TransLiteral Foundation

मन्त्रमहोदधिः - अष्टमः तरङ्गः

श्रीमन्महीधर भट्ट ने स्वयं इस ग्रंथ में शान्ति , वश्य , स्तम्भन , विद्वेषण , उच्चाटण और मारण की विधि बताई है ।


अष्टमः तरङ्गः

अथ बालां प्रवक्ष्यामि मन्त्री संसेव्य यां द्रुतम् ‍ ।

बृहस्पतिः कुबेरश्च जायते विद्यया धनैः ॥१॥

बालात्रिपुरामन्त्रकथनम् ‍

दामोदरश्चन्द्रयुत आद्यं वाग्बीजमीरितम् ‍ ।

विधिर्वासवशान्तीन्दुयुक्तं कामाभिधं परम् ‍ ॥२॥

संकर्षणविसर्गाढ्योभृगुस्तार्तीयमीरितम् ‍ ।

त्रिबीजीगदिता बाला जगत्त्रितयमोहिनी ॥३॥

दक्षिणामूर्तिपंक्ती च मुनिश्छन्दः क्रमात्स्मृतम् ‍ ।

देवता त्रिपुराबाला मध्यान्ते शक्तिबीजके ॥४॥

न्यासविधिवर्णनम् ‍

नाभेरापादमाद्यं तु नाभ्यन्तं हृदयात् ‍ परम् ‍ ।

मूर्ध्निहृदन्तं तार्तीयं क्रमाद् ‍ देहे प्रविन्यसेत् ‍ ॥५॥

आद्यं वामकरे दक्षकरेऽन्यदुभयोः परम् ‍ ।

पुनर्बीजत्रयम् ‍ न्यस्येन्मूर्ध्नि गुह्ये च वक्षसि ॥६॥

नवयोन्यभिधे न्यासे नवकृत्वो मनुं न्यसेत् ‍ ।

कर्णयोश्चिबुके न्यस्येच्छंखयोर्मुखपंकजे ॥७॥

नेत्रयोर्नासिकायां च स्कन्धयोरुदरे तथा ।

न्यसेत्कूर्पायोर्नाभौ जानुनोर्लिङमस्तके ॥८॥

पादयोरपि गुह्ये च पार्श्वयोर्हृदये पुनः ।

स्तनयोः कण्ठदेशे च वामाङगादि प्रविन्यसेत् ‍ ॥९॥

वाग्भवाद्या रतिं गुह्ये प्रीतिमन्त्यादिका हृदि ।

कामबीजादिकां न्यस्येद् ‍ भ्रूमध्ये तु मनोभवा ॥१०॥

पुनर्वाङ्गत्यकामाद्यास्तिस्र एष्वेव विन्यसेत् ‍ ।
अमृतेशीं च योगेशीं विश्वयोनिं तृतीयकाम् ‍ ॥११॥

