष्ट असते त्याप्रमाणें स्त्रीला पतीचें महत्त्व असतें. 
RANDOM WORD

Did you know?

गणपतीची सोंड कोणत्या दिशेला वळली आहे, यावरून पूजाअर्चेचे कांही धर्मशास्त्र आहे काय?
Category : Hindu - Traditions
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site

Ved - Puran
Ved and Puran in audio format.