TransLiteral Foundation
Don't follow traditions blindly or don't assume a superstition either.
Don't be intentionally ignorant. Ask us!! Make Informed Religious Decisions!!

पदे ५१ ते १००

ही प्रत नागोशी शिवनाथ तोतड्या वाशिष्ठगोत्री याने शके १६१६ भावनाम संवत्सरी माघ वद्य ८ स गणेशभट हराळे या भिक्षुकाच्या वहीवरून उतरून घेतली.


पदे ५१ ते १००
सइंवर ईचे ते काळ नाही गमाया
सकळ सुरवरां हे ब्रह्मिची योगमाया ।
अमुप गुण इयेचे वेदवेदां कळेना
मनुजदनुजदेवां सर्वथा आकळेना ॥५१॥
स्वयंवराचा पण एक माने, आरोपिता जो गुण ये कमाने ।
स्वये वरी हे नवरी तयाला, जो अन्यथा हे न वरी तयाला ॥५२॥
धनुस चढवि जो तो योग्य ईते वराया
परमापुरुष ऐसा जाणिजे भाव राया ।
निजभुजबळशक्ती कार्मुका आंवराया,
कवण पुरुष आहे त्याविणा सांवराया ॥५३॥
अतितर तुज झाला कन्यकालाभ राया,
त्रिभुवन परि थोडें पुण्य तूझें भराया ।
अतुल फळ तयाचें देखसी देवराया,
मग नमन करोनी कन्यका दे वरा या ॥५४॥
परशुराम वदोनि विसांवला
त्वरित तो निजाआश्रम पावला ।
जनक मूळ करी क्षितिराजयां
--------- अति कूलिन राजया ॥५५॥
श्रीसूर्यवंशी नृप सोमवंशी
जे जे महाख्यात कुलावतंसी ।
म्हाराष्ट्र, सौराष्ट्र, चव्हाण, राणे,
सीसोदये, क्षत्रिय बागलाणे. ॥५६॥
तुंगार, वंगार, कुमार, मोरे,
गोरे सराईत अपार तोरे ।
कांती अवंती अति तेज साजे
काशी - निवासी सुरशेन राजे ॥५७॥
तैलंग, वंग, नृप, अंग, कलिंग देशी,
कांभोज, भोज गुरजार अनेकवेशी ।
कर्नाट, लाट, सिरसाट, अचाट पाटे,
संत्काड,द्राविड, गऊड, अमोड काठे ॥५८॥
आले दिशांपासुनि सर्व राजे ,
पुरंदराची रुचि ज्यांस साजे ।
विदेह लीही गजपत्रिकेसी,
स्वयंवरा आदर कौशिकासी ॥५९॥
" नमस्कार विज्ञप्ति माझी तुम्हांला, तुम्ही सर्व या येइजे सैवराला " ।
असी पत्रिका दूत घेवोनि आला, मुनी वाचितां थोर आनंद झाला. ॥६०॥
मुनी म्हणे राघवनायकाला, ’ कल्याण तुम्हां ’ आणि सायकांला ।
संरक्षिले सत्य तुम्ही द्विजांला, तेणे गुणे हा मठ पूर्ण झाला. ॥६१॥
रथावरी सारथियें सजावें,
दोघीजनीं स्वीयगृहासि जावे ।
स्वयंवराचे रचनेसि पाहों,
आह्मी विदेहाप्रति जात आहो ॥६२॥
कृती करी नमस्कृती
तदा वदे मुनीप्रती ।
तुह्मां सवेंचि यावया
स्वयंवरा पहावया ॥६३॥
स्वयंवरीं स्वयंवरा
वरील कोण नोवरा ? ।
कशी असे सुलोचनी ?
पडेल येहि लोचनी ॥६४॥
मुनी तदा निजांतरी, पहात तों सिता बरी ।
रघूत्तमासि नोवरी, परा वरासि नो वरी ॥६५॥
मुन्ही ह्मणे’ रघोत्तमा, नृपाघरी वसे रमा ।
असेल तो रमापती, वरील त्यास ते सती ॥६६॥
वदे तदा महादरे, ’ चला सवें महा बरे ।