मूर्ध्नि वक्त्रे हृदि न्यस्येद् ‍ गुह्ये चरणयोरपि ।

कामेशीपञ्चबीजाद्यान्स्मरान् ‍ मनोभवादिकान् ‍ ॥१२॥

शिरः पन्मुखगुह्येषु ह्रुदये पञ्चदेवताः ।

द्राविण्याद्दाः क्रमान् ‍ न्यस्येद् ‍ बाणेशीबीजपूर्विकाः ॥१३॥

तार्तीयवाग्मध्यगेन कामेन स्यात् ‍ षडङ्गकम् ‍ ।

षड्‌दीर्घस्वरयुक्तेन ततो देवीं विचिन्तयेत् ‍ ॥१४॥

ध्यानकथनम् ‍

रक्ताम्बरां चन्द्रकलावतंसां समुद्यदादित्यनिभां त्रिनेत्राम् ‍ ।

विद्याक्षमालाभयदानहस्तां ध्यायमि बालामरुणाम्बुजस्थाम् ‍ ॥१५॥

लक्षत्रयं जपेन्मन्त्रं दशांशं किंशुकोद्‌भवैः ।

पुष्पैर्हयारिजैर्वापि जुहुयान्मधुरान्वितः ॥१६॥

पूजायन्त्रवर्णनम् ‍

नवयोन्यात्मंक यन्त्रं बहिरष्टदलावृतम् ‍ ।

भूगृहेण पुनर्वीत पूजनाय लिखेत् ‍ सुधीः ॥१७॥

मध्ययोनौ तु तार्तीयमष्टयोनिषु मन्मथम् ‍ ।

केसरेषु स्वरान्न्यस्येद्वर्गानष्टौ दलेष्वपि ॥१८॥

दलाग्रेषु त्रिशूलानि पद्मं मातृकायावृतम् ‍ ।

एवं विलिखिते यन्त्रे पीठशक्तिः प्रपूजयेत् ‍ ॥१९॥

इच्छाज्ञानक्रिया चैव कामिनी कामदायिनी ।

रतीरतिप्रियानन्दामनोन्मन्यपि चान्तिमा ॥२०॥

पीठशक्तिरिमा इष्ट्‍वा पीठं तं मनुना दिशेत् ‍ ।

पीठमन्त्रकथनम् ‍

व्योमपूर्वं तु तार्तीयं सदाशिवमहापदम् ‍ ॥२१॥

प्रेतपद्मासनं ङ्गेत नमोन्तः पीठमन्त्रकः ।

षोडशार्णस्ततो मूर्त्तौं क्लृप्तायां मूलमन्त्रतः ॥२२॥

आवाहय पूजयेद् ‍ देवीमुपचारैः पृथग्विधैः ।

देवीमिष्टवा ‍ मध्ययोनौ त्रिकोणे रतिपूर्विकाः ॥२३॥

वामकोणे रतिं दक्षे प्रीतिमग्रे मनोभवाम् ‍ ।


अङ्गपूजाकथनम् ‍

योन्यन्तर्वहिनकोणादावङ्गानि परिपूजयेत् ‍ ॥२४॥

मध्ययोनेर्बहिः पूर्वा दिक्षु चाग्रे स्मरानपि ।

बाणदेवीस्तद्वदेवं शक्तिरष्टसु योनिषु ॥२५॥

सुभगाख्या भगापश्चात् ‍ तृतीयाभगसर्पिणी ।

भगमाली तथानङ्गानङ्गाद्याकुसुमापरा ॥२६॥

अनङ्गमेखलानङ्गमदनेत्यष्टशक्तयः ।

पद्मकेसरगाब्राह्मीमुखाः पत्रेषु भैरवाः ॥२७॥

दीर्घाद्यामातरः पूज्या ह्रस्वाद्याश्चाष्टभैरवाः ।

दलाग्रेष्वष्टपीठानि कामरुपाख्यमादिमम् ‍ ॥२८॥

मलयं कोल्लगिर्य्याख्यं चौहाराख्यं कुलान्तकम् ‍ ।

जालन्धरं तथोड्यानं कोढ्ढपीठमथाष्टमम् ‍ ॥२९॥

भूगृहे दशदिक्ष्वर्चेद्धेतुकं त्रिपुरान्तकम् ‍ ।

वेतालमग्निजिहवं च कालान्तककपालिनौ ॥३०॥

एकपादं भीमरुपं मलयं हाटकेश्वरम् ‍ ।

शक्राद्यानायुधैः सार्द्धं स्वस्वदिक्षु समर्चयेत् ‍ ॥३१॥

तद्‌बहिर्दिक्षु बटुकं योगिनीक्षेत्रपालकम् ‍ ।

गणेशं विदिशास्वर्चेद् ‍ वसून् ‍ सूर्याञ्छिवांस्ततः ॥३२॥

