TransLiteral Foundation
Don't follow traditions blindly or don't assume a superstition either.
Don't be intentionally ignorant. Ask us!! Make Informed Religious Decisions!!

रविवारचे अभंग - रविवारचे अभंग खेळ मंडिय...

रविवारचे अभंग


रविवारचे अभंग

रविवारचे अभंग

खेळ मंडियेला वाळवंटीं घाई । नाचती वैष्णव भाई रे ।

क्रोध अभिमान केला पावटणी । एकएकां लागती पायीं रे ॥१॥

नाचती आनंदकल्लोळीं । पवित्र गाणे नामावळी रे ।

कळिकाळावरी घातली कास । एक एकाहून बळी रे ॥२॥

गोपीचंदनउटी तुळसीच्या माळा । हार मिरवती गळां रे।

टाळा मृदंग घाई पुष्पाचा वरुषाव । अनुपम्य सुखसोहळा रे ॥३॥

लुब्धलीं नादीं लागली समाधी। मूढ जन नर नारी लोकां रे ।

पंडित ज्ञानी योगी महानुभाव । एकचि सिध्दसाधकां रे॥४॥

वर्णाभिमान विसरली याती । एकएकां लोटांगणीं जाती रे।

निर्मळ चित्तें झालीं नवनीतें। पाषाणा पाझर सुटती रे ॥५॥

होतो जयजयकार गर्जत अंबर । मातले वैष्णववीर रे ।

तुका म्हणे सोपी केली पायवाट । तरावया भवसागर रे॥६॥

*

भीमातीरीं एक वसविलें नगर। त्याचें नांव पंढरपूर रे ।

तेथील मोकाशी चार भुजा त्यासीं । बाईला सोळा हजार रे॥१॥

नाचत जाऊं त्याच्या गांवा रे खेळिया । सुख देईल विसांवा रे।

पुढें गेले ते निधाई झाले । वानितील त्यांची सीमा रे ॥२॥

बळियां आगळा पाळी लोकपाळा। रिघ नाहीं कळिकाळा रे।

पुंडलीक पाटील केली कुळवाडी । तो झाला भवदु:खवेगळा रे॥३॥

संत सज्जनीं मांडलीं दुकानें । जें जया पाहिजे तें आहे रे।

भुक्ति मुक्ति फुकाचसाठीं । कोणी तयाकडे न पाहे रे ॥४॥

दोन्हीच हाट भरले घनदाट । अपार मिळाले वारकरी रे।

नवजों म्हणती आम्ही वैकुंठा। जिहीं देखिली पंढरी रे ॥५॥

बहुत दीवस होती मज आस । आजीं घडलें सायासीं रे ।

तुका म्हणे होय तुमचेनी पुण्य । भेटी तया पायांसी रे ॥६॥

*

नव्हे तेंचि कैसें झालें रे खेळिया । नाही तेंचि दिसूं लागलें रे ।

अरूप होतें तें रूपासी आलें । जीव शिव नाम पावलें रे ॥१॥

आपुलीच आवडी धरूनि खेळिया । आप आपणातें व्यालें रे ।

जोपनाकारणें केली बायको । तिनें एवढें वाढविलें रे ॥२॥

ऐक खेळिया तुज सांगितलें । ऐसें जाणुनि खेळ खेळे रे ॥धृ॥

ब्राम्हणाचें पोर एक खेळासी भ्यालें । तें बारा वर्षे लपालें रे ।

कांपत कांपत बाहेर आलें । तें नागवेंचि पळून गेलें रे ॥३॥

सहातोंड्या एक संभूचें बाळ । त्यानें बहुतचि बळ आथियेलें रे ।

खेळ खेळतां दगदगी व्यालें । तें कपाट फोडुनि गेलें रे ॥४॥

चहुंतोड्याचा पोर एक नार्‍याही जाण । तो खेळियांमाजी आगळा रे ।

कुचाळी करूनि पोरें भांडवी । आपण राहे वेगळा रे ॥५॥

गंगा गौरी दोघी भांडवी । संभ्यासी धाडिलें वना रे ।

खेळ खेळे परि डायीं न सांपडे । तो एक खेळिया शहाणा रे ॥६॥

खेळियामाजी हनुम्या शहाणा । न पडे कामव्यसनीं रे ।

कामचि नाहीं तेथें क्रोधचि कैंचा । तेथें कैंचें भांडण रे । रामा गड्याची आवडी मोठी।

