TransLiteral Foundation
Don't follow traditions blindly or don't assume a superstition either.
Don't be intentionally ignorant. Ask us!! Make Informed Religious Decisions!!

श्लोक ३६ ते ४२
ननु दानपते न्यस्तस्त्वय्यास्ते शतधन्वना । स्यमंतको मणिः श्रीमान्विदितः पूर्वमेव नः ॥३६॥

श्रीकृष्ण म्हणे अक्रूरासी । शतधन्व्यानें तुजपासीं । स्यमंतकमणि ठेविला ऐसी । गोष्टी आम्हांसि विदित असे ॥२९५॥
प्रत्यक्ष प्रत्यय बाणला जनीं । तुवां जाऊनि काशीभुवनीं । अहरह अष्टौ भार सुवर्णीं । विविधा यजनीं मख यजिले ॥९६॥
म्हणसी मणीचें प्रयोजन काय । तरी तोही ऐकें अभिप्राय । मणीचा अधिकारी जो होय । शास्त्रनिर्णय तो कथितों ॥९७॥

सत्राजितोऽनपत्यत्वाद्गृहणीयुर्दुहितुः सुताः । दायं निनीयापः पिंडान्विमुच्यर्ण च शेषितम् ॥३७॥

सत्राजितासि अनपत्यता । तद्दायाधिकार दुहितृसुतां । पारलौकिक क्रिया समस्ता । करूनि उर्वरिता विभाग ॥९८॥
सत्राजितासि पिंडोदक । देती सत्यभामेचे तोक । तदृणविमुक्त जालिया देख । घेती सम्यक शेषदाय ॥९९॥
शेषदायविभागीं कोण । अभावीं उत्तरोत्तर गौण । मुख्य असतां अपर जण । अप्रमाण अधिकारा ॥३००॥
पत्नी पुत्र दौहित्र दुहिता । माता पितर सहोदर भ्राता । तत्सुत साप्त गोत्रीय आप्तां । शिष्यां व्रतस्था पर्यंत ॥१॥
तस्मात्सत्यभामेचे कुमर । स्यमंतकग्रहणीं त्यां अधिकार । तथापि स्यमंतकरक्षणपर । कोण्ही अपर हों न शके ॥२॥

तथापि दुर्द्धरस्त्वन्यैस्त्वय्यास्तां सुव्रते मणिः । किं तु मामग्रजः सम्यङ्न प्रत्येति मणिं प्रति ॥३८॥

अबाधितें सुष्ठुव्रतें । जया पुरुषाचीं शुभ सुकृतें । तयावेगळा आणिकातें । मणि सर्वार्थें दुर्धर हा ॥३॥
यालागीं तूं सुष्ठुव्रती । म्हणोनि मणि हा तुझ्याचि हातीं । असो ऐसी आमुची मति । हृदयीं निश्चिती जाणावी ॥४॥
तरी कां मणीची चर्चा करितां । ऐसा संशय बांधील चित्ता । कीं जे अग्रजें माझिये माथां । मणिवंचकता आरोपिली ॥३०५॥
मणिवंचक मी नोहें ऐसा । अग्रजा प्रत्यय न बाणे सहसा । यालागिं सर्वांचिया मानसा । प्रत्यय बाणे तें करीं ॥६॥
निःसंशय सर्वांतरीं । कैसेनि बाणे म्हणसी जरी । यदर्थीं अक्रूरा तूं अवधारीं । मम वैखरी विश्वासें ॥७॥

दर्शयस्व महाभाग बंधूना शांतिमावह । अव्युच्छिन्ना मखास्तेऽद्यु वर्तन्ते रुक्मवेदयः ॥३९॥

मणि दाखवीं सभास्थानीं । स्नेह वाढवीं बंधुजनीं । विकल्पाची निरसीं रजनी । भेदभानीं प्रापक जे ॥८॥
येचि समयीं अक्रूरापासीं । कृष्णें मनि दिधला ऐसी । शंका नुपजेचि कोण्हासी । कारण ये विशीं अवधारीं ॥९॥
सुवर्णवेदिकामंडित मख । संतत यजिले तां सम्यक । तें धन प्रसवे स्यमंतक । हेतु प्रत्यक्ष हा येथें ॥३१०॥
तस्मात् वसतां वाराणसीं । स्यमंतक होता तुजचिपासीं । परिहार न करितां हें सर्वांसी । प्रत्ययासि प्रकाशक ॥११॥
प्रेमळ तूं आमुचा इष्ट । अवंचक सत्य स्वधर्मनिष्ठ । इष्टांमाजि विकल्प कष्ट । ते तां स्पष्ट निरसावे ॥१२॥