भूतांश्चेत्थं भजेद् ‍ बालानीशः स्याद् ‍ धनविद्ययोः ।

फलानुसारेण प्रयोगकल्पना

रक्ताम्भोजैर्हुतेनार्यो वश्याः स्युः सर्षपैर्नृपाः ॥३३॥

नन्द्यावर्तराजवृक्षैः कुन्दैः पाटलचम्पकैः ।

पुष्पैर्बिल्वफलैर्वापि होमाल्लक्ष्मीः स्थिरा भवेत् ‍ ॥३४॥

अपमृत्युं जयेन्मन्त्री गुडूच्यादुग्धयुक्तया ।

पयोक्तदूर्वाहोमात्तु नीरोगायुः समश्नुते ॥३५॥

ज्ञानं कवित्वं लभते चन्द्रागुरुपुरैर्हुतैः ।

द्विजेन्द्रा वश्यतां यान्ति कुसुमैरपराजितैः ॥३६॥

कल्हारैः क्षत्रियाः कर्णिकारजैः क्षितिपाङ्गनाः ।

कोरण्टकुसुमैर्वेश्याः पादजाः पाटलैर्हुतैः ॥३७॥

पालाशपुष्पैर्वाक्सिद्धिरन्नाप्तिर्भक्तहोमतः ।

सारघक्षीरदध्यक्ताल्लाँजान् ‍ हुत्वा रुजो जयेत् ‍ ॥३८॥

वश्यकरतिलककथनम् ‍

रक्तचन्दनकर्पूरकर्चूरागुरुरोचनाः ।
चन्दनं केसरं मांसी क्रमाद् ‍ भागैर्नियोजयेत् ‍ ॥३९॥

भूमिचन्द्रैकनन्दाब्धिदिक्सप्तनिगमोन्मितः ।

श्मशाने कृष्णभूतस्य निशि नीहारपाथसा ॥४०॥

कुमार्या पेषयेत्तानि मन्त्रेणाप्यभिमन्त्रयेत् ‍ ।

विदध्यात्तिलकं तेन दर्शनाद् ‍ वशयेज्जनान् ‍ ॥४१॥

गजसिंहादिभूतानि राक्षसाञ्छाकिनीरपि ।

प्रयोगेष्वेषु कथ्यन्ते क्रमाद् ‍ ध्यानानि सिद्धये ॥४२॥

फलान्तरानुरोधाद्धयानभेदेन वर्णनम् ‍

मातुलिङ्गपयोजन्महस्तां कनकसन्निभाम् ‍ ।

पद्मासनगतां बालां लक्ष्मीप्राप्तौ विचिन्तयेत् ‍ ॥४३॥

वरपीयूषकलशपुस्तकाभीतिधारिणीम् ‍ ।

सुधां स्त्रवन्तीं ज्ञानाप्तौ ब्रह्मरन्ध्रे विचिन्तयेत् ‍ ॥४४॥

शुक्लाम्बरां शशांकाभा रोगनाशे स्मरेच्छिवाम् ‍ ।

अकारादिक्षकारान्तवर्णावयवरुपिणीम् ‍ ॥४५॥

सृणिपाशधरां देवीं रत्नालङ्कारभूषिताम् ‍ ।

प्रसन्नामरुणां ध्यायेद् ‍ वशीकरणसिद्धये ॥४६॥

अथ प्रत्येकमन्त्रस्य जपध्यानविधिं ब्रुवे ।

शापोद्धारप्रकारं च बीजानां दीपिनीरपि ॥४७॥

वाग्‌बीजध्यानम् ‍

विद्याक्षमालासुकपालमुद्रा राजत्करां कुन्दसमानकन्तिम् ‍ ।

मुक्ताफलालङ्ग्‍कृतिशोभोताङ्गी बालां स्मरेद् ‍ वाड्‌मयसिद्धिहेतोः ॥४८॥

ध्यात्वैवं वाग्भवं लक्षत्रयं शुक्लाम्बरावृतः ।

शुक्लचन्दनालिप्ताङ्गो मौक्तिकाभरणान्वितः ॥४९॥

जपित्वा तद्‌दशांशेन पालाशकुसुमैर्नवैः ।

जुहुयान्मधुराक्तैर्यः स कविर्युवतिप्रियः ॥५०॥

भजेत् ‍ कल्पवृक्षाय उद्‌दीप्तरत्नासने सन्निषण्णां मदाधूर्णिताक्षीम् ‍ ।

करैर्बीजपूरं कपालेषु चापं सपाशांकुशां दधानाम् ‍ ॥५१॥

ध्यात्वा देवीं जपेल्लक्षत्रयं यो मध्यबीजकम् ‍ ।
रक्तवस्त्रावृतो रक्तभूषणो रक्तलेपनः ॥५२॥

