TransLiteral Foundation
Don't follow traditions blindly or don't assume a superstition either.
Don't be intentionally ignorant. Ask us!! Make Informed Religious Decisions!!

प्रथमः स्कन्धः - अथ पंचमोऽध्यायः

’ श्रीमद्‍भागवतमहापुराणम्’ ग्रंथात ज्ञान, वैराग्य व भक्ति यांनी युक्त निवृत्तीमार्ग प्रतिपादन केलेला आहे, अशा या श्रीमद्‍भागवताचे भक्तिने श्रवण, पठन आणि निदिध्यासन करणारा मनुष्य खात्रीने वैकुंठलोकाला प्राप्त होतो.


भगवंताच्या यश कीर्तनाची महती देवर्षी नारदांचे पुर्वचरित्र

सुत उवाच

अथ तुं सुखमासीन उपासीनं बृहच्छृवाः ।

देवर्षी प्राह विप्रर्षि वीणापाणिः स्मयन्निव ॥१॥

नारद उवाच

पाराशर्य महाभाग भवतः कच्चिदात्मना ।

परितुष्यति शारीर आत्मा मानस एव वा ॥२॥

जिज्ञासितं सुसम्पन्नमपि ते महदद्भुतम ।

कृतवान भारतं यस्त्वं सर्वार्थपरिबृहितम ॥३॥

जिज्ञासितमधीतं च यत्तद ब्रह्मा सनातनम ।

अथापि शोचस्यत्मनमकृतार्थ इव प्रभो ॥४॥

व्यास उवच अस्त्येव मे सर्वमि त्वयोक्त तथापि नात्मा परितुष्यते मे ।

तन्मुलमव्यक्तमगाधबोधं पृच्छामहेत्वाऽऽत्मभवत्मभूतम ॥५॥

स वै भवान वेद समस्तुगुहा मुपासितो यत्पुरुषः पुराणः ।

परावरेशो मनसैव विश्वं सृजत्यवत्यति गुणैरसंगः ॥६॥

त्वं पर्यटन्नर्क इव त्रिलोकी मन्तश्चरो वायुरिवात्मसाक्षी ।

परावरे ब्रह्माणि धर्मातो व्रतैः स्नातस्त मे न्युमलं विचक्ष्व ॥७॥

भवतानुदितप्रायं यशो भगवतोऽमलम ।

यनैवासौ न तुष्येत मन्ये तद्दर्शनं खिलम ॥८॥

यथा धर्मादय श्रचार्था मुनिवर्यानुकीर्तिताः ।

न तथा वासुदेवस्य महिमा ह्नानुवर्णितः ॥९॥

न यद्वचश्चित्रपदं हरेर्यशो जगत्पवित्रं प्रगृणीत कर्हिचित ।

तद्वायसं तीर्थमुशान्ति मानसा न यत्र हंसा निरमन्त्युशिक्क्षयाः ॥१०॥

तद्वाग्विसर्गो जनताघविप्लवो यस्मिन प्रतिश्‍लोकमबद्धवत्यपि ।

नामान्यनन्तस्य यशोऽकिंतानि य च्छृण्वन्ति गायन्ति गृणान्ति साधवः ॥११॥

नैष्कर्म्य प्यच्युतभाववर्जितं न शोभते ज्ञानमलं निरत्र्जनम ।

कुतःपुनः शश्वदभद्रमीश्वरे न चार्पितं कर्म यदप्यकारणम ॥१२॥

अथो महाभाग भवानमोघदृक शुचिश्रवाः सत्यरतो धृतव्रतः ।

उरुक्रमस्याखिलबन्धमुक्तये समाधिनानुस्मर तद्विचेष्टितम ॥१३॥

ततोऽन्यथा किंचन यद्विवक्षतः पृथग्दुस्तत्कृतरूपनामभिः ।

न कृत्रचित्क्वपि च दुःस्थिता मतिर्लभेत वाताहरनौरिवास्पंदम ॥१४॥

जुगुप्सिंतं धर्मकृतेऽनुशासतः स्वभावरक्तच्य महानु व्यतिक्रमः ।

यद्वाक्यतो धर्म इतीतरः स्थितो न मन्यते तस्य निवारणं जनः ॥१५॥

विचक्षणोऽस्यार्हति वेदितूं विभो रनन्तपारस्य निवृत्तितः सुखम ।

प्रवर्तमानस्य गुणैरनात्मन सततो भवान्दर्शन चेष्टितं विभोः ॥१६॥

त्यक्त्वा स्वधर्म चरणाम्बुजं हरे र्भजन्नपक्कोऽथ पतेत्ततो यदि ।

यत्र क्व वाभद्रमभूदमुष्य किं को वार्थ आत्पोऽभजतां स्वधर्मतः ॥१७॥

तस्यैव हेतोः प्रयतेत कोविदो न लभ्यते यदभ्रमतामुपर्यधः ।

तल्लभ्यते दुःखवदन्यतः सुखं कालेन सर्वत्र गंभीररंहसा ॥१८॥

न वै जनो जातु कथंचनाव्रजेन्मुकुन्दसेव्यन्यवदंग संसृतिम ।

स्मरन्मुकुन्दांगघ्रयुपगूहनं पुन र्विहातुमिच्छेन्न रसग्रहो यतः ॥१९॥

इदं हि विश्वं भगवानिवेतरो यतो जगत्स्थाननिरोधसम्भवाः ।

तद्धि स्वयं वेद भवांस्तथापि वै प्रादेशमात्रं भवतः प्रदर्शितम ॥२०॥

त्वमात्सना‍ऽऽत्मानमवेह्यामोघदृक परस्य पुंसः परमात्मन कलाम ।