मिळेल थोर भातुकें पहाल राज्य कौतुके ॥६७॥
बरें मुहूर्त पाहिले,
रथी तयांसि वाहिलें ।
प्रमाणिका वरी त्वरें
ढळेति छत्र चामरे ॥६८॥
चतुर सारथियें रथ पेलिला,
घडाघडा मग तो क्षिति चालला ।
मुनिहि ते बहुमान विराजले,
सकळही शिबिकारुढ साजले ॥६९॥
कोणी नूतन सृष्टिचा विरचिता ब्रह्म्यासवें स्पर्धता,
कोणी विष्णुउरावरी झडकरी लत्तसही हाणिता ।
कोणी येक क्षिरोदरीं लवकरीं विध्यांसही घालिता,
तैसा आचमिता समुद्र पुरता तो मागुता योजिता ॥७०॥
कोणी चंद्र कलंकिता, सुरवरा कोणी भगें पाडिता,
कोणी वज्रधरासि सर्प करिता, वेदांसही स्थापिता ।
कोणी येक विदेह भूपतिसभे धेनूस संरोधिता,
कोणी येकहि देव दानव पिता इत्यादि भूदेवता ॥७१॥
आणीकही द्विजसमाज कितेक येती,
शिष्योपशिष्य अनुशिष्य सवेंचि घेती ।
खांद्यावरी बहुत धोपटिया गवाळी,
झारी करीं सरस गंध असे कपाळी ॥७२॥
माळा गळां करतळांत विशाळ गांठी,
कक्षापुटीं विमलपुस्तकभार, दाटी ।
टोपी शिरी उपरि उंच विशाळ गोंडा,
संभाषणी प्रिय विराम नसेंचि तोंडा ॥७३॥
येकाक्ष आणिक खुळे तिरळे निराळे,
कुब्जे कुर्‍हे पृथुल दोंदिल वक्र डोळे ।
कित्येक वृध्द करिताति महात्वरेला,
ते धांवती पडति आफटती धरेला ॥७४॥
कित्येक अंध आणि पांगुळ मुख्य आले,
स्कंधाधिरुढ किति शिष्य तुरंग जाले ।
आले पहा बहुत घेउनि थोर दर्भा
कोठून आगमन उत्तर पूर्णगर्भा ॥७५॥
कटीं हस्त ठेवोनिया फोंक मारी,
भटाचें तटू थापटी शिष्य भारी ।
तटें पाडिलें भट्ट पावेति कष्टा
अहो मर्कटा आधिका शिष्यचेष्टा ॥७६॥
मूका खिजे बहुत खाजविताति नाका,
तो हा न तो दगड मारित फार हाका ।
मार्गी करी तरळिया परिहास वाचा,
आह्मां तुह्मां बहुत योग दिसे पुखाचा ॥७७॥
ही यूवतीं ते जरि तूळ पावे,
आह्मा मिमीक्षे तरि फार फावे ।
युवा नवा प्राप्त करील पाही,
हा भेद कांही मकरासि नाही ॥७८॥
भट्टो तुह्मी धोपटि काय केली ?
ते बोलतीं आत्मगृहीच ठेली ।
तूझे घरीं तें शुभकृत्य आहे,
तो बोलतो मंगळवार आहे ॥७९॥
परस्परे हास्यविनोद झाले,
भागीरथीतीरसमीप आले ।
तों कौशिकानें प्रणिपात केला,
करास जोडोनि स्तवी तियेला ॥८०॥
अहो त्रिलोकतारिणी, गिरीशमौलिधारिणी ।
भवैकदु:खहारिणी, सुखानुबंधकारिणी ॥८१॥
तुझ्या जळी निमज्जती, शिवादि देव सज्जती ।
शरीरभाव वर्जती महानुभाव गर्जती ॥८२॥
मदीय दंभ वर्जला, अहं वदो विवर्जला ।
प्रमाणिके नमो तुला, नमोsस्तु माय वो तुला ॥८३॥
असी स्तुती करी मुनी
स्वदेह भाव सोडुनी ।
पडेल तो धरेवरी
ह्मणोनि राम सांवरी ॥८४॥
श्रीराम पृच्छेसि करुं निघाला
हे वंद्य कोणेपरि हो तुह्मांला ? ।
ऐकोनि वाचा मग राघवाची