दशांशं मालतीपुष्पैश्चन्द्रचन्दनलोलितैः ।

जुहुयात्तस्य वश्याः स्युस्त्रिलोकीजनताः क्षणात् ‍ ॥५३॥

तृतीयबीजध्यानम् ‍

व्याखयनमुद्रामृतकुम्भविद्या मक्षस्रजं सन्दधतीं कराग्रैः

चिद्‌रुपिणीं शारदचन्द्रकान्तिं बालां स्मरेन् ‍ मौक्तिकभूषिङ्गीम् ‍ ॥५४॥

ध्यात्वैवं चरमं बीजं जपेल्लक्षत्रयं सुधीः ।

सितवस्त्रानुलेपाढ्‌यमात्मानां देवताम स्मरेत् ‍ ॥५५॥

मालतीकुसुर्मर्हुत्वा चन्दनाक्तैर्दशांशतः ।

लक्ष्मीं विद्यासुकीर्तीनामाधारो जायतेऽचिरात् ‍ ॥५६॥

देव्या शप्ता कीलिता च विद्येयं तन्न सिद्धिदा ।

शापोद्धारमथोत्कीलं विद्याय जपमाचरेत् ‍ ॥५७॥

योजयेदादिबीजेन वराहभृगुपावकान् ‍ ।

मध्यमादौ नभोहंसौ मध्यमा तेन पावकम् ‍ ॥५८॥

आदावन्ते च तार्तीये क्रमात् ‍ खं धूमकेतनम् ‍ ।

एवं जप्ता शतं विद्या शापहीना फलप्रदा ॥५९॥

यद्वाद्ये चरमे बीजे नैव रेफं नियोजयेत् ‍ ।

शापोद्धारप्रकारोऽन्यो यद्‌वायं कीर्तितो बुधैः ॥६०॥

आद्यमाद्यं च तार्तीयं कामः कामोऽथ वाग्भवम् ‍ ।
अन्त्यमन्त्यमन्ङ्गं च नवार्णः कीर्तितो मनुः ॥६१॥