म्हणूनि लंके पेणें रे॥७॥

यादवांचा पोर एक गोप्या भला। तो बहुतचि खेळ खेळला रे ।

लहान थोर अवघीं मारिलीं । खेळचि मोडुनि गेला रे ॥८॥

ऐसे खेळिया कोट्यानुकोटी । गणीत नाहीं त्याला रे ।

विष्णुदास नामा म्हणे वडील हो । पाहा देहीं शोधूनि रे ॥९॥

*

एके घाई खेळतां न पडसी डाई । दुचाळ्यानें ठकसील भाई रे ।

त्रिगुणांचे फेरीं थोर कष्टी होसी। या चौघांची तरी धरी सोई रे ॥१॥

खेळ खेळोनियां निराळाची राही । सांडी या विषयाची घाई रे ।

येणेंचि खेळें बसवंत होसी । ऐसें सत्य जाण माझ्या भाई रे ॥२॥

शिंपियाचा पोर एक खेळिया नामा । तेणें विठ्ठल बसवंत केला रे ।

आपुल्या सवंगडियां शिकवूनी घाई । तेणें सतत फड जागविला रे।

एके घाई खेळतां न चुकेचि कोठें । तया संतजन मानवले रे ॥३॥

ज्ञानदेव मुक्ताबाई वटेश्वर चांगा । सोपान आनंदें खेळती रे ।

कान्हो गोवारी त्यांनीं बसवंत केला। आपण भोंवतीं नाचती रे ।

सकळिकां मिळोनि एकचि घाई । त्याच्या ब्रम्हादिक लागती पायीं रे ॥४॥

रामा बसवंत कबीर खेळिया । जोडा बरवा मिळाला रे । पाचां संवगडियां एकचि घाई।

तेथें नाद बरवा उमटला रे। ब्रम्हादिक सुरवर मिळोनियां त्यानीं ।

तोहि खेळिया निवडिला रे ॥५॥

ब्राम्हणाचा पोर खेळिया एका भला । तेणें जन खेळकर केला रे।

जनार्दन बसवंत करुनियां तेणें । वैष्णवांचा मेळ मिळविला रे ।

एकचि घाई खेळतां खेळतां । आपणचि बसवंत झाला रे ॥६॥

आणिक खेळिये होऊनियां गेले । वर्णावया वाचा मज नाहीं रे ।

तुका म्हणे गडे हो हुशारूनी खेळा। पुढीलांची धरूनियां सोई रे ।

एकचि घाई खेळता जो चुकला । तो पडे संसार डाई रे ॥७॥

*

बाराहि सोळा गडियांचा मेळा । सतरावा बसवंत खेळिया रे ।

जतिस्पद राखो जाणें टिपरिया घाई । अनुहत वाय मांदळा रे ॥१॥

नाचत पंढरिये जाऊं रे खेळिया । विठ्ठल रखुमाई पाहुं रे ॥२॥

सा चहुं वेगळा अठरा निराळा । गाऊं वाजवूं एक चाळा रे।

विसरती पक्षी चारा नेघे पाणी । तारुण्य देहभाव बाळा रे ॥३॥

आनंद तेथींचा मुकियासी वाचा । बहिरे ऐकती कानीं रे।

आंधळ्यासी डोळे पांगळ्यासी पाय। तुका म्हणे वृध्द होती तरणे रे ॥४॥

*

अहंवाघा सोहंव्राघा प्रेमनगरा वारी ।

सावध होऊनि भजनीं लागा देव करा कैवारी ॥१॥

मल्हारीची वारी । माझ्या मल्हारीची वारी ॥२॥

इच्छा मुरळीस पाहूं नका पडाल नर्कव्दारीं ।

बोधबुधली ज्ञानदिवटी उजळा महाद्वारी॥३॥

आत्मनिवेदन भरित रोडगा निवतिल हारोहारीं ।

एक जनार्दनीं धन्य खंडेराव त्यावरी कुंचा वारी॥४॥

*

अनंत जुगाचा देव्हारा । निजबोधाचा घुमारा ।

अवचित भरला वारा । या मल्हारी देवाचा ॥१॥

शुद्ध सत्वाचा कवडा मोठा । बोध बिरडे बांधला गांठा ।

गळा वैराग्याचा पट्टा। वाटा दाऊं भत्कीच्या॥२॥

ह्रदय कोटंबा सागातें । घोळ वाजवूं अनुहातें ।

ज्ञानभांडाराचें पोतें । रितें नव्हे कल्पातीं ॥३॥

लक्ष चौर्‍यांशी घरें चारी । या जन्माची केली वारी ।

प्रसन्न झाला देव मल्हारी । सोहंभावीं राहिलों॥४॥

या देवाचें भरतां वारे । अंगीं प्रेमाचें फेपरें ।