सांगीतली ख्याति भगीरथाची ॥८५॥
भगीरथे पूर्वज उध्दराया
हे आणिली सर्व जनांत राया ।
परंतु पदोदक होय तुह्मां
याकारणें वंद्य निधान आह्मां ॥८६॥
करुनी तदा स्नानसंध्यादिकर्मा
ऋषी सर्वही चालती नित्यधर्मा ।
असे सर्व तेथोनि मार्गी निघाले
ऋषी गौतमस्थानकालागि आले ॥८७॥
तो देखिला गौतमाचा,
जो देखिल्या नाश गमे तमाचा ।
येका मनुष्याविण सर्व सिध्दि
आहेत तेथे अनुपम्य नीधी ॥८८॥
शोभतात भ्रमरी भ्रमरांनी ।
क्रीडतात अमरी अमरांनी,
पांथ होति विगतश्रम रानी ॥८९॥
अति ससाळ रसाळ विराजती,
वितत माल तमालहि साजती ।
मलयमारुत शीतळ वाजती,
कलरवीं कल कोकिळ गाजती ॥९०॥
विकसिते कसिते अवनी रजे
अति सुगंधित हें अवनीरजे ।
कनककेळि फळासम दाविती
रघुविरा निजवैभव दाविती ॥९१॥
हळूहळू मलयानिल वाजती,
भ्रमरही मधुर ध्वनि योजिती ।
विचरताति वधूसह सारसें
स्वरमयूर करी सहसारसे ॥९२॥
खळखळा जळ सारणि वाहती, श्रमित त्याचि जना बहु बाहती ।
जळ पहा अमृतास समानसें, सुखकरी बहुधा रस मानसें ॥९३॥
फुलभरीं बहु सारस माजती, अति सुगंध तरु बहु साजती ।
अति सुगंधित येत सदा गती, वसति तेथ तयांसि सदा गती ॥९४॥
नारंगरंग अति पिंग कलिंग केळे, जंबूफळें सुविमलें मृदु सोनकेळे ।
आली कशीं बहु रसाळ फळे रसाळे सक्ताळसें ( ? ) अननसें फणसे विशाळे ॥९५॥
जंबीर, अंजिर, तुरंज, करंज, बोरे,
द्राक्षे सुलक्षणिक दाडिम, नारिकेळे ।
खर्जूरिका, कमरखे, हरिखे भजावी
सीताफळे, खिरणिसें उपमे त्यजावी ॥९६॥
तर्जूज, खर्बूज लता उदंडा
कांडोपकांडी रस इक्षुदंडा ।
आक्रोड, बादाम, अपार पेरु,
मेवा नवा काय नसेल मेरु ॥९७॥
तिलक, चंपक, केतक, मालती,
बकुल यूथि अशोकहि शेवती ।
कुरबकें सहबंधुक, मोगरे
बहु कदंबकही फुलले बरे ॥९८॥
श्रीराम येईल भजोनि येथे
ह्मणोनि साही ऋतुवास येथे ।
याकारणे मिश्रित वर्णनांनी
ने देइजें दूषण पंडितानी ॥९९॥
देखोनिया परम सुंदर आश्रमातें
ते सांडिती सकळही गमनश्रमातें ।
प्रश्नासि राम करि कां उगले बसा गा
हे स्थान उध्वस तरी निजभाव सांगा ॥१००॥

Translation - भाषांतर

References : N/A
Last Updated : 2016-11-11T12:53:38.3900000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

विंचू मराठा आणि साप ब्राह्मण

  • सापाची पूजा करतात. तो ब्राह्मणाप्रमाणें उच्च वर्णीय समजला जातो. विंचू हा दुसर्‍या वर्णाचा म्हणजे मराठा जातीचा मानतात. जनावरांतहि चातुर्वर्ण्य मानलें आहे. 
RANDOM WORD

Did you know?

कुंभमेळ्याबद्दल माहिती द्या? नजिकचा कुंभमेळा कोठे आहे ?
Category : Hindu - Traditions
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site