जप्तोऽयं शतधा शापं बालाया विनिवर्तयेत् ‍ ।

चेतन्याह्रादिनीमन्त्रौ जप्तौ निष्कीलताकरौ ॥६२॥

त्रिस्वराश्चेतनीमन्त्रोधरः शान्तिरनुग्रहः ।

तारादिहृदयान्तः स्यात् ‍ काम आहलादिनी मनुः ॥६३॥

तथा त्रयाणां बीजानां दीपनैर्मनुभिस्त्रिभिः ।

सुदीप्तानि विधायादौ जपेत्तानीष्टसिद्धये ॥६४॥

वदयुग्मं सदीर्घाम्बुस्मृति बालावनन्तगौ ।

सत्यः सनेत्रो नस्ताट्टग्वाङ्‌‍नवार्णाद्यदीपिनी ॥६५॥

क्लिन्ने क्लेदिनि बैकुण्ठो दीर्घं खं सद्यगोन्तिमः ।

निद्रासचन्द्रकुर्वताशिवार्णामध्यदीपिनी ॥६६॥

तारो मोक्षं च कुर्वन्तापञ्चार्णान्त्यस्य दीपिनी ।

दीपिनीमन्तराबालाराधितापि न सिध्यति ॥६७॥

इदं रहस्यं नाख्येयं कृतघ्ने कितवे शठे ।

परीक्षिताय दातव्यमन्यथा दातृदोषदम् ‍ ॥६८॥

वागन्त्यकामान् ‍ प्रजपेदरीणां क्षोभेहेतवे ।

कामवागन्त्यबीजानि त्रैलोक्यस्य वशीकृतौ ॥६९॥

कामान्त्यवाणीबीजानि मुक्तये नियतो जपेत् ‍ ।

पूजाविधौ तु बालायास्त्रिविधानर्चयेद् ‍ गुरुन् ‍ ॥७०॥

सप्तदिव्यौघगुरुवर्णनम् ‍

दिव्यौघश्चेति सिद्धौघो मानवौघ इति त्रिधा ।

परप्रकाशः परमेशानः परशिववस्तथा ॥७१॥

कामेश्वरस्ततो मोक्षः षष्ठः कामोमृतोन्तिमः ।

एते सप्तैव दिव्यौघा आनन्दपदपश्चिमाः ॥७२॥

पञ्चसिद्धौघगुरुवर्णनम् ‍

ईशानाख्यस्तत्पुरुषो घोराख्यो वामदेवकः ।

सद्योजात् ‍ इमे पञ्चसिद्धौघाख्याः स्मृता बुधैः ॥७३॥

मानवौघः प्रविज्ञेयः स्वगुरोः सम्र्प्रदायतः ।

त्रैपुराख्ययन्त्रकथनम् ‍

नवयोन्यात्मके यन्त्रे विलिखेन्मध्ययोनितः ॥७४॥

प्रादक्षिण्येन बीजानि त्रिवारं साधकोत्तमः ।

त्रींस्त्रींन् ‍ वर्णास्तु गायत्र्या अष्टपत्रेषु संलिखेत् ‍ ॥७५॥

बहिर्मातृकया वेष्टय तद्‌बहिर्भूपुरद्वयम् ‍ ।
कामबीजलसत्कोणं व्यतिभिन्नं परस्परम् ‍ ॥७६॥

यन्त्रं त्रैपुरमाख्यातं जप्तं सम्पातसाधितम् ‍ ।
बाहुना विधृतं दद्याद्धनं कीर्तिः सुखं सुतान् ‍ ॥७७॥

बालत्रिपुरागायत्रीमन्त्रोद्धारः

कामान्ते त्रिपुरा देवि विद्महेकाविषम्भगि ।

बकः खड्‌गीशमारुढः सनेत्रोऽन्गिश्च धीमहि ॥७८॥

तन्नः क्लिन्ने प्रचोदान्ते यादन्ता कीर्तिता बुधैः ।

गायत्री त्रैपुरी सर्वसिद्धिदा सुरसेविता ॥७९॥

तन्त्रान्तरगुप्तानां चतुर्दशबालाभेदानां चतुर्दशमन्त्रकथनम् ‍

अथ वक्ष्यामि बालाया भेदानागमगोपितान् ‍ ।

मायाकामोम्बरारुढं तार्तीयं त्र्यक्षरो मनुः ॥८०॥

अनुलोमप्रतिलोभ्यां बालामन्त्रः षडक्षरः ।

बालश्रीकामहृल्लेखा सम्पुटोऽयं नवाक्षरः ॥८१॥

बालान्ते बालत्रिपुरे स्वाहान्तो दशवर्णवान् ‍ ।

वाक्कामो व्योमभृग्बिन्दुयुङ्ग्‌मनुर्दीर्घभूधरः ॥८२॥

पिनाकी त्रिपुरे सिद्धि देहि हृन्मनुवर्णवान् ‍ ।

मायालक्ष्मीर्मनोजन्मा त्रिपुरान्ते तु भारती ॥८३॥

कवित्वं देहि ठद्वन्द्वं षोडशार्णो मनुः स्मृतः ।

कमलापार्वतीकामस्त्रिपुरान्ते च मालती ॥८४॥

मह्यं सुखं ततो देहि स्वाहा सप्तदशाक्षरः ।

भृगुर्ब्रह्याक्रियावहिनयुक्ता शान्तिरस रात्रिया ॥८५॥

दहनान्त्यमहाकालभुजङ्गपुरुषोत्तमाः ।

मन्वर्घीशेन्दुसंयुक्ता द्वितीयं बीजमीरितम् ‍ ॥८६॥

वाग्बीजं त्रिपुरे सर्वं वाञ्छितं देहि हृत्ततः ।

वहिनप्रिया सप्तदशवर्णोऽयं कीर्तितो मनुः ॥८७॥

हृल्लेखात्रितयं प्रौढत्रिपुरेनन्तारोग्यमै ।

श्वर्यं देहि प्रियावहनेर्मनुरष्टादक्षाक्षरः ॥८८॥

मायारमामन्मथान्ते त्रिपुरामदने पदम् ‍ ।

सर्वं शुभं साधयाग्नेः प्रियान्तोऽष्टादशाक्षरः ॥८९॥

हृल्लेखाकमलानङ्गो बालान्ते त्रिपुरेपदम् ‍ ।
मदायत्तां ततो विद्यां कुरु हृद्‌वहिनवल्लभा ॥९०॥