अजं प्रजातं जगतः शिवाय त न्महानुभावाभ्युदयोऽधिगण्यताम ॥२१॥

इदं हि पुंसस्तपसः श्रुतस्य वा स्विष्टस्य सुक्तस्य च बुद्धिदत्तयोः ।

अविच्यतोऽर्थ कर्विभिर्निरुपितो यदुत्तमश्‍लोकगुणानुवर्णनम ॥२२॥

अहं पुरातीतभवेऽभवं मुने दास्यास्तु कस्याश्चन वेदवदिनाम ।

निरूपितो बालक एव योगिनां शुश्रुषन प्रावृषि निर्विविक्षताम ॥२३॥

ते मय्यपेताखिलचापलेऽर्भके दान्तेऽधृतक्रीडनकेऽनुवर्तिनि ।

चक्रुः कृपां यद्यपि तुल्यदर्शनाः शुश्रुषमाणे मुनयोऽल्पभाषिणि ॥२४॥

उच्छिष्टलेपानमनुमोदितो द्विजैः सकृत्स्म भुत्र्जे तदपास्तकिल्बिषः ।

एवं प्रवृत्तस्य विषुद्धचेतसस्तद्धर्म एवात्मरुचिः प्रजायते ॥२५॥

तत्रान्वहं कृष्णाकथाः प्रगायतामनुग्रहेणाश्रृणवं मनोहराः ।

ताः श्रद्धाया मेऽनुपदं विश्रृण्वतः प्रियश्रवस्यगं ममाभद्रुचिः ॥२६॥

तस्मिंस्तदा लब्धरुचेर्महामुने प्रियश्रवस्यस्खलिता मर्तिर्मम ।

ययाहमेतत्सदसत्स्वमायया पश्‍ये मयि ब्रह्मणि कल्पितं परे ॥२७॥

इत्थं शरत्प्रावृषिकावृत हरे र्विश्रृण्वतो मैंऽनुसवं यशोऽमलम ।

संकीर्त्यमानं मुनिभिर्महात्मभि र्भक्तिः प्रवृत्ताऽऽत्मरजस्तमोपहा ॥२८॥

तस्यैव मेऽनुरक्तस्य प्रश्रितस्य हतैनसः ।

श्रद्दधानस्य बालस्य दान्तस्यानुचरस्य च ॥२९॥

ज्ञानं गुह्नातमं यत्तत्साक्षाद्भगवतोदितम ।

अन्ववोचन गमिष्यन्तः कृपया दीनवत्सलाः ॥३०॥

येनैवाहं भगवतो वासुदेवस्य वेधसः ।

मायानुभावमविदं येन गच्छन्ति तत्पदम ॥३१॥

एतत्संसूचितं ब्रह्मांस्तापत्रचिकित्सितम ।

यदीश्वरे भगवति कर्म ब्रह्माणि भावितम ॥३२॥

आमयो यश्च भुतानां जायते येन सुव्रत ।

तदेव ह्यामयं द्रव्यं न पुनाति चिकित्सितम ॥३३॥

एवं नृणां क्रियायोगाः सर्वे संसृतिहेतवः ।

त एवत्मविनाशाय कल्पन्ते कल्पिताह परे ॥३४॥

यदत्र क्रियते कर्म भगवत्परितोषणम ।

ज्ञान यत्तदधीनं हि भक्तियोगसमन्वितम ॥३५॥

कुर्वाणा यत्र कर्माणि भगवच्छिक्षयासकृत ।

गृणन्ति गुणनामनि कृष्णस्यानुस्मरन्ति च ॥३६॥

नमो भगवते तुभ्यं वासुदेवाय धीमहि ।

प्रद्युम्नायनिरुद्धाय नमः संकर्षणाय च ॥३७॥

इति मूर्त्यभिधानेन मन्त्रमूर्तिममूर्तिकम ।

यजते यज्ञपुरुषं स सम्यग्धर्शनः पुमान ॥३८॥

इमं स्वानिगमं ब्रह्मन्नवेत्य मदनुष्ठितम ।

अदान्मे ज्ञानमैश्वर्य स्वस्मिन भावं च केशवः ॥३९॥

त्वमप्यदभ्रश्रुत विश्रुतं विभोः समाप्यते येन विदां बुभुत्सितम ।

आख्याहि दुःखैर्मुहुरर्दितात्मनां संक्लेशनिर्वाणमुशन्ति नान्थथा ॥४०॥

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्या संहितायां प्रथमस्कन्धे व्यासनारदसंवादे पंचोमोऽध्यायः ॥५॥

Translation - भाषांतर
N/A

References : N/A
Last Updated : 2016-11-11T11:53:33.2870000

Comments | अभिप्राय

Comments written here will be public after appropriate moderation.
Like us on Facebook to send us a private message.

बैतण

  • न. ( खा . ) जळाऊ लांकडें ; सर्पण ; बयतन पहा . 
RANDOM WORD

Did you know?

सुतकातील नियमांबद्दल मार्गदर्शन करावे.
Category : Hindu - Beliefs
RANDOM QUESTION
Don't follow traditions blindly or ignore them. Don't assume a superstition either. Don't be intentionally ignorant. Ask us!!
Hindu customs are all about Symbolism. Let us tell you the thought behind those traditions.
Make Informed Religious decisions.

Featured site