एवं सामभिरालब्धः श्वफल्कानयो मणिम् । आदाय वाससाच्छन्नं ददौ सूर्यसमप्रभम् ॥४०॥

ऐसा कृष्णें आपुल्या मुखें । सामोपचारें मधुर वाक्यें । प्रार्थिला असतां श्वफल्कतोकें । दीर्घविवेकें विचारिलें ॥१३॥
मिथ्याभिशापनिरसना । मणिदर्शन करी स्वजना । दुर्द्धर मिषें प्रत्यर्पणा । निरभिलाषता सूचविली ॥१४॥
एवं मणिदर्शनीं कांहीं । कृष्णें दूषण माझ्या ठायीं । न लाविलें हें जाणोनि हृदयें । मणि ते समयीं उघडिला ॥३१५॥
वस्रें आच्छादिला होता । तो ते समयीं जाला देता । सूर्यासमान प्रभाढ्यता । भासे तत्वता रविवलय ॥१६॥
कृष्णवाक्यें सभास्थानीं । पकट केला स्यमंतकमणि । त्यातें देखतां सर्वां नयनीं । झांपडी पडिली बहुतेजें ॥१७॥

स्यमंतकं दर्शयित्वा ज्ञातिभ्यो रज आत्मनः । विमृज्य मणिना  भूयस्तस्मै प्रत्यर्पयत्प्रभुः ॥४१॥

सभास्थानीं गोत्रजांप्रति । मणीतें दावूनि ऐसिया रीती । मिथ्याभिशापाची दुरुक्ति । आपुली श्रीपति प्रक्षाळी ॥१८॥
मणिदर्शनें दूषणरज । आपुलें क्षाळूनि अधोक्षज । पुढती स्यमंतक तेजःपुंज । अर्पिला सहज अक्रूरातें ॥१९॥
प्रभु समर्थ श्रीगोविंद । यथार्थ केला पूर्वानुवाद । मणिदर्शनें क्षाळिला बाध । तैं निरपराध हरि कळला ॥३२०॥
शुक म्हणे गा विचक्षणा । कुरुभूपाळमौळाभरणा । ऐसिया या स्यमंतकाख्याना । करितां श्रवणा फळ ऐकें ॥२१॥

यस्त्वेतद्भगवत ईश्वरस्य विष्णोर्वीर्याढ्यं वृजिनहरं सुमंगलं च ।
आख्यानं पठति श्रृणोत्यनुस्मरेद्वा दुष्कीर्ति दुरितमपोह्य याति शांतिम् ॥४२॥

जो हें ईश्वरा भगवंताचें । वीर्याढ्य आख्यान ऐके साचें । अथवा जो पढेल स्ववाचे । श्रीशुक त्याचें फळ वर्णीं ॥२२॥
समष्टीपासून दृश्य भान । गौणप्रकृतीतें व्यापून । वर्तें विष्णु जो श्रीकृष्ण । पुण्याख्यान हें त्याचें ॥२३॥
ऊर्जितप्रतापमंडित यश । लीला प्रकटी हृषीकेश । श्रवणें पठणें दुःखनिरास । करी अशेष सुमंगळ जें ॥२४॥
श्रवणपठणें अनुस्मरणें । दुष्कीर्ति दुरित नाशे येणें । अक्षयशान्ति शुभ कल्याणं । श्रोते वक्ते अनुभविती ॥३२५॥
ऐशी श्रीमद्भागवतीं । दशमस्कंधीं श्रीशुकोक्ति । स्यमंतकाख्यान कथिलें निगुती । यथामति तें निरूपिलें ॥२६॥
पुढें अध्यायीं अठ्ठावन्नें । श्रीकृष्ण पंच पाणिग्रहणें । करील तिये कथेच्या श्रवणें । भव निस्तरणें भाविकीं ॥२७॥
अखिलात्मकत्वें एकनाथ । चिदानंदाख्य घन वर्षत । तेणें स्वानंदें सनाथ । करी गोमंत गोगोप्ता ॥२८॥
तया गोविंदचरणजळें । सप्रेम दयार्णव उचंबळे । श्रवणरसिकां लाभतीं फळें । सुखकल्लोळें निमज्जनें ॥२९॥
इति श्रीमद्भागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां पारमहस्यां संहितायां दशमस्कंधे श्रीशुकपरीक्षित्संवादे हरिवरदाटीकायां दयार्णवानुचरविरचितायां स्यमंतकाख्यानं नाम सप्तपंचाशत्तमोऽध्यायः ॥५७॥
श्रीकृष्णार्पणमस्तु ॥ श्लोक ॥४२॥ ओवी संख्या ॥३२९॥ एवं संख्या ॥३७१॥ ( सत्तावन्नावा अध्याय मिळून ओवीसंख्या २७३२६ )

अध्याय सत्तावन्नावा समाप्त.

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2017-05-09T21:48:01.6100000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

वाघ म्हटलें तरी खातो, वाघोबा म्हटलें तरी खातो

  • दुष्ट मनुष्याला कितीहि गौरविलें तरी तो आपला दुष्टपणा टाकीत नाहींच मग उगाच त्यास मोठेपणा तरी कशास द्यावा. त्याच्या दुष्टपणाची तरी त्यास जाणीव द्यावी. 
RANDOM WORD

Did you know?

गणेश गीता कोणी वाचावी ?
Category : Puranic Literature
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site

Ved - Puran
Ved and Puran in audio format.