मन्त्रो विंशतिवर्णोऽयं मायापद्मामनोभवः ।

परापरेन्ते त्रिपुरे सर्वमीप्सितमुच्यताम् ‍ ॥९१॥

साशयानकान्तायमन्यो विंशतिवर्णकः ।

कामद्वन्द्वं रमायुग्मं मायायुक्त्रिपुरापदम् ‍ ॥९२॥

ललितेन्ते मदीप्सीति तामन्ते योषितं पदम् ‍ ।
देहि वाञ्छितमित्युक्त्त्वा कुरु ज्वलनकामिनी ॥९३॥

अष्टविंशतिवर्णोऽयं मनुरिष्टप्रियाप्रदः ।

कामपद्माद्रिपुत्रीणां प्रत्येकं त्रितयं वदेत् ‍ ॥९४॥

त्रिपुरान्ते सुन्दरीति सर्वं जग दिनद्वयम् ‍ ।

वशं कुरु द्वयं मह्यं बलं देह्यनलाङ्गना ॥९५॥

सर्वाभीष्टप्रदो मन्त्र उक्तो बाणगुणाक्षरः ।

चतुर्दशानामेतेषां मनूनामृषिरीरितः ॥९६॥

तेषां मन्त्रानामृष्यादिकथनम् ‍

दक्षिणामूर्तिसंज्ञस्तु च्छन्दो गायत्रमुच्यते ।

त्रिपुरादेवता बाला षडङुं मातृकासमम् ‍ ॥९७॥

ध्यानवर्णनम् ‍

पाशांकुशौ पुस्तकमक्षसूत्रं करैर्दधाना सकलामरार्च्या ।

रक्ता त्रिनेत्रा शशिशेखरे यं ध्येयाखिलद्धयैं त्रिपुरात्र बाला ॥९८॥

जपेल्लक्षं दशांशेन होमः पुष्पैर्हयारिजैः ।

पूजापूर्वोदिते पीठेङ्गे रस्याद्यैश्च सायकैः ॥९९॥

मातृभिर्दिगधीशास्त्रैः प्रयोगाः पूर्ववन्मताः ।

लघुश्यामामथो वक्ष्ये स्मरनादिष्टदायिनीम् ‍ ॥१००॥

लघुश्यामामन्त्रकथनम् ‍

वाग्बीजं हृदयं कर्ण एकनेत्रः सनेत्रकः ।

वृषो मुकुन्दमारुढो कूर्मो दीर्घन्दुसंयुतः ॥१०१॥

नन्दीदीर्घोलिमाङ्गिसर्वान्ते स्याद्वशङ्करिं ।

वैश्वानरप्रियान्तोऽयं मन्त्रो विंशतिवर्णवान् ‍ ॥१०२॥

मदनोऽस्य मुनिः प्रोक्तो गायत्रीनिचृदादिका ।

छन्दो देवीलघुश्यामा बीजं वाग्वहिनवल्लभा ॥१०३॥

शक्तिरुक्ताखिलाऽभीष्टसाधने विनियोजनम् ‍ ।


न्यासकथनम् ‍

वाक्पूर्विकां रतिं मूर्ध्नि प्रीतिं मायादिकां हृदि ॥१०४॥

पादयोर्विन्यसेन्मन्त्री कामपूर्वो मनोभवाम् ‍ ।

इच्छाशक्तिं ज्ञानशक्तिं क्रियाशक्तिं क्रमान्न्यसेत् ‍ ॥१०५॥