गुरु गुरु करी वेडेचारें । पाहा तुके भुंकविलें॥५॥

*

पिंगळा महाद्वारी बोली बोलतो देखा। डौर फिरवितो डुगडुग ऎका ॥धृ॥

वरल्या आळीला तुम्ही सावद राहावे । पाटीलबुवाला मग लावून सवें ।

चिठी येईल बा मग पडेल ठावे ॥१॥

मधल्या आळीला एक बायको फीरे। तिजला तुम्ही साधा मग पडेल पुरे ।

नाहीं तरी पाटलोबा तिची पळतील गुरें ॥२॥

आणिक एक बारे सुटेल तांतडी । पाटीलबुवाची मग पडेल माडी ।

तिचीं पांच पोरें लागतील देशोधडी ॥३॥

आणिक एक ऐका कैंचे नवल झालें । गांवच्या पांड्यांनीं पाटलास नागविलें ।

सार्‍या कागदाचें सून्य एकचि केलें ॥४॥

हिंडतां फिरतांना एक शकुन सांगे। त्याच्या सत्तेनें ह्या आळीस वागे ।

संतांघरचा बा एक तुकडा मागे ॥५॥

हें जरी न ऐकाल तरी दुसरा येईल । सरते शेवटीं बा काळ बांधून नेईल ।

एका जनार्दनीं बा आमुचें काय जाईल ॥६॥

*

वारी वो वारी । देई कां गा मल्हारी । त्रिपुरारी हरी । तुझे वारीचा मी भिकारी ॥१॥

वाहन तुझें घोड्यावरी । वरी बैसली म्हाळसा सुंदरी । वाघ्या मुरळी नाचती परोपरी ।

आवडी एसी पाहीन जेजुरी ॥२॥

ज्ञान कोटंबा घेऊनी आलों व्दारी । बोध भंडार लाविन परोपरी ।

एका जनार्दनीं विनवी श्रीहरी ।

वारी देऊनी प्रसन्न मल्हारी ॥३॥

*

वडाच्या पानीं एक उभविलें देऊळ आधीं कळसु मग पाया हो ।

देव पुजू गेलो तंव देऊळ उडालें पान नाहीं तेथें वडु रे ॥१॥

चेत जाणा तुम्ही चेत जाणा । टिपरी वडाच्या साई हो ॥२॥

पाषाणाचा देवो पाषाणाचा भत्कु पोहती मृगजळ डोहीं हो ।

वांझेचा पुत्र एक पोहों लागला तो तारी देव भत्का हो ॥३॥

भवाब्धिसागर नुतरवे ते पडिले रोहिणी डोहीं हो ।

न सापडे आत्मा बुडाले संदेहीं ते गुंतले मायाजळीं हो ॥४॥

विरुळा जाणें पोहते खुणें केला मायेसी उपावो हो ।

बापरखुमादेविवरु विठ्ठल विसावा तेणें नेलें पैल थडी वो ॥५॥

 

 

 


Translation - भाषांतर
N/A

N/A
Last Updated : 2012-01-16T20:49:17.0770000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

दृश्य

  • वि. १ दिसणारे . २ बाह्य ; बाहेरील ( अंग ). - न . ( ल . ) जग . तरी ते आपणयापुढे । दृश्य पघळे येवढे । - अमृ ७ . ८७ . - पु ( अंकगणित . ) दिलेली किंवा गृहीत संख्या . [ सं . ] 
  • वि. १ दिसणारे . २ बाह्य ; बाहेरील ( अंग ). - न . ( ल . ) जग . तरी ते आपणयापुढे । दृश्य पघळे येवढे । - अमृ ७ . ८७ . - पु ( अंकगणित . ) दिलेली किंवा गृहीत संख्या . [ सं . ] 
  • ०काव्य न. ज्या काव्याचा अनुभव नटनटींनी रंगभूमीवर केलेल्या अभिनयाने घेता येतो ते ; नाटक , सिनेमा . याच्या उलट श्राव्य काव्य . [ दृश + काव्य ] 
  • ०काव्य न. ज्या काव्याचा अनुभव नटनटींनी रंगभूमीवर केलेल्या अभिनयाने घेता येतो ते ; नाटक , सिनेमा . याच्या उलट श्राव्य काव्य . [ दृश + काव्य ] 
More meanings
RANDOM WORD

Did you know?

देवाचे तीर्थ ग्रहण करण्यासंबंधी शास्त्रीय संकेत कोणते?
Category : Hindu - Puja Vidhi
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site