वाङ्‌मायाकामबीजाद्यां मुखे कण्ठे शिवे तथा ।

बानेशीबीजानि

द्रावणं शोषणं बाणं तापनं मोहनाभिधम् ‍ ॥१०६॥

उन्मादनं क्रमात् ‍ पञ्चाबाणेशीबीजपूर्वकान् ‍ ।

कास्यहृद्‌गुह्यपादेषु न्यस्य कुर्यात् ‍ षडङुकम् ‍ ॥१०७॥

रामाग्निगुणरामाङुनेत्रवर्णैर्मनूत्थितैः

अष्टमातृकान्यासः

ङ्गेनमोन्ताः कन्यकान्ता ब्राह्मयाद्या अष्टमातरः ॥१०८॥

दीर्घस्वराद्यदीर्घक्षाद्यष्टकाद्याविलोमतः ।

विन्यस्य मूर्ध्नि वामांसे वामपार्श्वेषु नाभितः ॥१०९॥

दक्षपार्श्वे दक्षिणांसे ककुद्धृदययोरपि ।

तारवागादिका अष्टौ सिद्धयः कन्यकान्तिमाः ॥११०॥

चतुर्थी नमसायुक्ता न्यस्याः कालिकाचिल्लिषु ।

कण्ठे च हृदये नाभावाधारे लिङ्गमूर्द्धानि ॥१११॥

अणिमा महिमा चापि लघिमा गारिमेशिता ।

वशिता चाथ प्राकाम्यं प्राप्तिरित्यष्ट सिद्धयः ॥११२॥

अष्टाप्सरसां नामानि न्यासश्च

कामाद्याः कन्यकाः प्रीता अष्टावप्सरसो न्यसेत् ‍ ।

के भाले नेत्रयोर्वक्त्रे कर्णयोः काकुदेऽपि च ॥११३॥

उर्वशी मेनका रम्भा घृताची पुञ्चकस्थला ।

सुकेशी मञ्जुघोषा च महारङुवतीरिताः ॥११४॥

यक्षादिकन्यान्यासकथनम् ‍

यक्षगन्धर्वसिद्धानां कन्यका नरनागयोः ।

विद्याधरः किंपुरुषः पिशाचानामपीहताः ॥११५॥

अंसयोर्हृदये न्यस्येत् ‍ स्तनजोर्जठरे क्रमात् ‍ ।

गुह्येऽप्याधारदेशे च नमोन्ता मदनादिकाः ॥११६॥

ताराद्यान्नमसायुक्तान् ‍ मूलवर्णान्सबिन्दुकान् ‍ ।

न्यसेत् ‍ सन्धिषु साग्रेषु करयोः पादयोरपि ॥११७॥

न्यासानेवंविधान् ‍ कृत्वा मातङीमासने स्मरेत् ‍ ।

सुरार्णवान्तरीपस्थरत्नमन्दिरमध्यगे ॥११८॥

मातङीध्यानकथनम् ‍

माणिक्याभरणान्वितां स्मितमुखीं नीलोत्पलाभाम्बरां रम्यालक्तकलिप्तपादकमलां नेत्रत्रयोल्लासिनीम् ‍ ।

वीणावादनतत्परं सुरनतां कीरच्छदश्यामलां मातङ्गी शशिशेखरामनुभजेत्ताम्बूलपूर्णाननाम् ‍ ॥११९॥

प्रयोगकथनम् ‍

लक्षं जपेन्मधूकोत्थैर्जुहुयदयुतं शुभैः ।

मातङ्गीप्रोदिते पीठे लघुश्यामां प्रपूजयेत् ‍ ॥१२०॥

त्रिकोणपञ्चकोणाऽष्टदलषोडशपत्रके ।

वेदद्वाधरगेहावृत्ते यन्त्रे विधानतः ॥१२१॥

देव्या अग्रे पार्श्वयोश्च त्रिस्रोर्चेद्रतिपूर्विकाः ।

इच्छाज्ञानक्रियाशक्तीः कोणेष्वग्रादिषु त्रिषु ॥१२२॥

बाणान्पञ्चसु कोणेषु केसरेष्वङ्गदेवताः ।

ब्राह्ययाद्या अष्टपत्रेषु पत्राग्रेष्वणिमादिकाः ॥१२३॥

यजेत् ‍ षोडशपत्रेषूर्वश्याद्याः कन्यका अपि ।

प्रयोगान्न्यासवत्कुर्याद् ‍ रत्यादीनां प्रपूजने ॥१२४॥

भूगृहस्य चतुर्दिक्षु योगिनीः परिपूजयेत् ‍ ।

चतुःषष्टियोगिनीकथनम् ‍

गजानना सिंहमुखी गृधास्या काकतुण्डिका ॥१२५॥

उष्ट्रग्रीवा ह्यग्रीवा वाराही शरभानना ।

उलूकिका शिवारावा मयूरी विकटानना ॥१२६॥

अष्टवक्त्रा कोटराक्षी कुब्जा विकटलोचना ।

समर्चयेदि‌दशि प्राच्यामेताः षोडशयोगिनीः ॥१२७॥

शुष्कोदरी ललज्जिहवाक्ष्वंदंष्ट्रा वानरानना ।

ऋक्षाक्षी केकराक्षी च बृहत्तुण्डा सुराप्रिया ॥१२८॥

कपालहस्ता रक्ताक्षी शुकी श्येनी कपोतिका ।

पाशहस्ता दण्डहस्ता प्रचण्डेत्यपि षोडश ॥१२९॥

पूज्या कीनाशदिग्भागे प्रतीच्या चण्डविक्रमा ।

शिशुघ्नी पापहन्त्री च काली रुधिरपायिनी ॥१३०॥

वसाधया गर्भभक्षा शवहस्तान्त्रमालिनी ।

स्थूलकेशी बृहत्कुक्षिः सर्पास्या प्रेतवाहना ॥१३१॥

दन्तशूककरा क्रौञ्ची मृगशीर्षेति षोडश ।

सम्पूज्या उत्तरस्यां तु षोडशैव वृषानना ॥१३२॥

व्यातास्या धूमनिःश्वासा व्योमैकचरणोर्ध्वदृक् ‍ ।

तापनी शोषनी दृष्टिः कोटरी स्थूलनासिका ॥१३३॥

विद्युत्प्रभा बलाकास्या मार्जारी कटपूतना ।

अट्टाट्टहासा कामाक्षेत्यर्चनीया अभीष्टदाः ॥१३४॥

नश्यन्ति भूतशाकिन्य आसां नाम श्रुतेरपि ।

भूमन्दिरस्य कोणेषु वहन्यादिषु यजेत्क्रमात् ‍ ॥१३५॥

स्वस्वमन्त्रेण बटुकं गणेशं क्षेत्रपालकम् ‍ ।

दुर्गां तद्‌बहिरिन्द्रादीन् ‍ वज्रादीनपि पूजयेत् ‍ ॥१३६॥

भूगृहस्य चतुर्दिक्षु चतुर्वाद्यानि पूजयेत् ‍ ।
तत्तत्संज्ञ च विततं घनं च सुषिराभिधम् ‍ ॥१३७॥

द्वादशावरणैरेवं लघुश्यामां यजेत्तु यः ।

सर्वासां सम्पदां पात्रमचिराज्जायते स ना ॥१३८॥

लघुश्यामायाः द्वादशावरणपूजागायत्रीकथनं च

वाणीशुक्रप्रिया ङ्गेता विद्महे मीनकेतनः ।

कामेश्वरीं धीमहीति तन्नः श्यामाप्रचोदयात् ‍ ॥१३९॥

एषोदिता तु मातङ्गीगायत्री सर्वसिद्धिदा ।

अनया यागवस्तूनि प्रोक्षेतस्यास्समर्चने ॥१४०॥

मातङ्गीमन्त्रसप्रोक्ताः प्रयोगाः तत्र कीर्तिताः ।

राजानो राजपुत्राश्च सुदृशो मदमन्थराः ॥१४१॥

दासामनोवचःकायैर्भवन्त्यस्या उपासितुः ।

शाकिनीप्रेतभूताश्च धर्षितुं तं न शक्नुयुः ॥१४२॥

भूरिणा किमिहोक्तेन देवीयमखिलेष्टदा ।

यन्मनुस्मरणादेव नरो देवोपमो भवेत् ‍ ॥१४३॥

देव्याउपासकैः पुम्भिः स्त्रियो निन्द्या च जातुचित् ‍ ।

देवीवन्माननीयास्ता मनोऽभीष्टमभीप्सुभिः ॥१४४॥

इति श्रीमन्महीधरविरचिते मन्त्रमहोदधौ बालालघुश्यामानिरुपणमष्टमस्तरङ्गः ॥८॥

इति श्रीमन्महीधरविरचितायां मन्त्रमहोदधिव्याख्यायां नौकायां बालालघुश्यामानिरुपणमष्टमस्तरङ्गः ॥८॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2011-06-28T10:56:23.7670000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

ŚĀLISŪRYA(शालिसूर्य)

  • A holy spot in Kurukṣetra. It is said to have been the place where muni Śālihotra lived. To bathe at this place is to derive the same result as that of making a gift of a thousand cows. [Vana Parva, Chapter 83, Verse 10]. 
RANDOM WORD

Did you know?

वारी म्हणजे काय?
Category : Hindu - Traditions
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site